6 Ιουν 2012

Παρέμβαση ευρωπαίων διανοουμένων υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ


Με την ελληνική αριστερά, για μια δημοκρατική Ευρώπη
Η Βίκη Σκούμπη, ο Ετιέν Μπαλιμπάρ, και ο Μιχάλης Βακαλούλης πήραν την πρωτοβουλία συγγραφής του παρακάτω καλέσματος συμπαράστασης στον Ελληνικό λαό και υπεράσπισης της δημοκρατίας στην Ελλάδα καιστην Ευρώπη απέναντι στους εκβιασμούς και εκφοβισμούς των χρηματοπιστωτικών κύκλων και των πολιτικών εκφραστών τους. «Η αναφορά μας στον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ομολογία ιδεολογικής προσχώρησης αλλά κριτική υποστήριξη γιατί αυτό που διακυβεύεται στην Ελλάδα σήμερα ξεπερνάει κατά πολύ τα όρια της χώρας μας», τονίζουν οι ίδιοι. Το κάλεσμα μια συντομευμένη εκδοχή του οποίου δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Libération της 5ης Ιουνίου έτυχε μεγάλης ανταπόκρισης. Περισσότεροι από 250 ευρωπαίοι και αμερικανοί πολίτες εκ των οποίων πολλά μεγάλα ονόματα της ευρωπαϊκής διανόησης έχουν υπογράψε μέχρι σήμερα (το κάλεσμα εδώ).


Όλοι ξέρουμε ότι οι ευθύνες των κομμάτων που ήταν στην εξουσία από το 1974, και σε ό,τι αφορά την αλληλουχία των γεγονότων τα οποία μέσα σε τρία χρόνια έριξαν την Ελλάδα στο βάθος του γκρεμού, είναι συντριπτικές. Η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ όχι μόνο διαιώνισαν τη διαφθορά και τα προνόμια, αλλά και επωφελήθηκαν από αυτά και ωφέλησαν τα μέγιστα τους προμηθευτές και τους δανειστές της Ελλάδας, την ώρα που οι κοινοτικοί θεσμοί απέστρεφαν το βλέμμα. Προκαλεί κατάπληξη, λοιπόν, που μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες οι ηγέτες της Ευρώπης ή το ΔΝΤ, μεταμορφωμένοι σε υπόδειγμα αρετής και χρηστής διαχείρισης, επιμένουν να επαναφέρουν στην εξουσία αυτά τα ίδια χρεοκοπημένα και ανυπόληπτα κόμματα, ενώ ταυτόχρονα καταγγέλλουν τον «ερυθρό κίνδυνο» που υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύει ο ΣΥΡΙΖΑ (ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς) υποσχόμενοι να διακόψουν την «τροφοδοσία», αν οι νέες εκλογές της 17ης Ιουνίου επιβεβαιώσουν την απόρριψη του Μνημονίου, που εκφράστηκε στις 6 Μαΐου.

Αυτή η επέμβαση όχι μόνο είναι καταφανώς αντίθετη με τους πιο στοιχειώδεις δημοκρατικούς κανόνες, αλλά συνεπάγεται επί πλέον δραματικές συνέπειές και για το κοινό μας μέλλον.

