28 Μαΐ 2010

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ
ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΜΑΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΩΝ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
Εμείς, κάτοικοι των περιοχών Θησείου και Πετραλώνων, πολίτες ανεξαρτήτως πολιτικών απόψεων και κομματικών προτιμήσεων, που είχαμε την ευκαιρία να  βρεθούμε, να συζητήσουμε και να δράσουμε για την αντιμετώπιση τοπικών ζητημάτων, όπως η δημιουργία του πάρκου της Κορεάτικης Αγοράς, το ξήλωμα των κεραιών κινητής τηλεφωνίας, την αναστολή του μέτρου της ελεγχόμενης στάθμευσης κ.λ.π., συγκεντρωθήκαμε στις 20 Μαΐου 2010 στο «Αψέντι», όπου συζητήσαμε και καταλήξαμε ότι, απέναντι στην πρωτόγνωρη οικονομική και κοινωνική κατάσταση εξαθλίωσης που η οικονομική τρόϊκα έχει αποφασίσει να επιβάλει σε όλους μας, απαιτείται κοινωνική αντίσταση σε ένα πλαίσιο δράσης και αλληλεγγύης που μπορεί να ξεκινήσει από τις γειτονιές μας.

Μπροστά στο ψευτοδίλημμα, μεταξύ της διαχείρισης και επιβίωσης ενός συστήματος  που έχει πια χρεοκοπήσει, και της δημιουργίας μια καινούργιας πολιτικής και κοινωνικής κατάστασης που θα έχει ως κέντρο άνθρωπο και περιβάλλον μαζί, η συμμετοχή όλων μας σε διαδικασίες αυτοοργάνωσης και διεκδίκησης μια εναλλακτικής, δίκαιης κοινωνικής λύσης, αποτελεί την ελάχιστη πολιτική πράξη που μπορεί όντως να μας οδηγήσει μακριά από τα κοινωνικά και οικονομικά αδιέξοδα που μας «φορτώνουν».

Σήμερα, υπό το βάρος των πιέσεων που δεχόμαστε ως κοινωνία από τη γενικότερη πολιτική και οικονομική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στη χώρα μας και παγκοσμίως, αισθανθήκαμε την ανάγκη να ενωθούμε ξανά, σε μια ευρύτερη πολιτική βάση, για να επεξεργαστούμε το ρόλο μας ως τοπική κοινωνία και τη δυνατότητά μας να ενεργήσουμε στην κατεύθυνση της αντιμετώπισης των νέων αυτών συνθηκών.

Πιστεύουμε ότι, η μόνη απάντηση από τη μεριά των πολιτών είναι η οργάνωση αντίστασης και η αλληλεγγύη και υποστήριξη που μπορούμε να βρούμε ο ένας στον άλλο.
Γιατί στις μέρες που έρχονται κανείς δεν θα μπορέσει να τα βγάλει πέρα μόνος του.

Το πρόβλημα είναι ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ !
Η λύση που θέλουμε είναι στα ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ !

Καλούμε σε Λαϊκή Συνέλευση των Κατοίκων Θησείου – Πετραλώνων
στις 2 Ιουνίου 2010 ώρα 7:00μμ
Στο Πάρκο της Κορεάτικης Αγοράς, Περσεφόνης και Πειραιώς, απέναντι από το Γκάζι

όπου Όλοι Μαζί θα πάρουμε αποφάσεις
Οργάνωσης της Αντίδρασης και Αντίστασής μας,
που θα ανατρέψουν αυτά που έχουν αποφασίσει για Μας χωρίς Εμάς !

Κάλεσμα Κατοίκων Θησείου-Πετραλώνων

26 Μαΐ 2010

Mιά ξεχωριστή παρουσίαση βιβλίου.

Με ιδιαίτερη τιμή οι εκδόσεις Λιβάνη σας καλούν
στην παρουσίαση του βιβλίου του Γ. Μαλούχου

«Δικηγορικό γραφείο Λυκουρέζου 1910-2010.
Το χρονικό μιας οικογένειας νομικών»

Την Τετάρτη 2 Ιουνίου στο Μέγαρο Μουσικής

Το βιβλίο θα παρουσιάσουν οι:

* Α.Ψαρούδα Μπενάκη, πρώην πρόεδρος της Βουλής,
* Ευάγγ. Βενιζέλος, υπ. Εθνικής Αμυνας,
* Αλ. Αλαβάνος, τ. πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ,
* Δημ. Παξινός, πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών,
* Χρ. Αργυρόπουλος, πρόεδρος της Ενώσεως Ποινικολόγων



Συντονίζει ο δημοσιογράφος Γ. Πρετεντέρης.

20 Μαΐ 2010

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΠΙΒΑΤΙΚΟ ΚΟΙΝΟ

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟΙ ΖΗΤΑΜΕ

ΝΑ ΠΟΥΝ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΑ ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ.

ΤΑ ΧΑΛΚΕΥΜΕΝΑ ΚΑΙ ΨΕΥΔΗ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΑΣ ΑΔΙΚΟΥΝ ΚΑΤΑΦΟΡΑ
ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΑΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗ ΡΙΖΑ ΤΟΥ.

ΟΙ ΜΑΝΤΕΛΗΣ ΒΕΡΕΛΗΣ ΛΙΑΠΗΣ (ΠΡΩΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ)
ΚΑΙ ΤΩΡΑ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΡΕΠΠΑΣ ΠΑΡΑΔΕΧΕΤΑΙ ΟΤΙ ΤΟ ΕΛΛΕΙΜΑ ΤΟΥ ΟΣΕ
ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΑΣΤΟΧΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ
ΠΟΥ ΕΣΤΗΝΑΝ ΣΤΟ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟ.

ΟΡΙΣΜΕΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ

1.ΕΣΤΗΣΑΝ 10 ΘΥΓΑΤΡΙΚΕΣ ΑΦΟΥ ΤΙΣ ΠΛΗΡΩΣΑΜΕ ΤΙΣ ΕΚΛΕΙΣΑΝ.

2.ΝΟΙΚΙΑΣΑΝ ΤΡΕΝΑ ΓΙΑ 2 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΗΣ
ΘΑ ΤΑ ΕΙΧΑΝ ΑΓΟΡΑΣΕΙ.

3.ΑΓΟΡΑΣΑΝ ΒΑΓΟΝΙΑ ΤΟ 2004 ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΙΟΛΕΙΔΗ 160 ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ
ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ 2008 ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΑ 80 !!!

4.ΞΟΔΕΨΑΝ ΔΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟ ΚΡΥΟΝΕΡΙ-ΑΓΡΙΝΙΟ ΠΟΥ
ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕ.

5.ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΑ ΚΑΛΩΔΙΑ ΤΟΥ ΟΣΕ (ΗΛΕΚΤΡΟΚΙΝΗΣΗΣ-ΣΗΜΑΤ/ΣΗΣ)
ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΑΝΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΑ 10 ΕΚΑΤ.

6.ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΙΣΗΤΗΡΙΑ ΤΟΥ
ΠΡΟΑΣΤΙΑΚΟΥ (75% ΤΩΝ ΕΠΙΒΑΤΩΝ ΧΩΡΙΣ ΕΙΣΗΤΗΡΙΟ).

7.ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΑ ΧΑΜΗΛΑ ΚΟΜΙΣΤΡΑ ΣΕ ΜΕΓΑΛΟΕΠΕΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ ΓΙΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑ
ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΤΩΝ 5-10 ΕΥΡΩ Ο ΤΟΝΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΑΘΗΝΑΣ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ.

8.ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ ( ΒΛΕΠΕ SIEMENS )

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΙΔ/ΚΩΝ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

17 Μαΐ 2010

«Ελληνικά προβλήματα» κράτησαν τον Γκοντάρ μακριά από τις Κάννες


Η μεγάλη απουσία του φεστιβάλ των Κανών, είναι αναμφισβήτητα ο Ζάν Λικ Γκοντάρ. Με επιστολή του χθες το απόγευμα, ο Γάλλος σκηνοθέτης ανακοίνωσε στον καλλιτεχνικό διεθυντή, Τιερί Φρεμό, ότι δε θα εμφανιστεί στην πρεμιέρα της νέας του ταινίας, «Σοσιαλισμός», που παρουσιάζεται στο πλαίσιο του τμήματος «Ένα κάποιο βλέμμα».
Η είδηση μαθεύτηκε σήμερα. Θα έδινε συνέντευξη τύπου το μεσημέρι, κι έτσι τον περίμεναν όλοι με μεγάλο ενδιαφέρον. Ειδικά οι Έλληνες δημοσιογράφοι. Γιατί μετά τις πρόσφατες δηλώσεις του σε γαλλικό περιοδικό, όπου έλεγε ότι "πρέπει να βοηθήσουμε την Ελλάδα να βγει από την οικονομική κρίση γιατί της χρωστάμε ακόμα και το οξυγόνο που αναπνέουμε", πολλοί περίμεναν να βγάλουν κι άλλα φιλελληνικά ...λαυράκια. Και να που στο λακωνικό γράμμα του προς την διεύθυνση του φεστιβάλ, μας ανέφερε. Έλεγε συγκεκριμένα ότι δε θα παραστεί στο φεστιβάλ εξαιτίας προβλημάτων ελληνικού τύπου. Η ακριβής έκφραση ήταν "problemes de type grec". Συνοδεύει μάλιστα το γράμμα με φωτογραφία του Ιάπωνα σκηνοθέτη, Γιασοχίρου Όζου αλλά και του δίδυμου Χοντρός-Λιγνός, που έχει λεζάντα τη φράση «Ω, παιδικοί εγκέφαλοι!"
Πολύ κουβέντα έχει γίνει από το πρωί για το τι εννοεί ο....ποιητής. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι πρόκειται για γαλλική έκφραση που χρησιμοποιείται για δυσεπίλυτα προβλήματα. Αυτή είναι η απλοϊκή ερμηνεία.
Γιατί άλλοι λένε ότι δεν υπάρχει τέτοια έκφραση και ότι ο Γκοντάρ έχει στο μυαλό του κάτι πολύ πιο σύνθετο, και φυσικά πιο κοινωνικο-πολιτικό. Η ερμηνεία που δίνει, για παράδειγμα, η Liberation είναι ότι ο Γκοντάρ δεν έρχεται για να αποφύγει την φιέστα του φεστιβάλ, με τις αμέτρητες Φεράρι, τις ηλιοκαμένες γυναίκες από τον εκτυφλωτικό ήλιο της ανοησίας, και να μην δει τον εαυτό του σε βιτρίνα την ώρα που η οικονομική κρίση έχει χτυπήσει την πόρτα της Ευρώπης. Πολιτική η απουσία του, λοιπόν.
Με λίγα λίγα λόγια, ο κόσμος χάνεται και η Κρουαζέτ ζει σε έκλυτους ρυθμούς χλιδής. Κάτι τέτοιο, αλλά πιο γενικευμένο, είχε μάλλον στο μυαλό του όταν έβαζε υπέρτιτλο σε μια από της ενότητες της ταινίας του-που περιλαμβάνει αρχαία Ελλάδα, Χόλιγουντ, Εβραίους, Παλαιστίνιους, Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, φοροδιαφυγές, ελληνικό εμφύλιο-..."quo vadis Europa?"
Η απογοήτευση πάντως των σινεφίλ είναι διάχυτη. Και τα γραφεία τύπου του φεστιβάλ...πελαγωμένα. Φανταστείτε μόνο πόσοι έτρεξαν να ρωτήσουν την πραγματική αιτία της απουσίας του Γκοντάρ. Οι υπεύθυνοι, που δεν είχαν έτοιμη δικαιολογία, έφτασαν στο σημείο να μας πούνε "δεν ξέρουμε τι εννοεί. Το καλύτερο θα ήταν να ρωτήσετε τον ίδιο!", λες και μπορούμε να τον πάρουμε τηλέφωνο!
'Οπως και να χει, η παρουσία του θα ήταν το μεγάλο γεγονός στο φετινό φεστιβάλ, που είναι κατώτερο σε σχέση με άλλες χρονιές, και σε επίπεδο ταινιών αλλά και καλεσμένων. Οι Κάνες είχαν διαφημίσει πολύ την άφιξη του μεγάλου auteur. Αυτός όμως, έκανε κίνηση μάτ. Και σίγουρα, κάποιο καλό λόγο είχε για να το κάνει.

Η κρίση δημιουργεί ...








15 Μαΐ 2010

Σκουλαρίκι του ΘΑΝΑΣΗ ...

Ένα πουλί απόδημο, καθόταν στην πλατεία
χάζεβε τους περάστικους, και έπινε μπύρα κρύα.
Η πρώτη φέρνει δεύτερη, η δεύτερη ζαλάδες
κάτω απο τα καθίσματα, κινούντε συμπλιγάδες.

Και ενώ στου Vox παιζότανε, έργο του Παζολίνι
χάλασε απότομα ο καιρός, και ξέσπασε μπουρίνι.
Δεν ήταν στάλες τις βροχής, για να κρατάς ομπρέλα
ήταν μπάτσοι διαλεχτοί, που ψάχναν πασαρέλα.

Κανένας δεν τους κοίταζε, τους γύριζαν την πλάτη
και έμειναν τα μανεκέν, στην πίκρα και στο άχτι.
Και έτσι όπως ήταν το θεριό, την πέσανε στο πουλάκι
γιατί είχε στην φτερούγα του, φθηνό σκουλαρικάκι.

Ρε για το μοντελάκι σου, που έφτιαξε ο Τσεκλένης
κυρ αστυνόμε τον φτωχό, τι έφτεξα και δέρνεις.
Φταίει το σκουλαρίκι σου, γιατί αντάβγες βγάζει
και ενώ είμαι αυτοκράτορας, γελάει και με χλευάζει.

ΠΑΥΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ-ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ

KEIMENO ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ,ΤΗΝ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΟ Δ.Ν.Τ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΑΝΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΠΟΡΕΙΑ,ΓΙΑ ΔΙΕΞΟΔΟ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ.

ΠΑΥΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ - ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ!

ΔΝΤ σημαίνει φτώχεια ανεργία, κατοχή κι επικυριαρχία

Δραματική επιδείνωση της θέσης των εργαζομένων, της νεολαίας και των συνταξιούχων προοιωνίζεται η προσφυγή στο ΔΝΤ και το μηχανισμό διάσωσης της ΕΕ. Με αφορμή την δυσκολία δανεισμού του δημοσίου, επιχειρείται ένα πρωτοφανές για τα μεταπολεμικά δεδομένα πλήγμα στις κατακτήσεις των εργαζομένων.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, μετά από ένα καταιγισμό αντιλαϊκών μέτρων (αύξηση του ΦΠΑ, την μείωση των μισθών των δημόσιων υπαλλήλων, κ.α.), με το μνημόνιο που ψήφισε στη Βουλή, φέρεται αποφασισμένη να επιβάλλει: καταστρατήγηση των συλλογικών συμβάσεων, δραματική συρρίκνωση σε βαθμό εξαφάνισης των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων, κατάργηση του ορίου απολύσεων που θα οδηγήσει σε έκρηξη την ανεργία, περαιτέρω ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας κ.α.
Ωστόσο, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, εκλέχτηκε με δέκα μονάδες διαφορά από τη ΝΔ τον Οκτώβρη υποσχόμενη αναδιανομή του εισοδήματος προς όφελος των εργαζομένων και πράττει ακριβώς τ’ αντίθετο. Επομένως, δεν έχει καμιά νομιμοποίηση να σύρει τους εργαζόμενους στο σφαγείο του ΔΝΤ και του (κατ’ ευφημισμό) μηχανισμού διάσωσης της ΕΕ.
Η προσφυγή στο μισητό ΔΝΤ ισοδυναμεί με κοινωνικό όλεθρο γιατί θα προκαλέσει έκρηξη της φτώχειας και συνεχή μέτρα λιτότητας, καθώς η ύφεση θα οδηγεί σε συνεχή συρρίκνωση τα δημόσια έσοδα. Τι θετικό άλλωστε βρίσκει η κυβέρνηση στην Ουγγαρία, τη Λετονία, την Ουκρανία, την Τουρκία και δεκάδες άλλες χώρες του κόσμου που υποβλήθηκαν στο παρελθόν στις θεραπείες σοκ του μισητού οργανισμού;
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι εκτεθειμένη πολύ περισσότερο μετά την απόφαση της ΕΕ στις 9 Μαΐου όταν έγινε εμφανές πως υπήρχαν κι άλλοι δρόμοι από την μετατροπή των εργαζομένων της Ελλάδας σε πειραματόζωα για την εφαρμογή των νέων αντι-εργασιακών μέτρων. Πρόκειται για εξέλιξη που διευκολύνει την Ελλάδα να ζητήσει αναθεώρηση των όρων ενεργοποίησης του μηχανισμού και ακύρωση των μέτρων.

Ο νέος Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος δεν είναι μονόδρομος

Η κυβέρνηση εξ αρχής είχε κι άλλους δρόμους πριν οδηγήσει την Ελλάδα στο τελευταίο σκαλοπάτι του διασυρμού, εκεί που συνωστίζονται όλα τα αποτυχημένα κράτη του κόσμου. Μπορούσε: να προσφύγει σε εσωτερικό δανεισμό (κάτι που δεν έκανε για να μη δυσαρεστήσει τους τραπεζίτες που θα έχαναν μέρος των καταθέσεων), να απαιτήσει ευνοϊκό δανεισμό από την ΕΚΤ (με επιτόκιο 1% που δανείζει τις τράπεζες), να απευθυνθεί στην Κίνα (όχι μέσω της …Goldman Sachs), στη Ρωσία και στις αραβικές χώρες, να απαιτήσει διμερή δανεισμό από άλλες χώρες της ΕΕ ακόμη κι απ’ τη Γερμανία με το επιτόκιο που δανείζεται η ίδια, ως ελάχιστη υποχρέωση τους για τη ζημιά που έχουν προκαλέσει στο εμπορικό ισοζύγιο της Ελλάδας από το 1981, να συμπτύξει μέτωπο διεκδίκησης φθηνών δανείων με άλλες χώρες του νότου που αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα (Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, κ.λπ), να αντιμετωπίσει τη φοροδιαφυγή, που αγγίζει τα 19 δισ. ευρώ (8% του ΑΕΠ), να φορολογήσει την εκκλησία, τις τράπεζες, τους εφοπλιστές, να μειώσει τους εξοπλισμούς, κ.α.
Αντί για τα παραπάνω η κυβέρνηση επέλεξε ένα νέο Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο υπό το μανδύα του ΔΝΤ, επικαλούμενη τα σπρεντς της δευτερογενούς αγοράς (που μόνο ενδεικτική σημασία έχουν) πριν καν εκδώσει ομόλογα! Μια επιλογή που αποδεικνύεται καταστροφική κι επίσης ατελέσφορη. Ιδιαίτερα, μετά την ολιγωρία της κυβέρνησης να βάλει πρακτικά εμπόδια στη συνεχή φυγή κεφαλαίων από τις τράπεζες που οξύνει τα πρόβλημα ρευστότητας αυξάνοντας τον κίνδυνο δέσμευσης των καταθέσεων των μικροαποταμιευτών από τους τραπεζίτες!
Η κυβέρνηση επομένως, με τη συνενοχή του ΛΑΟΣ, των ξένων πρεσβειών, την ουσιαστική συμφωνία της ΝΔ και με την ενθάρρυνση των ΜΜΕ που καλλιεργούν κλίμα πανικού επωμίζεται τεράστιες, ιστορικές ευθύνες που ισοδυναμούν με πρωτοφανή οπισθοδρόμηση στο επίπεδο της οικονομίας και των κοινωνικών δικαιωμάτων. Δραματικές είναι επίσης κι οι συνέπειες στο μέτωπο των δημοκρατικών ελευθεριών που σηματοδοτεί η ξένη κατοχή όπως φαίνεται από τις υπερεξουσίες που συγκεντρώνει ο υπουργός Οικονομικών, από την επίδειξη βίας των δυνάμεων καταστολής και τις επιθέσεις στην Αριστερά και σε τμήματα πρωτοπόρων εργατών που μάχονται για τα δικαιώματά τους, όπως οι ναυτεργάτες.

Σε αυτό το κλίμα προοδευτικοί οικονομολόγοι και επιστήμονες με διαφορετικές απόψεις κι από διαφορετικές πολιτικές διαδρομές:

• απαιτούμε από την κυβέρνηση να ζητήσει αναθεώρηση των όρων δανειοδότησης από την ΕΕ αξιοποιώντας την απόφαση της 9ης Μαΐου.
• καλούμαστε να σπάσουμε τη συνήθη σιωπή, να στηρίξουμε τους αγώνες των εργαζομένων για υπεράσπιση και διεύρυνση των κοινωνικών τους κατακτήσεων, για να μην περάσει ο νέος Μεσαίωνας.
• θεωρούμε πλέον κοινωνική αναγκαιότητα την έξοδο από το ευρώ και την ΟΝΕ κι επίσης την παύση πληρωμών του χρέους και την επαναδιαπραγμάτευση του με στόχο την μείωση ή και τη διαγραφή του. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν κανένα λόγο να επωμίζονται κάθε χρόνο το τεράστιο βάρος εξυπηρέτησης ενός χρέους που δεν δημιούργησαν οι ίδιοι και παραλύει κάθε προσπάθεια άσκησης φιλολαϊκής πολιτικής. Αρκεί ν΄ αναφερθεί πως με βάση τον κρατικό προϋπολογισμό, που έχει ανατραπεί επί τα χείρω, οι πληρωμές τόκων (12,3 δισ. ευρώ) είναι διπλάσιες από τις πληρωμές συντάξεων (6,4 δισ.), ενώ τα χρεολύσια (29,1 δισ.) ξεπερνούν τις δαπάνες προσωπικού (26,5 δισ.)!
• απαιτούμε από την κυβέρνηση να θέσει επιτέλους ένα φραγμό στη ασυδοσία των τραπεζών επιβάλλοντας απαγόρευση φυγής κεφαλαίων, να προχωρήσει στην κρατικοποίηση των μεγάλων τραπεζών, την επαναφορά στο δημόσιο των στρατηγικής σημασίας ιδιωτικοποιημένων επιχειρήσεων (ΟΤΕ, Ολυμπιακή κ.α.) την εφαρμογή μέσω του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων μιας μακρόπνοης βιομηχανικής πολιτικής.
• άμεσα δε, διεκδικούμε την αύξηση των συντελεστών φορολόγησης των μεγάλων επιχειρήσεων, στο 45%, όπως ήταν μέχρι το 1981. Με βάση υπολογισμούς του σημερινού υπουργού Οικονομικών, από την μείωση των συντελεστών φορολόγησης των ΑΕ (από 35% στο 25%) που ανακοίνωσε ο Κ. Καραμανλής από τη ΔΕΘ το 2004, το δημόσιο χάνει κάθε χρόνο 5 δισ. Επομένως, τα διαφυγόντα έσοδα την τελευταία 6ετία είναι ίσα με το έλλειμμα του προϋπολογισμού. Γι’ αυτό ζητάμε άμεση αύξηση της φορολόγησης κεφαλαίου για να στηριχθεί η δημόσια υγεία και παιδεία. Επίσης ζητάμε μείωση του ΦΠΑ και των έμμεσων φόρων και αύξηση του αφορολόγητου ορίου για τους εργαζόμενους. Αυτά τα μέτρα μπορούν να λύσουν το πρόβλημα χρηματοδότησης της οικονομίας κι αποτελούν αφετηρία μιας γενναίας αναδιανομής του κοινωνικού πλούτου που έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι.
• καλούμε τον ελληνικό λαό να ανατρέψει τη νέα κατοχή. Να ακυρώσει τα εξευτελιστικά, αντιλαϊκά σχέδια υποταγής στο ΔΝΤ και τον μηχανισμό εξόντωσης της ΕΕ.
• Τέλος, αναγνωρίζοντας την ανάγκη διεύρυνσης του μετώπου δηλώνουμε την πρόθεσή μας να συμβάλουμε στο μέτρο των δυνάμεών μας σε κάθε ευρύτερη πρωτοβουλία που θα κινείται στην κατεύθυνση στήριξης των λαϊκών αγώνων και καταγγελίας της κυβερνητικής πολιτικής.
Αθήνα, 15 Μαΐου 2010
http://www.gopetition.com/online/36271/sign.हटमल





13 Μαΐ 2010

Η Αννούλα μας!

Ούτε δέκα, ούτε είκοσι αλλά 46 άτομα έχει στο γραφείο της η Άννα!
ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ...
Από τρεις συνεργάτες, οκτώ ειδικούς συμβούλους και πολλούς άλλους
υπαλλήλους στη Γραμματεία, Επικοινωνία, Δημόσιες Σχέσεις, ιδιαίτερα και
πολιτικά γραφεία κ.λπ. αποτελείται ο μηχανισμός της υπουργού Παιδείας
Άννας Διαμαντοπούλου.

Ειδικότερα, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του υπουργείου Παιδείας, υπό
την υπουργό ως συνεργάτες υπηρετούν οι Ιωάννης Μήτσος, Κωνσταντίνα
Παπαδογιάννη και Γιάννης Χάλαρης, ενώ ως ειδικοί σύμβουλοι οι Εύη
Χατζηανδρέου, Παύλος Γούσης, Ελένη Πετράκη, Ματίνα Στάππα, Ελένη
Μωραΐτου, Χαρά Σωτηριάδου, Αργύρης Περουλάκης και Αλεξάνδρα Ιωαννίδου.


Διευθύντρια του Γραφείου της υπουργού ανέλαβε η Ευγενία Λοκανά με
γραμματείς της τις κυρίες Γεωργία Θεοφανοπούλου και Μαρίνα Μαγκουρλίδου.

Στο ιδιαίτερο γραφείο της υπουργού εργάζονται οι Ρούλα Μπικίδου, Αθηνά
Πανούτσου και Μίζη Ελένη, στη Γραμματεία οι Σοφία Κυρούση και η
Κατερίνα Καρβέλα, στο Πρωτοκόλλο η Αλεξάνδρα Μπουρνιά, η Δήμητρα Γαζή
και η Ουρανία Σταύρακα, στις Δημόσιες Σχέσεις η Σταυρούλα Τσούτσουρα
(διευθύντρια) και η Αγγελική Καρακατσάνη.


Στο Πολιτικό Γραφείο της Άννας Διαμαντοπούλου εργάζονται οι: Αναστασία
Χατζηδάκη, Βασιλική Σκαρτσούνη, Χρήστος Δρούζιας, Γιώργος Πλούσος,
Μάρθα Παναγιώτου, Διονύσης Τσαγκρής, Ιωάννα Λογαρά, Γιώργος Σταθιάς και
Έφη Μεγαγιάννη. Το πολυπρόσωπο Γραφείο Τύπου αποτελούν οι: Ρίτσα
Γαλογαύρου, Γιάννης Μαστρογεωργίου, Δώρα Τσολάκη, Νιόβη Λακοπούλου,
Γιώργος Παπούλιας, Γιάννης Νάστος, Άννα Μπεκρή, Μαργαρίτα Βεβή,
Σταματίνα Μοτάκη, Πελαγία Γιαννικοπούλου, Φραντζέσκα Φακάρου, Αλεξάνδρα
Σπύρου και Νίκος Διαμανταρίδης.


Μέχρι στιγμής δηλαδή χρειάζονται 46 άτομα στο γραφείο της υπουργού....

Άννα Διαμαντοπούλου: Η υπέρμαχος της αξιοκρατίας
Εκτός από τα στελέχη της αμαρτωλής διοίκησης του ΟΕΕΚ που βρήκαν
καταφύγιο στην αυλή της μικρής πριγκηποπούλας του σοσιαλισμού, αρκετοί
άλλοι αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί χαίρονται την εύνοια της Υπουργού
Παιδείας, και μάλιστα με το αζημίωτο:



Πολλά και διάφορα συμβαίνουν κάτω απο τα "άγρυπνα μάτια" της πολιτικής
ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας
Είσαι εκπαιδευτικός και σου κόβουν το μισθό;
Έχεις "ταξιδιάρα" ψυχή αλλά οι καθημερινές ανάγκες επιβίωσης δεν στο
επιτρέπουν; Υπάρχει λύση στο πρόβλημά σου... Κάνε μία καταγγελία και
μπες στον κόσμο των έργων της Ε.Ε. Δες πως και που να απευθυνθείς...


Ο κ. Γ. Σταθιάς, εκπ/κός με απόσπαση στο πολιτικό γραφείο της Υπουργού
Παιδείας ΔΒΜΘ, δίχως τίτλο μεταπτυχιακού επιπέδου(!), έχει αναλάβει -
εκτός άλλων εξυπηρετήσεων και ρουσφετιών - το πετυχημένο (για τα
δεδομένα της χώρας μας) ευρωπαϊκό έργο etwinning, το οποίο προάγει την
αξιοποίηση των ΤΠΕ στην εκπαίδευση και επενδύει στην καλλιέργεια της
ευρωπαϊκής ιδέας.
Το τελευταίο όμως τετράμηνο, εξαιτίας των χειρισμών του, αρχίζει να μην
αποτελεί και τόσο καλή προβολή στην Ε.Ε., ειδικά ενώ οι ποσοτικοί και
ποιοτικοί δείκτες του, παρέμεναν υψηλοί για μία πενταετία.


Επίσης, ο ίδιος, ενώ δεν έχει απολύτως καμία διοικητική ισχύ - όπως
όλοι οι σύμβουλοι σε όλα τα Υπουργεία - λύνει και δένει, ορίζοντας
ομάδες εργασίας εκπαιδευτικών, συγκαλώντας συναντήσεις και άλλα διάφορα
ευτράπελα, με συμπεριφορά 100 καρδιναλίων! Ή μήπως άραγε παπάδων, μιας
και αναμεμιγμένο φαίνεται να είναι και το Διορθόδοξο Κέντρο της
Εκκλησίας της Ελλάδας; Τι ανταλλάγματα άραγε έχουν ταχθεί παρασκηνιακά;

Η αποσπασμένη εκπαιδευτικός κ. Ι. Κομνηνού στο εν λόγω Κέντρο, θεωρεί
εαυτόν σωτήρα του έργου και ως "φίλη" με τον συνεργάτη της Υπουργού,
έχει οριστεί αντ' αυτού, ενώ προ τετραμήνου κατέθετε ανυπόστατες
καταγγελίες για το εν λόγω έργο στο Υπουργείο, εμπλέκοντας και άλλους 2
συναδέλφους της (στο παιχνίδι των καταγγελιών) για να εδραιώσει τη θέση
της.
Στο συγκεκριμένο έργο οι καταγγέλοντες συμμετείχαν ως πρεσβευτές του
από το 2005, οι οποίοι όχι μόνο δεν εξέφρασαν καμία διαμαρτυρία όλα
αυτά τα χρόνια, αλλά κέρδιζαν συμμετοχή σε συνέδρια στο εξωτερικό και
γενικότερα σε εμπειρίες και τεχνογνωσία. Έτσι η εκ των υστέρων
καταγγελία τους, αποδεικνύει τις όχι τόσο αγνές τους προθέσεις.


Πρόκειται για ένα πολύ καλά οργανωμένο σχέδιο κάτω από τη μύτη ή και
την ανέχεια ίσως της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας, με
τελικό στόχο τις επιπρόσθετες αμοιβές που προκύπτουν από την ανάληψη
καθηκόντων στο έργο και τη στελέχωση ομάδας εκπαιδευτικών μέσα από
αδιαφανείς και αναξιοκρατικές διαδικασίες!


Είναι λυπηρό που το 2010, ακόμη και σε θέματα νέων τεχνολογιών, τα
νήματα υποκινούνται από παρωχημένους τσιφλικάδες με θεώρηση των
πραγμάτων της Ελλάδας του 1980.

Κάποιοι εργάζονται "σκληρά" στο γραφείο τύπου της Υπουργού Παιδείας
Σε πρόσφατη συνέντευξή της η υπουργός Παιδείας κ.Άννα Διαμαντοπούλου
μίλησε για την εξάλειψη φαινομένων αποσπάσεων εκπαιδευτικών από τις
τάξεις τους που έχουν "μπάρμπα στην Κορώνη".
Διαβάζοντας τα ονόματα των συνεργατών της (13 τον αριθμό!!!) με τα
οποία στελέχωσε το γραφείο τύπου, διάβασα και το όνομα του κ. Νίκου
Διαμανταρίδη!
Για όσους τυχόν δε γνωρίζουν , ο κ. Διαμανταρίδης είναι αποσπασμένος
στο Υπουργείο Παιδείας τα τελευταία περίπου 10 χρόνια.
Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια απασχολείται σε γνωστό ιδιωτικό κανάλι
(MEGA) εκφωνώντας το δελτίο καιρού.
Σαν μάχιμη εκπαιδευτικός με 18 χρόνια προϋπηρεσίας και χωρίς να επιθυμώ
να αποσπαστώ σε κανένα υπουργείο, ερωτώ:
Πόσα χρόνια υπηρέτησε ο κ.Διαμανταρίδης στην τάξη του;
Πόσα χρόνια θα παραμείνει αποσπασμένος στο Υπουργείο Παιδείας;


Πώς αποδεικνύεται από την παραπάνω περίπτωση η δέσμευση της υπουργού
για διαφάνεια, αντικειμενικότητα και κατάργηση των πελατειακών σχέσεων
και εξυπηρετήσεων;
Για πόσα χρόνια θα μας θεωρούν οι εκάστοτε υπουργοί κορόιδα;
Ο συνεργάτης στο γραφείο τύπου της Υπουργού Παιδείας, κ.Νίκος
Διαμανταρίδης, εν ώρα... σκληρής εργασίας φωτογραφίζεται σε χώρο του
Υπουργείου ως μοντέλο... και μάλιστα αμείβεται υπερωριακά γι' αυτό!

Ασφαλιστικό νομοσχέδιο Η κατεδάφιση του δημόσιου κοινωνικού ασφαλιστικού συστήματος

Γιάννης Δούκας
12/5/2010
 
            Το προσχέδιο του ασφαλιστικού νομοσχεδίου που δόθηκε στη δημοσιότητα θα πρέπει να το δούμε συνδυασμένο με τη συμφωνία που έχει γίνει με την τρόικα. Στη συμφωνία αυτή αφ’ ενός ενυπάρχουν οι δεσμεύσεις που έχει αναλάβει τη ελληνική κυβέρνηση και αφ’ ετέρου υπάρχει η δέσμευση ότι αν απαιτηθεί θα παρθούν και άλλα μέτρα στην πορεία. Κατά συνέπεια ακόμη και αυτό που θα ψηφιστεί θα αλλάξει αργότερα προς το χειρότερο. Επίσης μια σειρά από θέματα παραπέμπονται σε Π.Δ. και σε Υπουργικές αποφάσεις. Τέλος είναι πιθανό λόγω του μικρού διαστήματος επεξεργασίας καθώς και της πολυπλοκότητας του θέματος να υπάρχουν κενά.
Τι προβλέπεται στη συμφωνία
            Στη συμφωνία με την τρόικα για το ασφαλιστικό αναφέρεται:
  • Απλούστευση του κατακερματισμένου συστήματος συντάξεων με τη συγχώνευση των υφιστάμενων συνταξιοδοτικών ταμείων σε τρία ταμεία και θέσπιση ενός ενιαίου νέου συστήματος για όλους τους τωρινούς και μελλοντικούς εργαζόμενους. Οι νέοι καθολικώς δεσμευτικοί κανόνες για τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα, τις εισφορές, τους κανόνες συσσώρευσης και την τιμαριθμική αναπροσαρμογή των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων πρέπει να εφαρμόζονται κατ’ αναλογία προς όλους από την 1/1/2013.
  • Εισαγωγή ενός ενιαίου ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης στα 65 έτη, ακόμη και για τις γυναίκες στο δημόσιο  τομέα (σταδιακά από την 1η Ιανουρίου 2011), που θα ολοκληρωθεί ως τον Δεκέμβριο του 2013.
  • Σταδιακή αύξηση της ελάχιστης ανταποδοτικής περιόδου για συνταξιοδότηση με πλήρη σύνταξη από 37 σε 40 έτη ως το 2015.
  • Τροποποίηση του τύπου απονομής σύνταξης στο ανταποδοτικό σχήμα για την ενίσχυση της σχέσης μεταξύ των εισφορών που καταβάλλονται και των παροχών που λαμβάνονται, με το ποσοστό συσσώρευσης να περιορίζεται σε ένα μέσο ετήσιο ρυθμό της τάξης του 1,2% και οι συντάξεις να τιμαριθμοποιούνται.
  • Εισαγωγή ενός αυτόματου μηχανισμού προσαρμογής όπου, κάθε τρία χρόνια αρχίζοντας το 2020, θα αυξάνει τις (ελάχιστες και νομοθετημένες) ηλικίες συνταξιοδότησης ανάλογα με την αύξηση του προσδόκιμου ζωής κατά τη συνταξιοδότηση,
  • Επέκταση για τον υπολογισμό των συντάξιμων αποδοχών από τα τελευταία πέντε έτη στο σύνολο του εργασιακού βίου (διατηρώντας τα κεκτημένα δικαιώματα).
  • Μείωση του ανώτατου ορίου στις συντάξεις.
  • Εισαγωγή ενός εγγυημένου εισοδήματος βασισμένου σε εισοδηματικά κριτήρια για τους ηλικιωμένους (πάνω από το νομοθετημένο όριο ηλικίας συνταξιοδότησης), για την προστασία των πιο ευάλωτων ομάδων, συμβατό με τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών.
  • Μέτρα για τον περιορισμό της πρόσβασης στην πρόωρη συνταξιοδότηση. Ειδικότερα η αύξηση της ελάχιστης ηλικίας πρόωρης συνταξιοδότησης στα 60 έτη από την 1η Ιανουαρίου 2011, συμπεριλαμβανομένων και των εργαζομένων στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα και εκείνων με 40 χρόνια εισφορών. Κατάργηση των ειδικών κανόνων για τους ασφαλισμένους πριν από το 1993 (με παράλληλη διατήρηση των κεκτημένων δικαιωμάτων). Ουσιαστική αναθεώρηση των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων.
  • Μείωση των συνταξιοδοτικών παροχών (κατά 6% ετησίως) για τα άτομα που συνταξιοδοτούνται μεταξύ των ηλικιών 60 και 65, με περίοδο συνεισφορών μικρότερη των 40 ετών.
  • Εισαγωγή αυστηρότερων όρων και τακτική επανεξέταση της πλήρωσης των προϋποθέσεων για τις συντάξεις αναπηρίας.
Αρκετά από τα παραπάνω θέματα δεν εμπεριέχονται στο νομοσχέδιο και συνάγεται ότι αυτό γίνεται για να μετριασθούν σήμερα οι αντιδράσεις και θα έρθουν αργότερα. Τέτοια θέματα είναι η κατάργηση της 37ετίας, η ελάχιστη ηλικία πρόωρης συνταξιοδότησης στα 60 έτη, η μείωση της σύνταξης για όσους δεν έχουν 40 χρόνια υπηρεσίας και η εξίσωση των ορίων ηλικίας ανδρών και γυναικών στο δημόσιο.
Τι προβλέπεται στο νομοσχέδιο
Το νομοσχέδιο αποτελείται από εννέα κεφάλαια:
Α. Το κεφάλαιο με τις βασικές συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις
Β. Το κεφάλαιο με την αναμόρφωση του πλαισίου αναπηρικών συντάξεων
Γ. Το κεφάλαιο που τιτλοφορείται «λοιπές ασφαλιστικές ρυθμίσεις» και ασχολείται με τα όρια ηλικίας, με συντάξεις επιζώντων συζύγων, με τη μείωση των επικουρικών συντάξεων, με την απασχόληση συνταξιούχων, με τα Βαρέα κ.α.
Δ. Το κεφάλαιο με την ασφάλιση ειδικών μορφών απασχόλησης
Ε. Το κεφάλαιο με τα κίνητρα παραμονής στην εργασία και τα αντικίνητρα πρόωρης συνταξιοδότησης
ΣΤ. Το κεφάλαιο με τις ρυθμίσεις θεμάτων διοικητικής οργάνωσης ΦΚΑ (ενοποιήσεις)
Ζ. Το κεφάλαιο με τα θέματα οικονομικής οργάνωσης (Χρηματοδότηση)
Η. Το κεφάλαιο με το ενιαίο σύστημα ρύθμισης οφειλών και
Θ. Το κεφάλαιο με τις λοιπές διατάξεις .
Τα κυριότερα ζητήματα που ανοίγονται με το νομοσχέδιο είναι
  1. Η εισαγωγή στο σύστημα τριών πυλώνων και η μετάλλαξη της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης σε ατομική – ιδιωτική.
  2. Το ξεκίνημα για τη σταδιακή αποχώρηση του κράτους από την κοινωνική ασφάλιση.
  3. Η μείωση των συντάξεων μέσω της μείωσης των ποσοστών αναπλήρωσης.
  4. Η μείωση των συντάξεων μέσω του υπολογισμού των συντάξιμων αποδοχών με βάση το σύνολο των εισφορών όλου του ασφαλιστικού βίου.
  5. Η περαιτέρω μείωση μέσω της θεσμοθέτησης ενός νέου ΛΑΦΚΑ.
  6. Η αύξηση  των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.
  7. Η μείωση των κατωτέρων ορίων συνταξιοδότησης στα 15 ημερομίσθια του ανειδίκευτου εργάτη.
  8. Η κατά 6% ετησίως μείωση των πρόωρων συντάξεων.
  9. Η παραπομπή στην εθνική αναλογιστική αρχή και σε υπουργικές αποφάσεις των παροχών της επικουρικής ασφάλισης.
  10. Η θεσμοθέτηση κινήτρων παραμονής στην εργασία ακόμη και πέραν του 65ου έτους.
  11. Η παραπομπή σε υπουργική απόφαση της αναθεώρησης της λίστας των ΒΑΕ και ο αποχαρακτηρισμός δεκάδων επαγγελμάτων.
  12. Η συσχέτιση των ορίων ηλικίας με το προσδόκιμο ζωής.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α
Βασικές συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις
Με τα άρθρα αυτού του κεφαλαίου:
  1. Μπαίνει πλέον επίσημα το σύστημα των τριών πυλώνων και προχωράει η μετάλλαξη της κοινωνικής ασφάλισης σε ατομική – ιδιωτική.
  2. Από 1/1/2018 καθιερώνεται η βασική σύνταξη η οποία έχει προσδιορισθεί στα 360 € και την οποία δικαιούνται όσοι θεμελιώσουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα μετά την εν λόγω ημερομηνία καθώς και όσοι συμπληρώνουν το 65ο έτος της ηλικίας τους χωρίς να έχουν συμπληρώσει τις απαιτούμενες προϋποθέσεις συνταξιοδότησης. Για τους τελευταίους χορηγείται με εισοδηματικά κριτήρια.
2.1.  Για όσους έχουν ασφαλιστεί πριν το 2013 η βασική σύνταξη υπολογίζεται αναλογικά με βάση τα έτη ασφάλισης πριν και μετά το 2013.
2.2.  Στις περιπτώσεις μειωμένης συνταξιοδότησης ισχύουν οι αντίστοιχες μειώσεις που ισχύουν για την κύρια σύνταξη 6% ετησίως για τη μειωμένη σύνταξη γήρατος, τα αντίστοιχα ποσοστά των συντάξεων αναπηρίας και τα αντίστοιχα ποσοστά σύνταξης θανάτου.
  1. Θεσμοθετείται η λεγόμενη αναλογική σύνταξη, τα μειωμένα ποσοστά αναπλήρωσης ανά έτος και ο υπολογισμός των συντάξιμων αποδοχών με βάση το σύνολο όλου του ασφαλιστικού βίου.
  2. Με βάση τις δηλώσεις του Υπουργού η μέγιστη αναπλήρωση με 40 χρόνια ασφάλισης θα είναι το 65% του συντάξιμου μισθού ο οποίος βέβαια θα υπολογίζεται με βάση τις εισφορές όλου του ασφαλιστικού βίου.
  3. Ως κατώτερα όρια (βασική συν αναλογική) ορίζονται τα 15 ημερομίσθια του ανειδίκευτου εργάτη όπως ορίζονται από την Ε.Γ.Σ.Σ.Ε. και χορηγούνται στους έχοντες 15 χρόνια και άνω, στους έχοντες αναπηρία άνω του 80% και στους συνταξιούχους λόγω εργατικού ατυχήματος.
  4.  Οι μεταβατικές διατάξεις για όσους έχουν συντάξιμη υπηρεσία πριν το 2013 ορίζουν ότι το διάστημα πριν το 2013 υπολογίζεται με βάση τον προηγούμενο τρόπο υπολογισμού και το μετά με το νέο δηλαδή με τα νέα ποσοστά αναπλήρωσης και τον υπολογισμό των συντάξιμων αποδοχών με βάση τις εισφορές όλου του ασφαλιστικού βίου.
  5. Συνεχίζουν να ισχύουν τα ανώτερα όρια συντάξεων που ισχύουν σήμερα.
  6. Για όσους θεμελιώνουν δικαίωμα συνταξιοδότησης (αφορά τους προ του 1992) μέχρι τέλος του 2017 το ποσοστό αναπλήρωσης για τα χρόνια 2013 έως 2017 δεν μπορεί να είναι ανώτερο του 2% κατ’ έτος.
  7. Σε ότι αφορά τη διαδοχική ασφάλιση ο συντελεστής αναπλήρωσης 0,06 ετησίως είναι πολύ μικρός με αποτέλεσμα να διαιωνίζονται οι αδικίες. Από κει και μετά η ρύθμιση που γίνεται έχει διπλή ανάγνωση. Ο γενικός κανόνας με βάση τις διατάξεις είναι ότι αν ο απονέμων οργανισμός είναι ταμείο μισθωτών τότε η ρύθμιση έχει ένα μικρό θετικό αντίκρισμα ενώ αν είναι ταμείο αυτοαπασχολούμενων συμβαίνει το αντίθετο.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β
Αναμόρφωση πλαισίου αναπηρικών συντάξεων
 
Αναμορφώνεται το πλαίσιο που διέπει τις συντάξεις αναπηρίας και δημιουργείται ένα κέντρο πιστοποίησης αναπηρίας με σκοπό την ενιαιοποίηση της υγειονομικής κρίσης σε ότι αφορά το βαθμό αναπηρίας, θεσπίζεται ενιαίος κανονισμός προσδιορισμού ποσοστού αναπηρίας ανά πάθηση και επανακαθορίζονται οι όροι με βάση τους οποίους μονιμοποιείται η σύνταξη αναπηρίας. Πρόκειται για ρυθμίσεις οι οποίες μπαίνουν προκειμένου να χρησιμοποιηθούν στα επιχειρήματα του τύπου βάζουμε τάξη.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ
Λοιπές ασφαλιστικές ρυθμίσεις
  1. Ο νόμος Πετραλιά για τους μέχρι το 1992 ασφαλισμένους στο ΙΚΑ θεσμοθέτησε τη συνταξιοδότηση με 35 χρόνια υπηρεσίας στα 58,5 για το 2013 και αυξανόμενο 6 μήνες ανά έτος μέχρι τα 60 το 2016. Το ίδιο θεσμοθέτησε για τους όσους είχαν ασφαλιστεί στα ειδικά ταμεία τη δεκαετία 1983 – 1992. Για τους έχοντες 35 χρόνια από τα οποία τα 25 στα βαρέα και ανθυγιεινά αντίστοιχα είπε 55,5 έως 57 ετών από το 2013 έως το 2017 και για μειωμένη των βαρέων 53,5 έως 55 από το 2013 έως το 2017. Οι ρυθμίσεις αυτές κατ’ αναλογία ισχύουν πλέον και στο δημόσιο ή τους ΟΤΑ όχι όμως από το 2013 αλλά από το 2011.
  2. Οι αναπροσαρμογές των συντάξεων θα γίνονται με Υπουργικές αποφάσεις. Η διατύπωση που υπάρχει αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο οι αναπροσαρμογές αυτές να είναι και αρνητικές δηλαδή να έχουμε και μείωση.
  3. Δίνει τη δυνατότητα στους δημοσίους υπαλλήλους να παραμείνουν στην εργασία μέχρι και 3 χρόνια μετά τη συμπλήρωση των 35 ετών υπηρεσίας αν είναι κάτω των 65 ετών και αν δεν έχουν 35 χρόνια μέχρι να γίνουν 67 ετών.
  4. Επαναδιατυπώνει τις ρυθμίσεις του νόμου Πετραλιά που αφορούν στις διατάξεις κανονισμών εργασίας ή συλλογικών συμβάσεων που προβλέπουν υποχρεωτική αποχώρηση και συνταξιοδότηση. Με τη διάταξη που εισάγει προβλέπει την υποχρεωτική αποδοχή από τον εργοδότη της αίτησης του υπαλλήλου για παραμονή στην εργασία μέχρι 3 χρόνια.
  5. Θεσμοθετείται η σύνδεση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης με το προσδόκιμο ζωής ανά δεκαετία αρχής δεδομένης από το 2021.
  6. Ρυθμίζονται ζητήματα σχετικά με τους όρους συνταξιοδότησης επιζώντων δικαιούχων.
  7. Καταργούνται οι όποιες διατάξεις έχουν μείνει για τη συνταξιοδότηση άγαμων και διαζευγμένων θυγατέρων και αδερφών.
  8. Καταργείται το άρθρο 146 του νόμου Πετραλιά για τις επικουρικές συντάξεις και η εθνική αναλογιστική αρχή μετά από αναλογιστικές μελέτες που θα εκπονήσει για όλους τους φορείς, τομείς ή κλάδους θα καταθέσει προτάσεις οι οποίες γίνονται υποχρεωτικά αποδεκτές από τις διοικήσεις των φορέων.
  9. Με Υπουργική απόφαση θα καθοριστεί νέος πίνακας για τα ΒΑΕ. Θα ισχύσει για τους νέους ασφαλισμένους από 1/7/2011.
  10. Οι προ του 1993 ασφαλισμένοι που ασκούν παράλληλη δραστηριότητα θα υποχρεωθούν σε διπλή ασφάλιση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ
ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ
Θεσμοθετείται το κουπόνι για ορισμένες κατηγορίες όπως το οικιακό προσωπικό, τους παραδίδοντες κατ’ οίκον ιδιαίτερα μαθήματα, τους εργάτες γης και τους εργαζόμενους σε επιχειρήσεις θεάματος - ακροάματος. Το κουπόνι αγοράζεται από τους ΦΚΑ και περιέχει τις κρατήσεις υπέρ ΙΚΑ ή υπέρ ΟΓΑ, υπέρ ΕΤΕΑΜ και υπέρ ΟΕΚ ή υπέρ Λογαριασμού Αγροτικής Εστίας. Αν το ημερομίσθιο αυτού του προσωπικού είναι μικρότερο από το 1/25 του ημερομισθίου του ανειδίκευτου εργάτη για να δικαιούται ασφάλιση ασθένειας πρέπει να έχει πραγματοποιήσει 150 ημέρες εργασίας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε
ΚΙΝΗΤΡΑ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΙΝΗΤΡΑ ΠΡΟΩΡΗΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΗ
  1. Επαναδιατυπώνονται και ελαφρώς αυξάνονται τα ποσοστά των κινήτρων παραμονής στην εργασία που έχουν θεσπιστεί με προηγούμενους νόμους. Τα κίνητρα παραμονής μετά την 35ετία ισχύουν μέχρι το τέλος του 2017.
  2. Τα κίνητρα αποχώρησης που χορηγούν επιχειρήσεις σε ασφαλισμένους που έχουν συμπληρώσει τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης φορολογούνται με αυξημένο φορολογικό συντελεστή.
  3. Οι αναφορές για μη αναγνώριση πλασματικού χρόνου που χορηγούν επιχειρήσεις είναι κενές περιεχομένου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΤ
ΡΥΘΜΙΣΗ ΘΕΜΑΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΦΟΡΕΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ
 
  1. Τα ταμεία κύριας ασφάλισης από 1/1/2018 ενοποιούνται σε τρία. Μισθωτών, Αυτοαπασχολούμενων και Αγροτών. Όλα τα σχετικά ζητήματα με προϋποθέσεις ένταξης, κανονισμούς ασφάλισης και παροχών, οι οργανισμοί λειτουργίας των νέων φορέων κύριας ασφάλισης και γενικά όλα τα εκκρεμή ζητήματα θα λυθούν με Προεδρικά Διατάγματα και Υπουργικές αποφάσεις.
  2. Οι προσλαμβανόμενοι από το 2013 στο δημόσιο ή στους ΟΤΑ ασφαλίζονται στο ΙΚΑ.
  3. Ο κλάδος υγείας του ΙΚΑ από 1/1/2011 λειτουργεί  με πλήρη οικονομική και λογιστική αυτοτέλεια και οι κεντρικές υπηρεσίες διακρίνονται σε υπηρεσίες ασθένειας και υπηρεσίες ασφάλισης.
  4. Εντάσσονται και λειτουργούν σε ενιαίο πλαίσιο οι υπηρεσίες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας φροντίδας υγείας του ΕΣΥ και των φορέων κοινωνικής ασφάλισης. Η ρύθμιση αυτή θα εφαρμοστεί πιλοτικά σε περιφέρειες της χώρας που θα επιλεγούν με Υπουργική απόφαση.
  5. Επί της ουσίας οι δύο προηγούμενες αναφορές όπως και άλλα θέματα που υπάρχουν στο κεφάλαιο αυτό παραπέμπουν στο θέμα ενιαίου φορέα υγείας και ένταξης των κλάδων υγείας στο ΕΣΥ. Για το θέμα αυτό έχουμε πει ότι είναι ανοιχτά τα θέματα της περιουσίας των ασφαλιστικών ταμείων, των παροχών του καθενός απ’ αυτά και τα των εργασιακών σχέσεων στους φορείς αυτούς. Για τα θέματα αυτά δεν υπάρχουν αναφορές.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ζ
Θέματα οικονομικής οργάνωσης
            Οριοθετείται μέχρι το 2017 η χρηματοδότηση του ΙΚΑ μαζί με το πρώην ΤΑΠ – ΟΤΕ στο 1,3% του ΑΕΠ, η χρηματοδότηση της ΔΕΗ με βάση τα σημερινά ισχύοντα, του ΟΑΕΕ στο 0,4% του ΑΕΠ, για τον ΟΓΑ μέχρι το 0,3 του ΑΕΠ, για το ΕΤΑΑ ότι ρυθμίζεται με το νόμο 2084,92 και για το ΝΑΤ το 0,5% του ΑΕΠ.
            Για τον κλάδο υγείας του ΟΓΑ ο προϋπολογισμός καλύπτει το έλλειμμα μέχρι του 0,15% του ΑΕΠ και θεσπίζεται κρατική εισφορά 2,5%. Για τους κλάδους υγείας του ΙΚΑ, του ΤΑΥΤΕΚΩ, του ΟΑΕΕ και του ΕΤΑΑ ισχύει η τριμερής χρηματοδότηση του νομου Σιούφα για τους νεοπροσλαμβανόμενους.
            Ο προϋπολογισμός από το 2018 θα καλύπτει μόνο τη βασική σύνταξη όλων των φορέων κοινωνικής ασφάλισης εκτός αυτών που έχουν κοινωνικούς πόρους που ξεπερνούν το 1/3 των εσόδων τους
            Θεσπίζεται νέος ΛΑΦΚΑ για συντάξεις:
από 1400 – 1700 € σε ποσοστό 3%
από 1700 – 2300 € σε ποσοστό 5%
από 2300 – 2900 € σε ποσοστό 7% και
από 2900 και άνω  σε ποσοστό 9%.
            Από 1/1/2011 γίνεται λογιστικός διαχωρισμός των προνοιακών από τις ασφαλιστικές παροχές.
            Από 1/1/2011 όλες οι πληρωμές των ασφαλιστικών ταμείων όπως και η είσπραξη των εισφορών γίνονται μόνο διατραπεζιτικά.
            Από 1/7/2011 οι αποδοχές, οι ασφαλιστικές εισφορές και ο παρακρατηθείς από το μισθωτό ΦΜΥ κατατίθενται από τον εργοδότη σε τράπεζα και μεταφέρονται και αποδίδονται από αυτή στους δικαιούχους.
            Αναδιανέμονται οι εισφορές εργοδότη και εργαζόμενου στους φορείς κοινωνικής πολιτικής και μεταφέρεται την επόμενη τριετία ένα 3% από ΟΑΕΔ, ΟΕΚ και ΟΕΕ στο ΙΚΑ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Η
ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ
 Με το άρθρο 46 αίρεται ο περιορισμός για αγορά σύνθετων ομολόγων μέχρι 2% των διαθεσίμων. Με το ίδιο άρθρο επαναδιατυπώνεται η δυνατότητα χορήγησης δανείων σε άλλους φορείς κοινωνικής ασφάλισης.
Θεσμοθετείται πάγιο σύστημα ρύθμισης οφειλών με δυνατότητα εξόφλησης των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς τα ασφαλιστικά ταμεία σε δόσεις και με δυνατότητα μείωσης και των πρόσθετων τελών και προσαυξήσεων.
Είναι σαφές ότι αν το νομοσχέδιο αυτό γίνει νόμος και αν οι ρυθμίσεις που υπάρχουν μέσα στη συμφωνία κυβέρνησης – τρόικας γίνουν πράξη το αύριο για το ασφαλιστικό σύστημα θα είναι μαύρο.
            Η υλοποίηση των κυβερνητικών θέσεων και των ρυθμίσεων που υπάρχουν στη συμφωνία θα σημάνουν την αρχή του τέλους του δημόσιου ασφαλιστικού συστήματος και την εισαγωγή της ιδιωτικής ασφάλισης στο ασφαλιστικό σύστημα. Σήμερα περισσότερο από ποτέ επιβάλλεται οι δυνάμεις της πολιτικής και κοινωνικής Αριστεράς να δώσουν ενωμένα τη μάχη ενάντια σ’ αυτές τις επιλογές οι οποίες αν περάσουν θα είναι χωρίς επιστροφή.

ΜΗΝΥΤΗΡΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Αγαπητοί συμπολίτες το ποτήρι ξεχείλισε!

Βλέπουμε σε καθημερινή βάση, να παραβιάζονται τα συνταγματικά και ανθρώπινα δικαιώματά μας και να έχουμε εχθρούς τους ίδιους τους πολιτικούς της χώρας μας.

Αυτοί που καλώς ή κακώς ψηφίσαμε για να υπερασπίζονται τα συμφέροντα μας και το συμφέρον της χώρας μας, αποδεικνύονται προδότες!

Παραβιάζοντας το σύνταγμα ασυστόλως, προσπαθούν να μας επιβάλλουν μία κατάσταση με την οποία διαφωνούμε κάθετα.

Δυστυχώς, όλες μας ο προσπάθειες για να εισακουστούμε έπεσαν στο κενό.

Γι’ αυτόν τον λόγο, αποφασίσαμε να δράσουμε εναντίων των βιαστών της ζωής και της πατρίδας μας.


ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΤΩΡΑ ΤΗ ΜΗΝΥΤΗΡΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ ΠΟΥ ΨΗΦΙΣΑΝ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΝΤΑΞΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΑΠΑΝΘΡΩΠΟ ΚΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ-ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥ Δ.Ν.Τ!!

Ήρθε η ώρα να αντιδράσουμε και να πούμε το μεγάλο ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΟΥ Δ.Ν.Τ. !!

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥΣ ΦΟΝΙΑΔΕΣ!

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ!

ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΕΘΝΟΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ!






Μέτρα οικονομικής και κοινωνικής ανακούφισης του λαού της Καισαριανής


ΤΟΥ ΣΠΥΡΟΥ ΤΖΟΚΑ*
Ολοένα και περισσότερο κατατείνουμε σε έναν άκρατο οικονομισμό, ο οποίος αποδίδει μεγαλύτερη σημασία στο σύστημα των συναλλαγών και ελάχιστη στις θεμελιώδεις ανάγκες των ανθρώπων. Αυτό ακριβώς είναι ο καπιταλισμός. O καπιταλισμός με απλά λόγια είναι ένα σύστημα που αντλεί πλούτο από τους φτωχούς για να τον δώσει στους πλούσιους με μιαν ελάχιστη ανταπόδοση, εκτός αν υπάρξουν αντίμετρα. Με οικονομικούς όρους: ένα έλλειμμα αγοραστικής δύναμης- με εξαίρεση τον δανεισμό και τις πιστωτικές κάρτες-στα χαμηλά στρώματα και μια υπερβολική συγκέντρωση χρήματος στα υψηλά στρώματα. Σε σημείο που μόνον ένα τμήμα αυτού του χρήματος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την κατανάλωση. Αυτό στα συνηθισμένα επίπεδα. Στις μέρες, όμως, το κακό, όμως, παράγινε. Τώρα επιχειρείται η μετατροπή της κοινωνίας σε ανθρώπινη χωματερή.
Η Ελλάδα γίνεται το πειραματόζωο του παγκόσμιου νεοφιλελευθερισμού. Ακολουθούν και οι άλλοι λαοί της Ευρώπης, όπως η Πορτογαλία, η Ισπανία κ. ο. κ. Η κατεδάφιση των εργασιακών, κοινωνικών, μισθολογικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων των εργαζομένων, η καταδίκη τους στην ανεργία, την ανέχεια και τη φτώχεια δεν είναι ένας εφιάλτης είναι η πραγματικότητα. Οι αγώνες, οι θυσίες και το αίμα γενιών και γενιών της εργατικής τάξης πετάγονται στα σκουπίδια και βαδίζουμε ολοταχώς προς το παρελθόν.
Την πραγματικότητα αυτή τη βιώνει και ο δήμος μας αλλά και η πλειονότητα του λαού της πόλης μας, ο οποίος είναι εργαζόμενος. H αντίσταση μας στο ζοφερό μέλλον που μας ετοιμάζουν πρέπει να είναι διαρκής.
Παράλληλα με τη διαρκή αντίσταση μας εμείς οι ενασχολούμενοι με τα κοινά έχουμε και ένα άλλο καθήκον: στον βαθμό των αρμοδιοτήτων και των ευθυνών που ο καθείς έχει, να συμβάλλουμε στην αντιμετώπιση αυτής της δυσμενούς πραγματικότητας και στην ανακούφιση του εργαζόμενου λαού. Οι δυνατότητες μας είναι δυστυχώς μικρές αλλά πιστεύουμε ότι οι ενέργειες μας και τα μέτρα που θα λάβουμε, πέραν της πρακτικής αξίας τους, έχουν και συμβολική αξία έμπρακτης παρέμβασης μιας λαϊκής εξουσίας, όπως εμείς αντιλαμβανόμαστε την Τ. Α, στα προβλήματα του δοκιμαζόμενου λαού. Κυρίως, όμως, στοχεύουν στην τόνωση του ηθικού και της αγωνιστικότητας μας, στοιχεία, εξάλλου που χαρακτηρίζουν την πόλη μας. Αναδεικνύουν την έννοια της αλληλεγγύης και της κοινωνικής συντροφικότητας.
Στην κατεύθυνση αυτή αφού συνομιλήσαμε με αρκετούς δημότες μας καταλήξαμε στα εξής:
Δημιουργία αθλητικών Ακαδημιών (6 ως 12 ετών) Ποδοσφαίρου, Καλαθοσφαίρισης και Πετοσφαίρισης από τη νέα χρονιά, όπου οι υπηρεσίες θα παρέχονται εντελώς δωρεάν και το κόστος θα το αναλάβει ο δήμος. Στην κατεύθυνση αυτή θα συνταχθεί μελέτη με τη βοήθεια των αθλητικών σωματείων της πόλης μας αλλά και των ανθρώπων του πολιτισμού. Κύριοι στόχοι των ακαδημιών αυτών θα είναι η προαγωγή του αθλητισμού (όχι του πρωταθλητισμού) και η καλλιέργεια του αθλητικού ιδεώδους, για όλους χωρίς οικονομική επιβάρυνση. Μείωση 10% στις ήδη χαμηλές τιμές (επιβαρύνονται ακόμα περισσότερο με τη διπλή αύξηση του ΦΠΑ) της κοινωφελούς επιχείρησης του Δήμου (Καλοπούλα, Ξύλινα, Νεκροταφείο) ώστε να είναι προσιτές σε όλους. Ο καφές στα ξύλινα θα παρέχεται δωρεάν στους συνταξιούχους κάθε πρωί από Δευτέρα ως Παρασκευή μετά από συνεννόηση με τον υπεύθυνο της επιχείρησης. Μείωση 20% στο εισιτήριο του κινηματογράφου «ΑΙΟΛΙΑ» και δωρεάν είσοδος στις παιδικές ταινίες. Μείωση 10% στις ήδη χαμηλές τιμές του “Καισάριου” Γυμναστηρίου από τη νέα χρονιά. Αναστολή της λειτουργίας του Θεάτρου « Αντώνης Καλογιάννης» για το καλοκαίρι αυτό, ώστε να μην επιβαρυνθούν οι δημότες μας με το εισιτήριο, καθώς ο δήμος δεν μπορεί να αντέξει τις δωρεάν παραστάσεις. Μουσικές βραδιές στις γειτονιές της πόλης μας δωρεάν με διπλό στόχο: να αναβιώσουμε την Καισαριανή της αλληλεγγύης, της συντροφικότητας και της αισιοδοξίας και να διασκεδάσουν οι συνδημότες μας στις δύσκολες αυτές μέρες χωρίς κόστος (το πρόγραμμα θα ανακοινωθεί σύντομα). Μηδενική αύξηση και στα ανταποδοτικά τέλη του 2010. Διατήρηση της δωρεάν παροχής υπηρεσιών στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου μας, καθώς πεποίθηση μας είναι ότι ο πολιτισμός και ο αθλητισμός πρέπει να παρέχονται δωρεάν. Συγκράτηση και πιθανή μείωση των τροφείων στους παιδικούς - βρεφικούς σταθμούς. Συνέχιση και φέτος το καλοκαίρι των προγραμμάτων: α) Παιδικές κατασκηνώσεις και β) ΚΔΑΠ (Κέντρων Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών). Ενέργειες που κατατείνουν στην ενίσχυση της Τοπικής Αγοράς και των επαγγελματιών. Θα ανακοινωθούν μετά από συνεννόηση με τους ενδιαφερομένους.
Το κόστος των μέτρων αυτών ανακούφισης θα επιβαρύνει τον προϋπολογισμό του δήμου μας. Πιστεύουμε ότι αξίζει τον κόπο για τον ανθρωπισμό και την αξιοπρέπεια μας.
*Ο Σπύρος Τζόκας είναι δήμαρχος Καισαριανής

12 Μαΐ 2010

Ο Γ. Παπανδρέου κατά του ασφαλιστικού νομοσχεδίου!!!

Τον Μάρτιο του 2008 φυσικά...
Τότε ο Γιωργάκης μας διαδήλωσε μαζί με τους εργαζόμενους για να μην περάσει ένα ασφαλιστικό νομοσχέδιο, που μοιάζει με παιδική χαρά μπροστά στο σημερινό.
Για να μην ξεχνάμε λοιπόν πόσο αδιανόητα και προκλητικά απατεώνες είναι, απολαύστε 2 φωτογραφίες από τις 38 που έχει στο site του Παπανδρέου από αυτή την πορεία.
Και επειδή θα πληρώνουμε πια και τον αέρα ο Γιωργάκης μας παρέχει τις φωτογραφίες όπως γράφει στο site του ΔΩΡΕΑΝ! Για να περνάμε προφανώς την ώρα μας ως άνεργοι χαζεύοντας.

αντιγράφω από Indymedia

Η μετοχοποίηση της δημοκρατίας

Τον παλιό καλό καιρό το κενό εξουσίας το κάλυπταν τα τανκς, διορίζοντας υπουργούς τα στελέχη κάποιων πολυεθνικών. Σήμερα, αυτοί που καλούνται να μας "σώσουν" είναι οι ίδιοι οι μεγαλοεπιχειρηματίες.

Το πολιτικό σύστημα της χώρας βρίσκεται σε καθολική κρίση νομιμοποίησης. Η μονομερής ανατροπή του κοινωνικού συμβολαίου των τελευταίων δεκαετιών σε βάρος της μισθωτής εργασίας, των συνταξιούχων κι ενός τμήματος των μικροαστικών στρωμάτων, και μάλιστα από μια κυβέρνηση που εξελέγη υποσχόμενη κεϋνσιανές πολιτικές τόνωσης της ζήτησης και φιλολαϊκής αναδιανομής των εισοδημάτων, έχει δημιουργήσει μια πραγματικά εκρηκτική κατάσταση. Το χάσμα ανάμεσα στην πολιτική ηγεσία και μια κοινωνία που διαπιστώνει πως μετατρέπεται επ’ αόριστον σε πειραματόζωο (με βάση τη γνωστή συνταγή του γαϊδάρου του Χότζα), δύσκολα θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο.

Το μαζικό ξέσπασμα της περασμένης Τετάρτης, με τη μεγαλύτερη διαδήλωση των τελευταίων δεκαετιών και τις βίαιες συγκρούσεις που τη συνόδευσαν, αποκάλυψε σε όλη της την έκταση αυτή την κρίση νομιμοποίησης.

Το πάνδημο πένθος για τα τρία αθώα θύματα της εγκληματικής επίθεσης με μολότοφ σε μια τράπεζα εν λειτουργία, και η προσχηματική επίκλησή του απ’ όσους το είδαν σαν μια χρυσή ευκαιρία για να πνίξουν μια και καλή τις λαϊκές αντιδράσεις, δύσκολα μπορεί να κρύψει τη βασική είδηση της ημέρας.

Παρά την εμμονή των καναλιών να μιλάνε για «ειρηνική διαδήλωση» (σε αντιδιαστολή προς τα «έκτροπα»), στην πραγματικότητα, όπως διαπίστωνε όποιος βρισκόταν στο πεζοδρόμιο εκείνες τις ώρες, οι επιθετικές διαθέσεις αγκάλιαζαν το σύνολο σχεδόν όσων κατέβηκαν στους δρόμους. Αυτοί που όρμησαν στη Βουλή δεν ήταν τίποτα αντιεξουσιαστές αλλά άνθρωποι που στην πλειοψηφία τους δεν πρέπει να είχαν ξαναβρεθεί σε δυναμική διαδήλωση.

Πολλοί ρωτούσαν π.χ. «τι είναι αυτό που μας ρίχνουν» (εννοώντας τα δακρυγόνα), ενώ άλλοι διακήρυσσαν μεγαλόφωνα πως, για να τα βγάλουν πέρα με τα ΜΑΤ, την επόμενη φορά «πρέπει να κατεβούν με τα δίκανα». Και δεν ήταν καθόλου κουκουλοφόρος εκείνος ο εξηντάρης με το παλούκι ανά χείρας που, μέσα στους καπνούς των χημικών, εξηγούσε στο κινητό πως «αντί να πεθάνει στο σπίτι του από πείνα προτιμά να πεθάνει πολεμώντας μπροστά στη Βουλή».

Το σύνθημα «είμαστε χιλιάδες, είμαστε πολλοί, σήμερα θα μπούμε όλοι στη Βουλή» δεν το φώναζαν οι «αριστεριστές» αλλά χιλιάδες κόσμου από τα επίσημα μπλοκ των ΔΕΚΟ και της ΓΣΕΕ του Παναγόπουλου. Οι κραυγές «κλέφτες-κλέφτες» και η προτροπή «να καεί, να καεί, το μπουρδέλο η Βουλή» έβγαιναν αυθόρμητα από χιλιάδες στόματα.

Ακρως ισοπεδωτικές και πολιτικά αντιδραστικές, αφού στόχος γίνονται όλοι συλλήβδην οι (εκλεγμένοι) «300» κι όχι οι κυβερνήσεις ή οι επιχειρηματίες στους οποίους αυτές έχουν υποταχθεί, οι τελευταίες αυτές κραυγές εκφράζουν κυρίως τη διάχυτη απογοήτευση από την πλήρη υποταγή των εκάστοτε κοινοβουλευτικών πλειοψηφιών στις πολιτικές επιλογές που μας έφεραν ως εδώ.

Οι «έχοντες και κατέχοντες» (και οι επικοινωνιακές τους εκπροσωπήσεις) διαπιστώνουν έτσι την ανάγκη προετοιμασίας της εναλλακτικής λύσης, αναζήτησης δηλαδή του πολιτικού εκείνου προσωπικού που θα μπορούσε να διαχειριστεί την επώδυνη (για τα λαϊκά στρώματα) μετάβαση προς το άγνωστο. Οι σχεδιασμοί αυτοί δεν έχουν φυσικά τίποτα προδιαγεγραμμένο: τα αφεντικά ψάχνουν κι αυτά στα τυφλά για τη συνταγή που θα εκτρέψει τη λαϊκή δυσαρέσκεια σε βολικές (γι’ αυτά) κατευθύνσεις. Το παράδειγμα του Μπερλουσκόνι, στη γειτονική μας Ιταλία, είναι κάτι παραπάνω από εύγλωττο για το είδος του «επικοινωνιακού βοναπαρτισμού» στον οποίο μπορεί να καταλήξουν αυτές οι αναζητήσεις.

Προηγείται βέβαια η προετοιμασία του εδάφους, με τη διάχυση των ευθυνών σε όλους «τους πολιτικούς» (χωρίς ν’ αμφισβητείται η ανάγκη μιας κεντρικής κυβέρνησης, και μάλιστα με στιβαρό χέρι) και την προληπτική καταστολή του «εσωτερικού εχθρού». Τα ηλεκτρονικά -κυρίως- ΜΜΕ, που ευλόγησαν το ξέφρενο πάρτι της Ολυμπιάδας, ύμνησαν τις στρατηγικές επιλογές των κυβερνήσεων Σημίτη-Καραμανλή και το τελευταίο εξάμηνο επέβαλαν (μέσα από ένα πρωτοφανές προπαγανδιστικό μπαράζ) το «μονόδρομο» της υποταγής στη δικτατορία των αγορών, αναδεικνύονται ξανά σε βασικούς μηχανισμούς της «αλλαγής καθεστωτικής φρουράς».

Ο νέος «εσωτερικός εχθρός»

Πρώτο βήμα είναι η προσπάθεια προληπτικής εξουδετέρωσης όσων φωνών θα μπορούσαν να «εκτρέψουν» τη λαϊκή δυσαρέσκεια προς μια ανεπιθύμητη (για το κεφάλαιο) κατεύθυνση.

Θα πρέπει να είναι κανείς κακόπιστος για να μη διαπιστώσει ότι, παρά τα όρια και τις αδυναμίες τους, οι δυνάμεις της Αριστεράς μας είχαν έγκαιρα προειδοποιήσει για το πού οδηγούσε η «ισχυρή Ελλάδα» των τελευταίων δεκαετιών: είτε πρόκειται για το όργιο της «νόμιμης» διασπάθισης του δημόσιου πλούτου εν ονόματι του "εθνικού στόχου" της Ολυμπιάδας, είτε για το ταξικό περιεχόμενο της οικοδομούμενης «Ευρώπης των αγορών», πάντα υπήρχε κάποιος να σημάνει συναγερμό και να καλέσει σε αντίσταση.

Για τα ΜΜΕ και τους πολιτικούς μας ηγεμόνες του «μεσαίου χώρου», οι φωνές αυτές ήταν «παλιομοδίτικες», «μίζερες», «προκατειλημμένες», «γραφικές». Σήμερα, που η ιστορική εξέλιξη τις δικαιώνει, οι ίδιοι μηχανισμοί τις αναγορεύουν πλέον (ή μάλλον ξανά) σε «επικίνδυνες» για την «εθνική μας επιβίωση».

Δεν είναι μόνο ο Γιώργος Καρατζαφέρης που, μετά τους «κουκουλοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ», ανακάλυψε τώρα πως και το ΚΚΕ «ό,τι δεν κατόρθωσε επί Γεωργίου Παπανδρέου του πρεσβυτέρου, το προσπαθεί και πάλι τώρα, επί Γεωργίου Παπανδρέου του νεωτέρου», με αποτέλεσμα να «απειλείται» όχι «μόνο η Οικονομία μας, αλλά ενδεχομένως η Δημοκρατία και το Σύνταγμα».

Τα περισσότερα κανάλια, μ’ επικεφαλής το ΣΚΑΪ, έσπευσαν κι αυτά να καταγγείλουν σε κάθε τόνο τους «παρεκτρεπόμενους» διαδηλωτές της περασμένης Τετάρτης σαν εθνικούς προδότες. Σε μια απίστευτη επίδειξη πολιτικής υποτέλειας, ο Πέτρος Ευθυμίου μας εξηγούσε το ίδιο βράδι, από τις συχνότητες του Alter, πως ακόμη και η εικόνα μιας Αθήνας γεμάτης διαδηλωτές και ΜΑΤ είναι απαράδεκτη, αφού ενδεχομένως να μη συνάδει με τα κέφια κάποιου τουριστικού μεγαλοπράκτορα!

Από κοντά και μια μερίδα του Τύπου. «Ουδείς μιλά για αυτούς που δεν οργανώνουν απλώς απεργίες, συχνά δίκαιες, αλλά στήνουν μηχανισμούς διάλυσης και χρεωκοπίας», ξεσπαθώνει στον «Ελεύθερο Τύπο» ο Αγαμέμνων Φαράκος (29/4). «Για αυτούς που εσκεμμένα διώχνουν στον αγύριστο κάθε επενδυτή, διώχνουν τους τουρίστες... Ολα τα προηγούμενα χρόνια έκλεισαν εσκεμμένα κάθε ξένη επένδυση, στο όνομα του αγώνα κατά της πλουτοκρατίας, ρίχνοντας χιλιάδες Έλληνες στην κόλαση της ανεργίας. Μια πραγματική 5η φάλαγγα κατά της Ελλάδας. Ισως καλά να πάθουμε, αφού τους αφήσαμε -νικημένους μάλιστα- να γράψουν αυτοί τη μεταπολεμική Ιστορία της Ελλάδας».

Ο Γιάννης Μαρίνος καταγγέλλει πάλι στο «Βήμα» (2/5) την ανοχή των κυβερνήσεων ΝΔ και ΠΑΣΟΚ «στο διαβρωτικό και παραπλανητικό λαϊκισμό των κομμάτων της Αριστεράς», που «προσβλέπουν πάντα στη βίαιη κατάληψη της εξουσίας, σε ανταγωνισμό με τους αναρχικούς»! Τώρα δε, «με την κυβέρνηση αδρανή και αδιάφορη να αφήνει να πολιορκούνται ακόμα και τα ξενοδοχεία της πλατείας Συντάγματος από το ΠΑΜΕ», μας διαβεβαιώνει, «βαδίζουμε προς το οικονομικό χάος και την κατάλυση της προβληματικής πιά δημοκρατίας μας».

Οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ και της ΟΛΜΕ, αποκαλύπτει στο «Πρώτο Θέμα» (2/5) ο Θέμος Αναστασιάδης, «εφαρμόζουν ένα εμπνευσμένο σχέδιο ολοκληρωτικής διάλυσης της χώρας ενόψει της παλινόρθωσης του (αν)ύπαρκτου κομμουνισμού. [...] Το γεγονός ότι η Αριστερά, ανανεωτική ή μη, έχει ‘φλιπάρει’ και θέλει να τα κάνει όλα γης μαδιάμ μας αφήνει μόνο δυο επιλογές: Η πρώτη είναι να τους σπάσει κάποιος τον τσαμπουκά και να τους βάλει στη θέση τους, καθότι δεν εκπροσωπούν ούτε το 10% του ελληνικού λαού. Υπάρχει όμως κάποιος να τους βάλει στη θέση τους;»

Κι ο κατάλογος των εχθρών του έθνους μεγαλώνει: «Πόσοι ‘διαδηλωτές’ επιστρατεύθηκαν, πόσες φορές, για να παραστήσουν τους ‘Οικολόγους’ και να υπάρξει μεθοδευμένο σαμποτάζ κατά της ενεργειακής αυτονομίας της Ελλάδας;», αναρωτιέται ρητορικά ο Μάκης Δεληπέτρος στην «Απογευματινή (29/4). «Πόσοι ‘αναλυτές’ έβαλαν κατά του ‘Ελληνικού Εθνικισμού’, ώστε να γίνει η χώρα τόπος ανάδειξης θεωριών χωρίς φανερό νόημα και να διαλυθεί ο κοινωνικός ιστός;»

«Εξωσυνταγματικές» επαγγελίες

Πρέπει, λοιπόν, να μπει τάξη. Πρωταγωνιστής στην καμπάνια για την επιβολή της αναδεικνύεται το συγκρότημα Αλαφούζου, με τις (γνωστές και από παλιότερες «αντιτρομοκρατικές» επιδόσεις τους) επώνυμες υπογραφές του.

Χαρακτηριστικό το πολυσυζητημένο άρθρο του Τάσου Τέλλογλου στο protagon.gr (28/4), όπου «διαπιστωνόταν» πως «ο πολιτικός χρόνος αυτής της κυβέρνησης έχει παρέλθει» και σκιαγραφούνταν η επερχόμενη «νέα Μεταπολίτευση»: «Το πιθανότερο είναι ότι και η επόμενη θα έχει ως βασικό κορμό της το ΠΑΣΟΚ. Είναι ανάγκη να έχει πρωθυπουργό τον κ. Παπανδρέου;»

Το ψωμί βρίσκεται στον ιδιότυπο διάλογο που ακολουθεί, δίκην «σχολίων», μεταξύ του συγγραφέα και άλλων συντελεστών του ίδιου πόρταλ:

«Να γίνει δηλαδή συνέδριο και εκλογή άλλου αρχηγού εν μέσω αυτής της απερίγραπτης κατάστασης ή απλώς να παραιτηθεί ο Γιώργος υπέρ κάποιου άλλου – του Χρυσοχοϊδη π.χ.;», αναρωτιέται ο Αρης Δαβαράκης, και ο Τέλλογλου σπεύδει να διευκρινίσει:

«Το ΠΑΣΟΚ δεν διαθέτει δημοκρατική νομιμοποίηση για τα μέτρα που θα ανακοινωθούν. Να κάνουμε εκλογές; Δεν είμαστε αυτόχειρες. Αρα τι μένει; Μια κυβέρνηση σαν κι εκείνη του Κωνσταντίνου Καραμανλή τον Ιούλιο του 1974, από όλους τους πολιτικούς χώρους. Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να έχει έκτακτες εξουσίες, για να το πω πιο απλά η χώρα είναι σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης χωρίς δικτατορία αλλά ορισμένα άρθρα του συντάγματος πρέπει να βγουν ‘εκτός’ ή να ερμηνευτούν ανάλογα. Εκδηλώσεις σαν κι εκείνες του ΠΑΜΕ στον Πειραία πρέπει να δίνεται η δυνατότητα [να] κηρύσσονται αμέσως παράνομες με διαδικασίες αυτόφωρου, πρέπει να περιοριστεί το δικαίωμα της απεργίας αλλά και της διαμαρτυρίας σε ευαίσθητους τομείς. [...] Ο Παπανδρέου είναι ακατάλληλος για να ηγηθεί μιας τέτοιας κυβέρνησης».

Και λίγο αργότερα προσθέτει, ως απάντηση στις διαμαρτυρίες πολλών αναγνωστών: «Στο κάτω-κάτω της γραφής, ο κάθε λαός έχει τη δημοκρατία που του αξίζει».

Αντιμέτωπος με τις αντιδράσεις που προκάλεσε η ωμή πρότασή του για συνταγματική εκτροπή, ο εισηγητής θα επιχειρήσει στη συνέχεια (1.5) να σχετικοποιήσει κάπως τα πράγματα. Ακόμη κι εκεί, ωστόσο, επιμένει στον προληπτικό περιορισμό των κινητοποιήσεων: «όλες οι συγκεντρώσεις πρέπει να εγκρίνονται από την αστυνομία».

Από μηχανής Θεός;

Οι αυταρχικές λύσεις θέλουν ωστόσο και τον «γκουρού» τους – που, κατά κανόνα, είναι είτε κάποιος αντιδημοφιλής πολιτικός (βλ. Μεταξάς, Μαρκεζίνης) είτε κάποιος εξωκοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του «επιχειρηματικού κόσμου». Τα περασμένα χρόνια, κάποιοι μας πρότειναν σαν σωτήρα τη «δυναμική» Γιάννα Αγγελοπούλου, που τελικά αποδείχθηκε ικανή να ξετινάξει το δημόσιο ταμείο με τη «λαμπρή» Ολυμπιάδα της. Σήμερα, τα βλέμματα φαίνεται να επικεντρώνονται στο πρόσωπο ενός άλλου πολυσυζητημένου επιχειρηματία: του Ανδρέα Βγενόπουλου της Marfin.

«Ο θυμός της μεσαίας τάξης είναι σήμερα βουβός, αλλά το φθινόπωρο θα γίνει οξύς και κανείς δεν ξέρει πώς θα εκδηλωθεί», εκτιμούσε πρόσφατα ο Αλέξης Παπαχελάς («Καθημερινή» 21.4). «Κάποιοι έμπειροι προβλέπουν ότι τον επόμενο χειμώνα θα είναι λίγοι οι ενεργοί πολιτικοί που θα μπορούν να κυκλοφορούν στο δρόμο χωρίς τον κίνδυνο προπηλακισμού». Εξ ού και η ανάγκη για καναλιζάρισμα αυτής της οργής στη «σωστή» κατεύθυνση:

«Ο κόσμος διψάει για δημόσια πρόσωπα που τα λένε ‘χύμα’, που μοιάζουν έτοιμα να σπάσουν αυγά και έχουν μια πλατφόρμα πολιτικής κάθαρσης. [...] Ο Βγενόπουλος μπορεί να πείθει ή να ακούγεται μονοδιάστατος και απλοϊκός, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι η δίψα της κοινωνίας για νεά πρόσωπα που είναι ή δείχνουν ότι είναι έτοιμα να τα βάλουν με το υπάρχον σύστημα και να εκφράσουν ένα μη ξύλινο πολιτικό λόγο».

Εξίσου σαφής είναι, στην ίδια εφημερφίδα, ο Σταύρος Λυγερός (25.4): «Η λαϊκή δυσαρέσκεια συνεχώς συσσωρεύεται και οξύνεται, απειλώντας να συμπαρασύρει το πολιτικό σύστημα. Η ΝΔ δεν αποτελεί εναλλακτική λύση. Πληρώνει το βαρύ τίμημα των ‘αμαρτιών’ της κυβέρνησης Καραμανλή». Ευτυχώς, όμως, «υπάρχει το ενδεχόμενο πρωτοβουλίας εκτός πολιτικού συστήματος. Εδώ και καιρό ο μεγαλοεπιχειρηματίας Ανδρέας Βγενόπουλος αρθρώνει πολιτικό λόγο. Αν και ο ίδιος το αρνείται, πολλοί είναι εκείνοι που προεξοφλούν ότι προετοιμάζει το έδαφος για κάθοδο στον πολιτικό στίβο. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε στην ‘Κ’ παλαίμαχος πολιτικός, ‘στο σημείο που έχουμε φθάσει αν βρεθεί μια ομάδα αξιόπιστων προσωπικοτήτων και συγκροτήσει όχι κόμμα αλλά επιτροπή εθνικής σωτηρίας, δεν θα χρειαστεί να πει πολλά στον λαό για να τον προσελκύσει, προβάλλοντας ένα πρόγραμμα αναγέννησης».

Τη σκυτάλη της ακατάσχετης υμνωδίας παίρνει, στο φύλλο της 2.5, ο καθηγητής Χρήστος Γιανναράς: «δείγμα ανθρώπινης ποιότητας και ηγετικού χαρίσματος στους κόλπους της ελληνικής κοινωνίας, έξω από τις συντεχνίες των επαγγελματιών της πολιτικής», γράφει, η συνέντευξη Βγενόπουλου στο ΣΚΑΪ «για τους νοήμονες Ελληνες ήταν σημάδι ελπίδας».

Από κοντά ο Αρης Δαβαράκης στο protagon.gr (21.4), παλιός συμμαθητής του επιχειρηματία σε «Ιδιωτικόν Εκπαιδευτήριον» του Παλαιού Ψυχικού, αλλά κι ο Γρηγόρης Μιχαλόπουλος που καλοσωρίζει με το δικό του τρόπο το νέο εθνοσωτήρα, συνδέοντας την τελευταία συνέντευξή του με την επέτειο της 21ης Απριλίου: «Τότε τα τανκς του Παπαδόπουλου, τώρα τα ...MIG του Βγενόπουλου. 43 χρόνια μετά, η Ιστορία θα επαναληφθεί με διαφορετικά πρόσωπα, με διαφορετικά μέσα, αλλά με τον αυτό σκοπό: τη Σωτηρία του Τόπου!» Η zougla.gr και η «Veto» του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου αναγορεύουν τέλος τον επιχειρηματία στον «καταλληλότερο να διαχειριστεί τα οικονομικά της χώρας» (2.5).

Κέρδη uber alles

Τι ακριβώς όμως «επαγγέλλεται» ο προβαλλόμενος ως νέος μας «σωτήρας»; Ενα πρώτο δείγμα μας το έδωσε η ανακοίνωσή του την περασμένη Τετάρτη, με αφορμή το φόνο των τριών «συναδέλφων» του: ένα ωμό πολιτικό μανιφέστο κατά των «διαδηλωτών και αναρχικών» που «πολιορκούσαν το κατάστημά του», των «ηθικών αυτουργών που δεν θα τιμωρηθούν ποτέ» και των «ξύλινων πολιτικών λόγων», με αρκετά προφανές το διαταύτα.

Επί της οικονομίας όμως; Αν παρακάμψουμε διάφορα σχόλια γενικής φύσης, που θα μπορούσε να κάνει οποιοσδήποτε εγγράμματος διέθετε τον ίδιο άπλετο τηλεοπτικό χρόνο (και την ευμένεια των παρουσιαστών), οι απόψεις Βγενόπουλου είναι επί της ουσίας η εξής μία: κάτω τα χέρια από τα κέρδη μας.

«Η λέξις επιχειρηματικότητα αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα είναι νεκρή», εξηγούσε στους Παπαδημητρίου-Παπαχελά (20.4). «Καταρχήν ξεκινάμε από τη δαιμονοποίηση του κέρδους. Υπάρχει μια θεμιτή απόδοση, πόσο να πούμε, να πούμε ότι είναι 10%, 11%; Μέχρι εκεί το κεφάλαιο πρέπει να το χαϊδεύεις, να το προστατεύεις, να απαντάς στα τηλέφωνα αν είσαι υπουργός, να το βοηθάς με τα φαινόμενα της γραφειοκρατίας, να το βοηθάς. Και από κει και πάνω που αρχίζουνε τα υπερκέρδη, να του βάζεις τη φορολογία».

Οσο για επενδύσεις, πρέπει να τις βάλουν όχι οι ιδιώτες αλλά... το κράτος: «Δεν έχουμε άλλη εναλλακτική λύση παρά να πάμε σε μια μορφή κρατικού καπιταλισμού, τουλάχιστον για μια περίοδο έως ότου αποκατασταθούν ορισμένες ισορροπίες στην αγορά» (Alter 22/2). Κι αν το τελευταίο έχει στεγνώσει, πάντα υπάρχει κάτι για ξεπούλημα: «Υπό την μορφή των ρευστών προφανώς δεν υπάρχουν» χρήματα, «υπό την μορφή της ακίνητης περιουσίας όμως μπορεί να υπάρξουν». Αλλωστε, «το ΔΝΤ έχει περάσει και από την Ουγγαρία και τα αποτελέσματα ήταν μια χαρά».

Προύπόθεση για μια τέτοια πορεία αποτελεί όμως η πλήρης άλωση του κρατικού μηχανισμού από υπαλλήλους (κυριολεκτικά) του κεφαλαίου: «Οι άνθρωποι που πρέπει να μπούνε στην πολιτική πρέπει να είναι άνθρωποι νεότεροι. Εμείς στον δικό μας όμιλο -που δεν αμφιβάλλω ότι αυτό γίνεται και σε άλλους ομίλους- έχουμε 20 στελέχη πρώτης γραμμής, τα οποία είναι μεταξύ 35 και 45, όπου ο καθένας από αυτούς θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερος από τους περισσότερους υπουργούς».

Προθέσεις σαφείς και ξεκάθαρες. Ευτυχώς, όμως, η Ιστορία δεν γράφεται αποκλειστικά και μόνο με βάση τα σενάρια των «από πάνω» (ή κάποιων μερίδων τους), αλλά και απ’ αυτό που κάποιοι «παλιομοδίτες» εξακολουθούν ν’ αποκαλούν έκβαση της ταξικής πάλης...
 
Το χαβιάρι μαύρο, το ροκφόρ μουχλιασμένο…

Ενα από τα βασικά τρικ του προπαγανδιστικού μπαράζ υπέρ της βίαιης αναδιάρθρωσης της ελληνικής κοινωνίας, σε βάρος της μισθωτής εργασίας, είναι η ενοχοποίηση όλου συλλήβδην του «ελληνικού λαού» για τα χρόνια της «πλαστής ευημερίας» που εξέπνευσε. Κάποιες όμως φορές, τα παραδείγματα που επιστρατεύονται μας αποκαλύπτουν τον (πραγματικό) κόσμο μέσα στον οποίο ζουν και κινούνται τα επιτελεία αυτής της «επικοινωνιακής» διαχείρισης.

«Νοικοκυριά σε ύφεση» είναι π.χ. ο τίτλος του ρεπορτάζ του «Κ» (της «Καθημερινής» των Αλαφούζου-Παπαχελά), με «τρεις τυπικές ελληνικές οικογένειες» να μας «ανοίγουν τους λογαριασμούς τους» σε καιρό κρίσης (1.2.09). Ιδέα όντως ενδιαφέρουσα – μόνο που παθαίνεις σοκ διαπιστώνοντας τι ακριβώς θεωρείται από την καλή εφημερίδα σαν «τυπική ελληνική οικογένεια»: το «φτωχότερο» από τα τρία δείγματα έχει μηνιαίο εισόδημα 4.475 ευρώ το μήνα, τα δε άλλα 6.883 και μέχρι 30.000 ευρώ!

Οσο για τις επιπτώσεις της κρίσης, αυτές αποτυπώνονται σε μελαγχολικές εξομολογήσεις όπως η παρακάτω: «Αδυνατώ πιά να αγοράσω επώνυμα ρούχα. Πηγαίνω σε δυο πιο οικονομικά μαγαζιά στο Χαλάνδρι, για να πάρω ό,τι χρειάζομαι για τη δουλειά – φτηνομπλουζάκια, τέτοια. Δεν θα πάω πια στου ‘Βάρδα’, όπως συνήθιζα». Με τέτοιο επίπεδο ζωής, λογικό δεν είναι να σφίξουμε κάπως το ζωνάρι προκειμένου, όπως μας καλεί ο κ. Παπακωνσταντίνου, «να σωθεί η χώρα»;

Ανάμεσα στις γραμμές του ίδιου ρεπορτάζ διακρίνουμε ωστόσο -υπό μορφήν «εξόδων»- κάποιους άλλους συμπολίτες μας:

* Η ανώνυμη π.χ. «κοπέλα» που τα καλοκαίρια «προσέχει» τον εννιάχρονο γιο της οικογένειας των 4.475 €, «κοστίζει 100 ευρώ την εβδομάδα». Βγάζει, δηλαδή, μόλις 400 ευρώ το μήνα – για απασχόληση ισόχρονη, υποθέτουμε, με την απουσία των γονέων απ’ το σπίτι.

* Η «γυναίκα για την καθαριότητα στο σπίτι» της ίδιας οικογένειας, που λόγω κρίσης «έρχεται» πια μόνο «κάθε 15 ή ακόμη και 20 μέρες», παίρνει 60 ευρώ το μήνα. Τουτέστιν, έχει μεροκάματο 30 ή 40 ευρώ.

* 15.000 ευρώ το χρόνο (μείον το ΙΚΑ) πληρωνόταν ο υπάλληλος στο μαγαζί της τρίτης οικογένειας, που απολύθηκε λόγω κρίσης, ενώ άγνωστες παραμένουν οι απολαβές του «έκτακτου υπαλλήλου για τις γιορτές» – που φέτος δεν προσλήφθηκε («ούτε καν» αυτός…) στο ίδιο μαγαζί.

* 800 ευρώ είναι ο μηνιαίος μισθός της γυναίκας που απασχολεί η οικογένεια των 6.883 € «για βοήθεια στην κατάκοιτη μητέρα του συζύγου», χωρίς να προσδιορίζεται αν δουλεύει 8ωρο ή 24ωρο.

Οπως δεν μαθαίνουμε τίποτα για τον προϋπολογισμό όσων δουλεύουν στα «ιδιωτικά σχολεία των παιδιών», στο «συνοικιακό κομμωτήριο» που «αντικατέστησε το καλό», στα «απλά ταβερνάκια» και τις «αλυσίδες με φτηνά ρούχα» όπου κατέφυγαν οι εν λόγω μικρομεσαίοι μετά την έκπτωσή τους απ’ τον πρωτοκλασάτο καταναλωτικό παράδεισο. Ενός ολόκληρου κόσμου, δηλαδή, που προφανώς δεν συνυπολογίζεται στις «τυπικές ελληνικές οικογένειες» – και, ως εκ τούτου, το ρεπορτάζ δεν μπαίνει στον κόπο να μας διαφωτίσει πώς τα φέρνει βόλτα.

Στο ίδιο ακριβώς μήκος κύματος, ο Σταύρος Θεοδωράκης καταγράφει στο www.protagon.gr (26/4/10) «όσα πρέπει να ξεχάσουμε» πιά: «τα κολωνακιώτικα τακούνια των 485 €», «τα ρολόγια των 13.970 της πλατείας Συντάγματος», «τα δίκλινα έναντι 199 € τη βραδιά», «τα δεκάευρα στα πουρμπουάρ» κ.ο.κ.

Σε ποιους ακριβώς απευθύνεται ο έμπειρος δημοσιογράφος; Απλά μαθηματικά του δημοτικού θα αρκούσαν, πάντως, για να διαπιστώσει πως οι αγοραστές των παραπάνω «αγαθών» δεν πρόκειται να «ξεχάσουν» τίποτα: το πακέτο Παπανδρέου-ΔΝΤ ουδόλως τους θίγει, απεναντίας εκπληρώνει τις πιο μύχιες επιθυμίες τους σε βάρος των μισθωτών (τους). Για την «ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας» της οικονομίας «μας», ρε γαμώτο!

Ποιοί ζητούν αίμα στην αρένα

Οσο πιο σκληρά γίνονται τα μέτρα της κυβέρνησης τόσο πληθαίνουν οι φωνές που ζητούν εδώ και τώρα τιμωρία των «υπευθύνων» και απαιτούν «να κάτσουν στο σκαμνί οι ένοχοι». Το σύνθημα δόθηκε από τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο οποίος, εκφράζοντας το κοινό αίσθημα, ζήτησε από τον πρωθυπουργό «να παταχθούν όλοι αυτοί που πλούτισαν σε βάρος του ελληνικού λαού», διότι «το αίσθημα της ανομίας είναι διαλυτικό μιας δημοκρατικής κοινωνίας».

Τη σκυτάλη πήραν τα πρωινάδικα, τα μεσημεριανάδικα και τα βραδινά της τηλεόρασης υποδεικνύοντας κατά βούληση υποψήφιους για λιντσάρισμα. Οι πιο προσεκτικοί αναλυτές περιορίζονται σε γενικές καταγγελίες και ευχές, αλλά οι περισσότεροι δεν διστάζουν να μιλούν με ονόματα, καταγγέλλοντας πρώην πρωθυπουργούς, υπουργούς και κόμματα συλλήβδην.

Μόνο που αυτό που παρουσιάζεται ως πάνδημο αίτημα δεν είναι τίποτα άλλο παρά η συνήθης τακτική του «αποδιοπομπαίου τράγου», η απόδοση δηλαδή σε κάποια μεμονωμένα πρόσωπα από το παρελθόν της ευθύνης για όσα συμβαίνουν σήμερα. Τα μέσα ενημέρωσης και οι τηλεπαρουσιαστές που επιμένουν σ’ αυτή την εκστρατεία «κάθαρσης» θέλουν καταρχήν να εξασφαλίσουν τα δικά τους νώτα, δηλαδή τη δική τους «ατιμωρησία», εφόσον ήταν εκείνοι που υποστήριζαν τόσα χρόνια με φανατισμό την ακολουθούμενη οικονομική πολιτική. Και δεν διστάζουν να ετοιμάσουν την αγχόνη για τον πρώην πρωθυπουργό, οι ίδιοι που μέχρι το φθινόπωρο τον λιβάνιζαν προβάλλοντας μια φορά τη βδομάδα δημοσκοπήσεις για την «καταλληλότητά» του. Από την άλλη μεριά, οι ίδιοι τηλεαναλυτές υποθάλπουν τη δημιουργία ενός συλλογικού αισθήματος ενοχής, εφόσον όλοι «κάπου παρανομήσαμε». Μ’ αυτό τον τρόπο διευκολύνεται η στήριξη των σκληρών μέτρων εφόσον όλοι οι αμαρτωλοί πρέπει να υποστούμε τη δίκαιη τιμωρία.

Πρόκειται για οργανωμένη επιχείρηση αποπροσανατολισμού των πολιτών. Γιατί ο λόγος που οδηγήθηκε η δημοσιονομική κρίση της χώρας σε ακραίο σημείο δεν είναι ότι κάποιοι «τα έφαγαν» με παράνομους τρόπους. Συνέβη κι αυτό, αλλά τα ποσά που δαπανήθηκαν για τον πλουτισμό των ημετέρων ήταν ελάχιστα μπροστά σ’ αυτά που στερήθηκε το δημόσιο από τις επίσημες, νόμιμες και θεσμοθετημένες φοροαπαλλαγές και διευκολύνσεις που έγιναν καθεστώς τις τελευταίες δεκαετίες. Αλλά αυτό το καθεστώς δεν το θίγει ούτε η «τρόικα» ούτε βέβαια η κυβέρνηση. Το αντίθετο μάλιστα. Ετοιμάζεται να μειώσει τους φορολογικούς συντελεστές των κερδών στις εταιρείες, ενώ δεν συζητά καν την αναθεώρηση των δεκάδων φοροαπαλλαγών που διατηρούνται σκανδαλωδώς για τους εφοπλιστές.

Μ’ αυτή την έννοια, οι σημερινοί «ένοχοι» δεν είναι άλλοι από την ίδια την κυβέρνηση και όσοι από το πολιτικό σύστημα παρουσιάζουν τα σημερινά μέτρα ως ανηφορικό μονόδρομο που πρέπει να τον βαδίσουν εκείνοι που ούτως ή άλλως συνεισέφεραν το μεγάλο μερίδιο στα δημόσια έσοδα. Οσοι δείχνουν προς τα πίσω, υποδεικνύοντας το φαύλο πολιτικό προσωπικό του παρελθόντος και εισηγούμενοι τον ανασκολοπισμό ορισμένων στο σωρό, πρώτα πρώτα αποδέχονται την ίδια λογική των μέτρων.

«Πρέπει πρώτα να κλείσουμε τους λογαριασμούς μας με το παρελθόν, στέλνοντας τους πρωταίτιους της βαθιάς κρίσης στο εδώλιο του κατηγορουμένου», έγραφε στο κύριο άρθρο του την περασμένη Κυριακή ο Νίκος Χατζηνικολάου. «Πρέπει να δώσουν λόγο για τις άθλιες και προδοτικές τους πράξεις. Και παράλληλα πρέπει να ανοίξουν επιτέλους οι τραπεζικοί λογαριασμοί των επίορκων πολιτικών, για να δημευθούν περιουσίες όσων κατέκλεψαν την ταλαίπωρη πατρίδα».

Μιλάμε δηλαδή για «προδότες», «επίορκους» και «δημεύσεις περιουσιών». Οσο κι αν ακούγεται ανακουφιστικά, η πρόταση δεν παύει να κρύβει την πραγματικότητα.

Θυμίζει έντονα τη χρήση των ίδιων μεθόδων σε περιόδους μεγάλων εθνικών κρίσεων. Θυμίζει τον απαγχονισμό από τους Γερμανούς λίγων μαυραγοριτών στην πλατεία Αγάμων, όταν η δυσβάστακτη κατοχή οδηγούσε τον λαό στην αντίσταση. Θυμίζει ακόμα την απόφαση της χούντας του Ιωαννίδη να οδηγήσει στο εδώλιο τον (επίσης) αρχιπραξικοπηματία Μπαλόπουλο, καταλογίζοντάς του την εισαγωγή σάπιων κρεάτων στη χώρα.

Ούτε η «θυσία» των συνεργατών τους μαυραγοριτών έσωσαν τους Γερμανούς, ούτε η διαπόμπευση του Μπαλόπουλου προσέδωσε λαϊκό έρεισμα στον Ιωαννίδη. Εξαρτάται από την αντίδραση των πολιτών στην επιβολή του πρωτοφανούς αντιλαϊκού πακέτου μέτρων αν αυτή τη φορά θα αρκεστούμε στο αίμα που είναι έτοιμοι να χύσουν στην αρένα οι μέχρι χτες ομοτράπεζοι και μυστικοσύμβουλοι υπουργών και πρωθυπουργών.
Ελευθεροτυπία, 9/5/201

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails