Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα ρέστα μας στην αριστερά για να μην μείνουμε ταπί (sic)








Της Δάφνης Σφέτσα* (αναρτήθηκε στο Facebook)
Η Δάφνη είναι δημοσιογράφος στην εφημ.Αυγή)






Μερικές χαριτωμενιές και λίγος λαϊκισμός για τα φοβερά και τρομερά που ζούμε.



Τα 24ωρα που πήξαμε στις μαραθώνιες τηλεοπτικές καλύψεις των συνταρακτικών εξελίξεων, δεν ακούσαμε ούτε μία ερώτηση για την πιο συνταρακτική, πραγματικά, εξέλιξη: Το ενδεχόμενο δημοψηφίσματος στην Ελλάδα έφερε την παγκόσμια οικονομία σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Γιατί ρε παιδιά η ψαροκώσταινά μας είναι τόσο σπουδαία για το χρηματιστήριο του Τόκιο; Δεν υπάρχει όμως καιρός για τέτοια, την ώρα που πρέπει να μεταδίδονται όλες οι ανακριβείς πληροφορίες και αμέσως μετά οι διαψεύσεις τους.



Αντιθέτως, ακούσαμε όλους τους χαρτοπαιχνικούς κανόνες να αναλύονται διεξοδικώς: Μπλόφα ο Γιώργος, δικαίωμα ο Αντώνης, πάσο ο Καρατζαφέρης και η Ντόρα. Ε, λοιπόν, τα ρέστα μας κι εμείς στην αριστερά. Γιατί διάολε πρώτα κάθεται και διαβάζει, μελετάει, κουβεντιάζει πολλές ώρες, τσακώνεται, γίνεται μαλλιά κουβάρια, αναλύει την κοινωνική κίνηση, βρίσκεται μέσα σε αυτή. Και μετά ανοίγει το ρημάδι της να μιλήσει. Και ξέρει να σου πει και για το Τόκιο και προτάσεις έχει και οι προβλέψεις της δικαιώνονται η μία μετά την άλλη. Γιατί δεν είναι προβλέψεις, είναι εκτιμήσεις δουλεμένες με κόπο.



Η ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας είναι μια απάτη. Η Ελλάδα ανήκει στη Δύση της Τουρκίας και την Ανατολή της Ιταλίας, στο Νότο των Βαλκανίων και τον Βορρά της Αφρικής. Όποιος δεν περιορίζεται στην γεωγραφία μπορεί να υπερασπιστεί την προοπτική της χώρας σε μια Ευρώπη των λαών, της ειρήνης, των μαζικών κινημάτων, του κοινωνικού κράτους, των δικαιωμάτων, των ελευθεριών. Αλλιώς είναι μια αφόρητη κενολογία. Ψέμα μέγιστο και ανασκευάζω. Αλλιώς είναι μια ευρωπαϊκή προοπτική προς τη Μέρκελ και το Σαρκοζί (Μερκοζί εφεξής).




Η εθνική ενότητα είναι μια απάτη. Νόμος είναι το δίκιο του ισχυρού. Κι εμείς παλεύουμε για να γίνει το δίκιο του εργάτη. Τώρα που οι μάσκες έπεσαν και έγιναν τα ταξικά αποκαλυπτήρια υπάρχει πεδίο δόξης λαμπρό. Όχι ότι είναι ευνοϊκές οι εξελίξεις. Αντίθετα χειροτερεύουν τους όρους της ταξικιάς της πάλης. Αλλά η αναστάτωση που βρέθηκαν οι ισχυροί τους έκανε να πούνε απροκάλυπτα αλήθειες -έτοιμες να αξιοποιηθούν από την αριστερά.



Για να τις αξιοποιήσει όμως δεν πρέπει να καλεί σε αγώνα ενάντια σε μπότες. Όχι μόνο γιατί αναγκαίο συμπλήρωμα είναι τα αρχαιοελληνικά σανδάλια, η έξτρα πατριδολογία. Αλλά γιατί αποτελεσματικιά η πάλη γίνεται απέναντι στον εχθρό που βλέπεις, το αφεντικό σου στη δουλειά, τον Γιώργο Παπανδρέου και τον Αντώνη Σαμαρά (τους Μερκοζί ελληνικής καταγωγής) που φοροπολεμάνε τους εργαζόμενους και χαϊδεύουν τα αυτιά των μεγαλοκατασκευαστών-ε, των καναλαρχών-ε, του κεφάλαιου.



Οι Μερκοζί είναι εκπρόσωποι του κακού. Τα χρυσόψαρα όμως που ζούνε χωρίς μνήμη, ζούνε λίγο και βαρετά. Κι εσύ λαέ βασανισμένε μην ξεχνάς ότι την διάλυση του ασφαλιστικού, των εργασιακών σχέσεων, των πανεπιστημίων, της εκπαίδευσης συνολικά, της υγείας, τις ιδιωτικοποιήσεις, την κατάργηση της μονιμότητας και όλα αυτά που επιβάλλει η μπότα των Μερκοζί, ο Σημίτης τα πάλευε από μόνος του. Και ο Κωστάκης ο Καραμανλής τα ίδια έκαμε. Και ο Γιώργος Παπανδρέου σου λέει ξεκάθαρα ότι θα έπρεπε να γίνουν με ή χωρίς δουνουτού κι ευρώπες. Κι ο Αντώνης τον Παπαδήμο θέλει -πιθανότατα τολμώ να πω όχι για να αποκαταστήσει το κοινωνικό κράτος.



Η εισβολή Σαμαρά στο μνημονιακό κάδρο είναι ευκαιρία που πρέπει να εκμεταλλευτεί η αριστερά. Ο κόσμος της Νέας Δημοκρατίας είχε ήδη αρχίσει να την εκτιμά για την σκληρή αντιπολιτευτική της στάση στην κυβέρνηση. Τώρα θα αρχίσει να ακούει προσεχτικότερα. Για να τον πείσει, η αριστερά πρέπει να παίξει στο δικό της γήπεδο. Για να το θέσομεν διαφορετικώς. Μην μπερδέψουμε τους στόχους και γίνει η αριστερά λίγο δεξιά αντί ο δεξιός λίγο, και γιατί όχι πολύ αριστερός.



Η αριστερά στέκεται στο ύψος των περιστάσεων. Η ριζοσπαστική αριστερά. Εκπροσώπησε από την πρώτη στιγμή τα συμφέροντα των από κάτω και βρέθηκε στο στόχαστρο των από πάνω. Παρά τις αφόρητες πιέσεις και τις επιθέσεις κάτω από τη ζώνη, εκπροσώπησε στην πράξη το ταξικό συμφέρον των εργατών-ε. Κι αυτό πρέπει να συνεχίσει να κάνει, έχοντας κατά νου ότι οι όροι αλλάζουν. Γίνονται πιο σκληροί. Είδαμε όλοι και όλες μας πολύ καλά τι είναι διατεθειμένα και ικανά να κάνουν τα ξένα και ντόπια κέντρα από την αντίδρασή τους στις μεγαλειώδεις, παλλαϊκές (αμφότερες οι λέξεις- μαϊντανοί ανέκτησαν το περιεχόμενό τους) εξεγέρσεις της 28ης -που ακολούθησαν τη μεγαλειώδη πανεργατική απεργία, η οποία είχε ακολουθήσει τους αγανακτισμένους κοκ.


Οι θεσμοί διαλύονται και αυτό δεν είναι καλό πράμα. Οι ισχυροί δεν νοιάζονται -απροκάλυπτα καθόλου- για συναινέσεις, στόχος είναι να τελειώνουνε με την αριστερά, ακριβώς όπως κάνουν και με τις κοινωνικές κατακτήσεις. Η δημοκρατία χρησιμοποιήθηκε σαν απειλή από τον Γ. Παπανδρέου και σαν καταστροφή από το υπόλοιπο ΠΑΣΟΚ και τους φίλους του. Η υπεράσπιση της δημοκρατίας, ακόμη και των αστικών-ε των θεσμών, είναι σημαντικός πια στόχος. Το βασικό όπλο για να τον υπερασπιστούμε, ειδικά στις νέες συνθήκες, είναι με μια προκήρυξη στα χέρια. Και ντου στα καφενεία, τις λαϊκές, τα εργοστάσια, τις γειτονιές, τους χώρους εργασίας, τα πανεπιστήμια. Είναι η απευθείας επικοινωνία με τον κόσμο θέλω να πω. Αλλιώς δεν θα υπάρχει καμία επικοινωνία και θα περιοριστούμε στα μαλλιά κουβάρια.


Αφήστε που υπάρχει ο κίνδυνος όχι περιορισμού αλλά διάλυσης από τα μαλλιά κουβάρια. Διότι οι επιθέσεις κάτω από τη ζώνη θα οργιάσουν. Δύναμη της αριστεράς θα είναι όσο ποτέ άλλοτε η ενότητα. Τις κρίσεις οι οικογένειες τις ξεπερνάνε όταν είναι μια γροθιά. Και μαλακία να έκανε ο αδερφός σου, μέχρι και το αστικόν δικαστήριο περιμένει ότι θα τον υπερασπιστείς. Θα πούνε ψέματα (ήδη λένε), θα μας πετάξουν λάσπη (ήδη πετάνε), θα προσπαθήσουν να μας εξαφανίσουν (ήδη το κάνουν) με ακόμη μεγαλύτερη ένταση. Φορέστε τα κράνη σας και προετοιμαστείτε.


Η διέξοδος από τη βαθιά συστημικιά κρίση περιγράφεται μονολεκτικά: Σοσιαλισμός. Που ας μην γελιόμαστε δεν είναι η γη της επαγγελίας, ένας βούρκος με σκατά είναι. Αλλά είναι και η μόνη μας ελπίδα. Ημών των 99% όπως λένε και οι φίλοι μας οι Αμερικάνοι.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Οι 27 σλαβομακεδόνες στελέχη του ΚΚΕ που αποφυλακίστηκαν τον Ιούνιο του 1941 από τις φυλακές της Ακροναυπλίας.

Όλα σχεδόν τα στελέχη που αποφυλακίστηκαν είχαν καταγωγή από την Μακεδονία και  ήταν κυρίως Σλαβομακεδόνες που είχαν υποστεί διώξεις και βασανιστήρια από το καθεστώς Μανιαδάκη. Πρωταγωνιστικό ρόλο στην απελευθέρωση τους έπαιξε ο Νεδέλκος Παπανεδέλκος του οποίου η σύζυγος ήταν Γερμανίδα και μεσολάβησε στους Γερμανούς για την απελευθέρωσή τους. Ο Παπανεδέλκος πήγε στη Βουλγαρική πρεσβεία και έδωσε κατάλογο με τα ονόματα των Σλαβομακεδόνων που ήταν στη φυλακή. Πράγματι με την μεσολάβηση της Βουλγαρικής Πρεσβείας στην Αθήνα δόθηκε εντολή από τους Γερμανούς για την απελευθέρωσή τους. Ωστόσο, οι ελληνικές δωσίλογες αρχές αντέδρασαν και ενημέρωσαν τους Γερμανούς, ότι δεν πρόκειται για Βούλγαρους, αλλά για επικίνδυνους κομμουνιστές, που μόλις αποφυλακισθούν θα πάρουν όπλα εναντίον των Γερμανών. Όντως οι Γερμανοί ανακάλεσαν τη διαταγή απόλυσης τους, μόνο που ήταν πλέον αργά. Έτσι απελευθερώθηκαν οι:
1.Ανδρέας Τσίπας, αναπληρωματικό μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, μετέπειτα Γραμματέας
2.Ανδρέας Τζίμας ή Σ…

Κι όμως, ό,τι ζητούσαμε το πήραμε…

Ήταν, χωρίς αμφιβολία, ιστορικές οι στιγμές προχθές την Κυριακή στις Πρέσπες
–Ζητούσαμε σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό. Το πήραμε…
–Ζητούσαμε την ισχύ της έναντι όλων, και προκειμένου για το εσωτερικό της πΓΔΜ. Το πήραμε…
–Ζητούσαμε την εξαφάνιση κάθε ίχνους, κάθε «υπαινιγμού» αλυτρωτισμού. Το πήραμε…
–Ζητούσαμε την –και- συνταγματική αναθεώρηση των ως άνω από την βόρεια γείτονα. Το πήραμε…
–Ζητούσαμε την ρητή εκ μέρους της παραδοχή ότι δεν έχει την παραμικρή σχέση με την ελληνική ιστορία και τον ελληνικό πολιτισμό της αρχαίας Μακεδονίας. Το πήραμε…
–Ζητούσαμε την αναγνώριση της σλαβικής καταγωγής και της αντίστοιχης ιστορικής παράδοσης του λαού της. Το πήραμε…
–Ζητούσαμε διαβεβαίωση περί του απαραβίαστου των συνόρων. Το πήραμε…
–Ζητούσαμε παραδοχή της ανυπαρξίας μειονοτικού ζητήματος εντός των ελληνικών ορίων, που να έχει σχέση με την πΓΔΜ. Το πήραμε…
–Ζητούσαμε την κατοχύρωση του δικαιώματός μας για επικύρωση της συμφωνίας, αφού εξασφαλιστούν (και ολοκληρωθούν) οι δεσμεύσεις των…

Κατεβάστε δωρεάν έντεκα βιβλία του Αντόνιο Γκράμσι (PDF)

Κατεβάστε δωρεάν έντεκα βιβλία του Αντόνιο Γκράμσι (PDF)
Ο Αντόνιο Γκράμσι (Antonio Gramsci)-(κωμόπολη Άλες Σαρδηνίας, 22 Ιανουαρίου 1891 — Ρώμη, 27 Απριλίου 1937) ήταν Ιταλός φιλόσοφος, συγγραφέας, πολιτικός και πολιτικός επιστήμονας. Τα εργοστασιακά συμβούλια. – Αντόνιο Γκράμσι Σοσιαλισμός και κουλτούρα Παρελθόν και Παρόν Οι θέσεις της Λυών Λογοτεχνία και εθνική ζωή Κείμενα Η ζωή ενός επαναστάτη Η οργάνωση της κουλτούρας Για το Μακιαβέλι Ιστορικός υλισμός – τετράδια της φυλακής Οι διανοούμενοι