Αυτό θα συνιστούσε επαρκή λόγο για όλους μας για να μην επιτρέψουμε ως ευρωπαίοι πολίτες να καταπνιγεί η θέληση του ελληνικού λαού. Υπάρχει όμως κάτι πολύ σοβαρότερο. Εδώ και δύο χρόνια οι ηγέτες της ΕΕ, σε στενή συνεργασία με το ΔΝΤ, δραστηριοποιούνται για να απογυμνώσουν τον ελληνικό λαό από την κυριαρχία του. Με πρόσχημα τη δημοσιονομική εξυγίανση και τον εκσυγχρονισμό της οικονομίας, επιβάλλουν μια δρακόντεια λιτότητα που καταπνίγει την οικονομική δραστηριότητα, οδηγεί στην εξαθλίωση την πλειονότητα του πληθυσμού, αποδιαρθρώνει το εργατικό δίκαιο. Τούτο το νεοφιλελεύθερης έμπνευσης πρόγραμμα «ανόρθωσης» οδηγεί στη διάλυση της παραγωγικής μηχανής και σε μαζική ανεργία. Για να μπορέσει να περάσει, χρειάστηκε να επιβληθεί ένα καθεστώς έκτακτης ανάγκης χωρίς προηγούμενο στη Δυτική Ευρώπη από τη λήξη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου: ο κρατικός προϋπολογισμός υπαγορεύεται από την Τρόικα, η Βουλή υποβαθμίζεται σε θεσμό προσεπικύρωσης ειλημμένων αποφάσεων, το Σύνταγμα πολλές φορές παρακάμπτεται. Η έκπτωση της αρχής της λαϊκής κυριαρχίας συμβαδίζει με τον εξευτελισμό μιας ολόκληρης χώρας. Αλλά η έκπτωση αυτή δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, όπου προσλαμβάνει ακραίες μορφές. Η ΕΕ, όταν πρόκειται να επιβάλει μια λιτότητα αντίθετη σε κάθε οικονομικό ορθολογισμό, να συνδυάσει τις παρεμβάσεις του ΔΝΤ και της ΕΚΤ προς όφελος του τραπεζικού συστήματος ή να επιβάλει μη εκλεγμένες κυβερνήσεις τεχνοκρατών, θεωρεί αμελητέα ποσότητα όλους τους λαούς των ιδρυτικών εθνών.

Οι Έλληνες κατ’ επανάληψη έκαναν γνωστή την αντίθεσή τους σ’ αυτή την πολιτική που καταστρέφει τη χώρα με πρόσχημα τη σωτηρία της! Αναρίθμητες μαζικές διαδηλώσεις, 17 ημέρες γενικών απεργιών σε δύο χρόνια, καθώς και οι δράσεις πολιτικής ανυπακοής ή το κίνημα των αγανακτισμένων στο Σύνταγμα, ήταν αδιαμφισβήτητα σημάδια άρνησης και αντίθεσης στη μοίρα που τους επιφυλάσσουν, χωρίς να τους ρωτήσουν. Τι απάντηση έμελλε να δοθεί σ’ αυτή την κραυγή απελπισίας και εξέγερσης; Διπλασιασμός της θανατηφόρας δόσης και αστυνομική καταστολή! Σ’ ένα τέτοιο πλαίσιο πλήρους απονομιμοποίησης των κυβερνώντων, η προσφυγή στις κάλπες φάνηκε να αποτελεί τη μοναδική διέξοδο προκειμένου να αποφευχθεί η κοινωνική έκρηξη.

Από εδώ και πέρα το ζήτημα είναι ξεκάθαρο: τα αποτελέσματα της 6ης Μαΐου δεν αφήνουν την παραμικρή αμφιβολία για τη μαζική απόρριψη της πολιτικής που επιβάλλει η τρόικα. Και μπροστά στην προοπτική μιας νίκης του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές της 17ης Ιουνίου έχει ξεκινήσει μια καμπάνια παραπληροφόρησης και εκφοβισμού τόσο στο εσωτερικό της χώρας όσο και στην Ευρώπη. Αποβλέπει στον αποκλεισμό του ΣΥΡΙΖΑ από τον κύκλο των αξιόπιστων συνομιλητών. Τα πάντα επιτρέπονται προκειμένου να απονομιμοποιηθεί, ξεκινώντας από την ταμπέλα του «εξτρεμιστή» και από τον παραλληλισμό του με τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής. Όλα του κόσμου τα κακά έχουν καταλογιστεί στον ΣΥΡΙΖΑ: δόλια εξαπάτηση και διγλωσσία, ανευθυνότητα και παιδαριώδης διεκδικητισμός. Αν πιστέψουμε αυτή την εμπαθή προπαγάνδα, που παίρνει τη σκυτάλη από τον ρατσιστικό στιγματισμό του ελληνικού λαού, ο ΣΥΡΙΖΑ θέτει σε κίνδυνο τις ελευθερίες, την παγκόσμια οικονομία και την ευρωπαϊκή οικοδόμηση. Οι ηγέτες μας και οι Έλληνες εκλογείς θα έπρεπε λοιπόν να αναλάβουν από κοινού την ευθύνη να του φράξουν τον δρόμο. Κραδαίνοντας την απειλή μιας αποβολής από την ευρωζώνη και τους γνωστούς οικονομικούς εκβιασμούς, επιχειρούν να χειραγωγήσουν τη λαϊκή ψήφο. Πρόκειται για μια όψη της «στρατηγικής του σοκ», με την οποία οι κυρίαρχες ομάδες προσπαθούν να υφαρπάξουν την ψήφο του ελληνικού λαού, με βάση τα συμφέροντά τους, που διατείνονται ότι συμπίπτουν με τα δικά μας.

Εμείς που υπογράφουμε αυτό το κείμενο, δεν θα μπορούσαμε να σωπάσουμε μπροστά σ’ αυτήν την απόπειρα να στερήσουν από έναν ευρωπαϊκό λαό την ίδια του τη κυριαρχία, για την οποία η προσφυγή στις εκλογές αποτελεί το τελευταίο μέσο. Πρέπει να σταματήσει άμεσα αυτή η εκστρατεία κατασυκοφάντησης του ΣΥΡΙΖΑ και οι απειλές αποκλεισμού από την ευρωζώνη. Εναπόκειται στον ελληνικό λαό να αποφασίσει για την τύχη του απορρίπτοντας κάθε υπαγόρευση, απορρίπτοντας τα θανατηφόρα φάρμακα που του χορηγούν οι «σωτήρες» του, και να δρομολογήσει αυτοβούλως τις απαραίτητες συνεργασίες για την υπέρβαση της κρίσης, μαζί με τους υπόλοιπους ευρωπαϊκούς λαούς.

Από την πλευρά μας, θεωρούμε ότι είναι πια καιρός να αντιληφθεί η Ευρώπη το μήνυμα που έστειλε η Αθήνα στις 6 Μαΐου. Είναι καιρός να εγκαταλειφθεί μια πολιτική η οποία, για να σώσει τις τράπεζες, μετατρέπει την κοινωνία σε σωρό ερειπίων και θέτει τους λαούς υπό κηδεμονία. Επείγει να τεθεί τέρμα στην αυτοκτονική εκτροπή ενός πολιτικού και οικονομικού συστήματος, που μεταβιβάζει την κυβερνητική εξουσία στους ειδικούς και θεσμοθετεί την παντοδυναμία των συντελεστών του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Χρειαζόμαστε μια Ευρώπη που θα είναι έργο των ίδιων της των πολιτών, στην υπηρεσία των συμφερόντων τους.

Αυτή η νέα Ευρώπη, στην οποία προσβλέπουμε από κοινού με τις αναδυόμενες δημοκρατικές δυνάμεις στην Ελλάδα, και για την οποία είμαστε διατεθειμένοι να αγωνιστούμε, είναι η Ευρώπη όλων των λαών της. Σε κάθε χώρα βρίσκονται αντιμέτωπες δύο Ευρώπες ηθικά και πολιτικά αντιθετικές: αυτή που αποστερεί τους ανθρώπους από δικαιώματα προς όφελος των τραπεζιτών και η εκείνη που επιβεβαιώνει το δικαίωμα όλων σε μια ζωή άξια του ονόματός της παρέχοντας στους ανθρώπους σε συλλογική κλίμακα τα μέσα για να τη ζήσουν. Αυτό που θέλουμε, λοιπόν, μαζί με τους αγωνιστές, τους εκλογείς και τους ηγέτες του ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι ο αφανισμός της Ευρώπης, αλλά η επανίδρυσή της. Ο ακραίος νεοφιλελευθερισμός είναι εκείνος που υποδαυλίζει την άνοδο των εθνικισμών και της άκρας δεξιάς. Στην πραγματικότητα, αυτοί που όντως διασώζουν την ιδέα της Ευρώπης, είναι εκείνοι που προασπίζονται μια Ευρώπη ανοιχτή, βασισμένη στην ενεργό συμμετοχή των πολιτών της, οι υπερασπιστές μιας Ευρώπης όπου η λαϊκή κυριαρχία δεν καταλύεται, αλλά επεκτείνεται και προσφέρεται στη συμμετοχική της άσκηση.

Ναι, στην Αθήνα κρίνεται το μέλλον της δημοκρατίας στην Ευρώπη και το μέλλον της ίδιας της Ευρώπης. Κατά μία αξιοθαύμαστη ειρωνεία της ιστορίας, οι πτωχευμένοι και στιγματισμένοι Έλληνες ξαναβρίσκονται στην πρώτη γραμμή της μάχης που δίνουμε για το κοινό μας μέλλον.
Ας τους ακούσουμε, ας τους στηρίξουμε, ας τους υπερασπιστούμε!

Etienne BALIBAR, φιλόσοφος, Vicky SKOUMBI (περιοδικό αληthεια,), Michel VAKALOULIS, φιλόσοφος και κοινωνιολόγος

Συνυπογράφουν: Giorgio AGAMBEN, Tariq ALI, Elmar ALTVATER, Daniel ALVARO, Alain BADIOU, Jean-Christophe BAILLY, Fethi BENSLAMA, Fernanda BERNARDO, Jacques BIDET, Wendy ΒROWΝ, Judith BUTLER, Claude CALAME, Thomas COUTROT, Albano CORDEIRO, Yannick COURTEL, Costas DOUZINAS, Roland ERNE, Roberto ESPOSITO, Elisabeth GAUTHIER, François GEZE, Max GRATADOUR, Jean-Pierre KAHANE, Jason KARAÏNDROS, Jean-Marc LEVY-LEBLOND, Michael LOWY, Philippe MARLIERE, Ariane MNOUCHKINE, Jean-Luc NANCY, Toni NEGRI, Bertrand OGILVIE, Ernest PIGNON-ERNEST, Anastassia POLITI, Mathieu POTTE-BONNEVILLE, Jacques RANCIERE, Judith REVEL, Rossana ROSSANDA, Bernard STIEGLER, Michel SURYA, Bruno TACKELS, André TOSEL, Gilberte TSAÏ, Eleni VARIKAS, Dimitris VERGETIS, Jérôme VIDAL, Heinz WISMANN, Frieder Otto WOLF και πολλοί άλλοι.

Μετάφραση : Μπάμπης Γεωργούλας, Βίκη Σκούμπη

Αναδημοσίευση:rednotebook.gr

5 Ιουν 2012

Ο κύριος Γρηγόρης Ψαριανός

\

Θραύση κάνει στα τηλεοπτικά πάνελ ο κ. Γρηγόρης Ψαριανός. Ειδικότητά του ο ΣΥΡΙΖΑ τον οποίο ο κ. Ψαριανός φαίνεται να έχει αναλάβει εργολαβικά.


Η στάση του κ. Ψαριανού απέναντι στους εκπροσώπους του ΣΥΡΙΖΑ, σε οποιαδήποτε τηλεοπτική συζήτηση, δεν ερμηνεύεται με πολιτικά εργαλεία. Ας μην παιδευόμαστε.

Η συμπεριφορά του για να αναλυθεί χρήζει ψυχαναλυτικών εργαλείων. Ο άνθρωπος παθαίνει… Διακόπτει, ειρωνεύεται, εξυπναδίζει ασυστόλως, δήθεν αγανακτεί, δήθεν εκρήγνυται, δήθεν εξοργίζεται…. Ο κ. Ψαριανός έχει αναγάγει το δήθεν σε πολιτικό εργαλείο. Δεν το χρησιμοποιεί όμως παρά μόνο επιλεκτικά. Όταν στόχος είναι απέναντι ο ΣΥΡΙΖΑ. Ποτέ ή σχεδόν ποτέ εναντίον της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ ! Για τον κ. Ψαριανό ο μοναδικός άμεσος κίνδυνος και μάλιστα τεράστιος, είναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Όλα τα άλλα βολεύονται . Όλα τα άλλα μπαλώνονται. Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως; Ο κ. Ψαριανός ανήκει στην κατηγορία εκείνων που όταν φύγουν από το μαντρί, δεν τους τρώει ο λύκος, αλλά τους τρώει η ζήλεια. Ζήλεια και διάψευση. Κακοί σύμβουλοι όταν μπλέξουν. Ζήλεια γιατί ο ΣΥΝ και ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο επέζησαν της διάσπασης του 2010, αλλά λίγο μετά βρίσκονται στα πρόθυρα μιας απίστευτης πλειοψηφίας. Μιας ισχυρής και ιστορικής πιθανότητας να αναλάβουν και τις τύχες του τόπου με την θέληση του λαού.

Μαζί και η διάψευση ελπίδων και προσδοκιών. Αλλιώς ξεκίνησε το εγχείρημα, αλλιώς εξελίχτηκε. Διαφορετικό ρόλο θα ασκούσε αν το ΠΑΣΟΚ είχε φθαρεί φυσιολογικά..αλλά παρέμενε μεγάλο κόμμα με καλύτερες προϋποθέσεις.

Να τα καταλάβουμε όλα αυτά. Να τα συμμεριστούμε . Η πολιτική έχει δύσκολα μονοπάτια. Και διαψεύσεις…

Άλλο όμως αυτό κι άλλο η υστερία ενάντια στους ..πρώην.

Εκτός κι αν για τον εν λόγω κύριο, δεν ισχύει τίποτα από τα παραπάνω..

Εκτός κι αν έχει «διαλέξει» τον ρόλο του λαγού, που θα σπριντάρει για να οδηγήσει την ΔΗΜΑΡ εκτός νυμφώνος. Θα προετοιμάσει δηλαδή το έδαφος για μια άγονη ενδοαριστερή σύγκρουση, που θα εξαφανίσει κάθε δυνατότητα και εκδοχή συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ – ΔΗΜΑΡ σε κυβερνητικό επίπεδο.

Κάποιοι θα τρίβουν τα χέρια τους. Στην ΔΗΜΑΡ όμως η πλειοψηφία των αριστερών και προοδευτικών ανθρώπων που την συγκροτούν και την στηρίζουν εξακολουθούν να έχουν επαφή με την σοβαρότητα και την σεμνότητα. Και να επιμένουν αντιμνημονιακά…

ΑΓΓΕΛΟΣ ΜΑΝΤΑΔΑΚΗΣ

3 Ιουν 2012

Θέμα: Σκεφτείτε πριν ψηφίσετε!

Στις 17 Ιουνίου, πριν περάσετε το παραβάν και βάλετε το ψηφοδέλτιο στο φάκελο, ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ πρώτα τι πήγαν και υπέγραψαν και συμφώνησαν σε ΟΛΑ, και μετά αποφασίσετε πού θα δώσετε την ψήφο σας.



 
Έχουμε και λέμε λοιπόν...
---σελ.119-
ΔΕΝ μπορεί η Ελλάδα να πάρει δάνειο από άλλο δανειστή (Κίνα-Ρωσία) καθώς επίσης
δεν μπορεί να υποθηκεύει ούτε να ενεχυριάσει για άλλον περιουσία ή έσοδα ή να μεταφέρει το... χρέος της... (Γι' αυτό όταν είπε (;) η Ρωσία να μας δανείσει με χαμηλό επιτόκιο αντέδρασε η κυβέρνηση!!!!)

---σελ 129.παραγρ.13.υποπαραγρ.1.
Αντίθετα ο δανειστής επιτρέπεται να μεταβιβάσει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του.
Δηλ. μπορεί να δανειστήκαμε από τη Γερμανία άλλα να βρεθούμε χρεωμένοι
στην Τουρκία ή τα Σκόπια!!! Γιατί η Γερμανία θα τους έχει πουλήσει τα δανειακά δικαιώματα τις Ελλάδος
---Σελ.129.παραγρ.14.υποπαραγρ.1H σύμβαση διέπεται από το Αγγλικό δίκαιο

---σελ΄121.παραγρ.5
Το επιτόκιο για τα 80 δις ευρωπαϊκών δανείων είναι 5,2 κυμαινόμενο για την πρώτη 3ετία.
6,2 για τα επόμενα χρόνια και +2% τόκοι υπερημερίας εάν έχει λήξει το δάνειο,
επαναπροσδιοριζόμενο ΑΝΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!!!

---Σελ 123
Η Ελλάδα εάν δεν πληρώσει κάποιο από τα παλαιότερα δάνεια και όχι τα 110 που παίρνουμε τώρα, που λήγουν ή προβεί σε αναστολή πληρωμών παλαιότερου δανείου, δεν μπορεί να εκταμιεύσει χρήματα από το μηχανισμό και υποχρεούται να πληρώσει άμεσα το υπόλοιπο κεφάλαιο του δανείου του μηχανισμού μαζί με όλες τις επιβαρύνσεις.

---Σελ.130,παραγρ.15+σελ 140,παραγρ 5...
Για να είναι νόμιμη, για να ενεργοποιηθεί και να ισχύει η σύμβαση, δεν χρειάζεται καμιά άλλη πράξη παρά μόνον την υπογραφή του υπουργού και τη νομική γνωμοδότηση του νομικού συμβουλίου του κράτους του υπουργείου οικονομικών και του υπουργείου δικαιοσύνης.
(Ούτε σε χώρα της κεντρικής Αφρικής δεν υπογράφει ο υπουργός εν αγνοία της κυβέρνησης, ακόμη κι αν αυτός είναι δοτός. Δεν χρειάζεται ούτε ψήφιση στη βουλή ούτε καν υπογραφή από τον πρόεδρο της δημοκρατίας, ούτε καν γνωμοδότηση!!!!)

---σελ 123,παράγραφος 5...
Μόνο το δικαστήριο της ευρωπαϊκής ένωσης και τα συνταγματικά δικαστήρια των δανειστών μπορούν να ακυρώσουν τη σύμβαση γιατί παραβιάζεται το ευρωπαϊκό δίκαιο ή το σύνταγμα του δανειστή αντίστοιχα. Σύμφωνα με τη σύμβαση, στην Ελλάδα δεν επιτρέπει κανένα δικαστήριο να εκδικάσει τέτοια προσφυγή!
Αφήστε που δεν έχουμε και συνταγματικό δικαστήριο στη χώρα μας.. υπάρχει το διεθνές αλλά μας δένει τα χέρια και πρέπει να απευθυνθούμε για τους Γερμανούς στο δικαστήριο της Γερμανίας, για τους Άγγλους στης Αγγλίας!!!

Με την παρούσα ο δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων, παραιτείται από κάθε ασυλία
την οποία έχει ή πρόκειται να αποκτήσει όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα σύμβαση.
Όσον αφορά κατάσχεση, διαταγή και όσον αφορά την εκτέλεση κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν το απαγορεύει δικαστικός νόμος.
Ούτε ο δανειολήπτης, ούτε τα περιουσιακά του στοιχεία έχουν ασυλία !!!
Με λίγα λόγια θα μας πάρουν και τα σ..... αν τους αφήσουμε ;;;
 

Στείλτε αυτό το μήνημα και σε άλλους. Οχι πλέον άγνοια!

2 Ιουν 2012

H "φάτσα" που μας εμπνέει !!!






Δείτε δύο συγκεντρώσεις την ίδια ώρα Βενιζέλος VS Τσίπρας !!

Δυο συγκεντρώσεις την ίδια ώρα....
Βενιζέλος στην Χαλκίδα και Τσίπρας στο Αγρίνιο !!!

τα πράγματα μιλάνε από μόνα τους !!!





Kατάργηση χωρίς καταγγελία

Γιώργου Κατρούγκαλου, Καθηγητή Δημοσίου Δικαίου ΔΠΘ


Προφανώς το πρόβλημα της εξόδου από την κρίση δεν είναι νομικό, ούτε καν κυρίως οικονομικό. Είναι βαθύτατα πολιτικό. Από τη νομική άποψη, όμως, που παρουσιάζεται εδώ, τα πράγματα είναι απλά:

· Τα μνημόνια καθ’ εαυτά δεν αποτελούν διεθνείς συμβάσεις. Συνεπώς από αυτά δεν απορρέουν διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας, ούτε η εφαρμοστική τους νομοθεσία έχει τυπική ισχύ ανώτερη από τον κοινό νόμο.

· Ούτε από τις δανειακές συμβάσεις απορρέουν δεσμεύσεις με υπερνομοθετική ισχύ, εφόσον αυτές δεν έχουν κυρωθεί σύμφωνα με το Σύνταγμα.

Συνεπώς, όλοι οι μνημονιακοί νόμοι μπορεί να καταργηθούν με νέο νόμο, με απλή πλειοψηφία, χωρίς να απαιτείται προηγούμενη καταγγελία καμιάς σύμβασης.

Ειδικότερα:

-Η θέση περί της πολιτικής και όχι νομικής φύσης των μνημονίων έγινε, ορθά, δεκτή από την πρόσφατη απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας 668/2012. Άλλωστε, το ίδιο το μνημόνιο χαρακτηρίζεται από το νόμο ως «σχέδιο προγράμματος», ενώ στο κείμενο του αυτοπροσδιορίζεται ως «σχέδιο δράσης».

-Περαιτέρω, και οι δύο Δανειακές Συμβάσεις (του πρώτου και του δεύτερου μνημονίου) έπρεπε να κυρωθούν από τη Βουλή, σύμφωνα με το άρθρο 36 παρ. 2 του Συντάγματος. Παρόλα αυτά –και ανεξαρτήτως του ζητήματος της ανάγκης ύπαρξης αυξημένης ή όχι πλειοψηφίας για αυτό- καμιά από τις δύο δεν κυρώθηκε σύμφωνα με το Σύνταγμα. Η πρώτη κατατέθηκε προς κύρωση το Μάιο του 2010, αλλά μετά αποσύρθηκε, η δεύτερη εγκρίθηκε από τη Βουλή δύο φορές ως σχέδιο, μία φορά ως παράρτημα του ν. 4046/2012, και μία ως Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου. Ουδέποτε όμως ήρθε για κύρωση στη Βουλή μετά την υπογραφή της.

Οι εν λόγω συμβάσεις, εάν είχαν κυρωθεί συνταγματικά, θα θέσπιζαν διεθνείς υποχρεώσεις σε βάρος της χώρας, με τυπική ισχύ ανώτερη από το νόμο, σε αντίθεση με τον μη δεσμευτικό χαρακτήρα των μνημονίων. Εφόσον αυτό όμως δεν συνέβη, δεν υπάρχει κανένα νομικό εμπόδιο για μία νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία να ανατρέψει τα μνημονιακά μέτρα. Μάλιστα, για μερικά από αυτά, όπως, π.χ. για την κατάργηση των πρόσφατων ρυθμίσεων για τη μετενέργεια, που διαλύουν το εργατικό δίκαιο και τη συλλογική αυτονομία, δεν απαιτείται καν τυπικός νόμος, αλλά αρκεί απλή Πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου.

Είναι, βέβαια, αλήθεια ότι σε μία τέτοια περίπτωση οι δανειστές μας ενδέχεται να καταγγείλουν από την δική τους μεριά τις δανειακές συμβάσεις, επικαλούμενοι ως λόγο καταγγελίας την κατάργηση των μνημονιακών ρυθμίσεων. Τούτο δεν θα σημαίνει την έξοδο της χώρας από το Ευρώ, που είναι νομικά αδύνατη, εφόσον δεν υπάρχει παρόμοια πρόβλεψη στις Συνθήκες. Θα συνεπάγεται, όμως, την διακοπή της χρηματοδότησης, πράγμα που δεν θα είναι χωρίς συνέπειες για τη χώρα, ενόψει του πρωτογενούς ελλείμματος που ακόμη αντιμετωπίζει.

Καθόλου δεν είναι βέβαιο, όμως, ότι οι δανειστές μας θα επιλέξουν τη ρήξη. Και αυτό γιατί τότε θα είναι ελεύθερος ο δρόμος για την ενεργοποίηση του βασικού όπλου που έχει η χώρα μας βάσει του διεθνούς δικαίου: Να επικαλεστεί «κατάσταση ανάγκης» για να διακόψει την πληρωμή του χρέους. Σύμφωνα με γενική αρχή του δικαίου (σύμφωνα και με σχέδιο σύμβασης για την Ευθύνη των Κρατών που έγινε δεκτό από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 2001) τα κράτη μπορούν να επικαλεστούν παρόμοιο λόγο μη συμμόρφωσης σε διεθνή τους υποχρέωση, όταν αδυνατούν να ανταποκριθούν ταυτόχρονα στις βασικές κοινωνικές τους λειτουργίες και στην ικανοποίηση των δανειστών τους.

Συνεπώς, αντίθετα με το κλίμα φόβου που καλλιεργούν τα φερέφωνα του κόμματος του μνημονίου, η υποταγή δεν αποτελεί μονόδρομο.

Τα δώρα του δοσίλογου στον Αντώνη Σαμαρά


ΤΙΜΟΛΟΓΙΑ ΜΕ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣΤΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΑΝΤΩΝΗ;
ΤΑ ΙΔΙΑ ΕΙΧΕ ΠΑΡΕΙ ΚΑΙ Η ΝΤΟΡΑ, Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ, Ο ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗΣ, Ο ΑΚΗΣ ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΦΥΛΑΚΗ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΛΛΟΙ ΦΙΛΟΙ ΣΟΥ
ΘΑ ΒΓΕΙΣ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣ ΠΟΣΑ ΠΗΡΕΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ; Ή ΝΑ ΣΤΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΟΛΑ ΕΜΕΙΣ;
Δώρα μεγάλης αξίας στο σπίτι του Αντώνη Σαμαρά στη Κηφισιά, έστελνε τακτικά από τα γραφεία της Siemens στο Μαρούσι, ο γιος του αρχιδοσίλογου της Κατοχής, Μιχάλης Χριστοφοράκος, φυγόδικος από την ελληνική δικαιοσύνη που είχε...
καταμιζώσει τον πολιτικό κόσμο με εκατομμύρια μάρκα για να γίνονται τα θελήματα και να "κυκλοφορούν" οι συμφωνίες και τα κόλπα των Γερμαναράδων στην Μπανανία της Ντιοανατολικής Ευρώπης. Πολλά τα λεφτά Άρη.
Samaras-tim-2-
Το makeleio.gr έχει στην κατοχή του πλήθος τιμολογίων που έφευγαν από την Siemens Ελλάς με την υπογραφή της γραμματέως του Έλληνα αρχιπροδότη, υπηρέτη των Ναζί, Αικατερίνης Τσακάλου και πήγαιναν ως πεσκέσια και στον τότε επικεφαλής της Πολιτικής Άνοιξης που κάνει τον αμόλυντο και τον άσπιλο.
Στη βίλα του στη Κηφισιά. 
Διαθέτουμε πλήθος τιμολογίων.
Ενδεκτικά βγάζουμε τρία. Σε ξεχωριστές χρονολογίες. Ιανουάριος 2002, Δεκέμβριος 2005, Δεκέμβριος 2007. Και αναμένουμε από τους εύθικτους της Συγγρού να μας πουν αυτοί πόσα και ποια δώρα είχε λάβει ο μέλλων πρωθυπουργός από τον δοσίλογο και το υπηρετικό προσωπικό του.
Από την δωροληψία αυτή(να χρησιμοποιήσουμε άλλη λέξη;)φαίνεται ότι τα δωράκια κάποιος τα παραλάμβανε. Υπηρέτης Πακιστανός; Ο ίδιος ο Αντώνης με την υπογραφή υπηρέτη; Ας διαλέξουν αυτοί και ας μας ενημερώσουν.
Ερώτημα: Ίδια δώρα είχε λάβει και το Μητσοτακέικο. Και κάποια παραπάνω, και ο Τσίπρας είπε την Ντόρα, χορηγό της Siemens. Toν Σαμαρά πως πρέπει να τον λέμε τώρα;

Samaras-tim-3
Ας μας πουν οι κύριοι της Συγγρού και ο αρχηγός τους. Πόσα δώρα πήραν, ποια και πότε; Και δεύτερον και σημαντικό: Πόσο ευάλωτος είναι κάποιος μετά από μια τέτοια επαφή να ρίξει μια κυβέρνηση ή ας πούμε να υπογραψει μια μεγάλη συμφωνία έναντι ανταλλαγμάτων; Αυτό είναι το σημαντικό. Όχι η αξία του δώρου. Αλλά η οικειότητα να σου στέλνουν δωράκια και να τα αρπάζεις σαν ζήτουλας πολιτικός.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails