10 Δεκ 2010

Η μεγαλύτερη μισή αλήθεια του σύντροφου Πολύφημου...

Αύριο και σήμερα..


Πιστεύετε ακόμα ότι το Κίνημα μπορεί αύριο να οργανώσει την ανθρώπινη ευτυχία;
ρώτησαν τον σύντροφο Πολύφημο.


Αυτό που σίγουρα πιστεύω ακόμα είναι ότι το Κίνημα πρέπει σήμερα να οργανώσει την ανθρώπινη δυστυχία,
απάντησε...

28 Νοε 2010

Ο Γιώργος Φούντας "έφυγε"....

Στα 85 του χρόνια έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός Γιώργος Φούντας. Το τελευταίο διάστημα ο ηθοποιός νοσηλευόταν στο νοσοκομείο των Αθηνών -χτυπημένος χρόνια από Αλτσχαϊμερ- έχοντας στο πλευρό του την σύντροφο της ζωής του, χορεύτρια, Χρυσούλα Ζώκα και τον γιο του Πάνο.

27 Νοε 2010

Δήλωση Αλέκας Παπαρήγα σήμερα μετά το ντέρμπυ...

Η Αλέκα Παπαρήγα δήλωσε μετά την λήξη του ντέρμπυ: Η νίκη της ΑΕΚ εντάσσεται σε ένα συνολικό σχέδιο απο ΚΚΕδοποίησης της Β περιφέρειας του Πειραιά.Είναι κινήσεις του δυτικού οικονομικού κατεστημένου, το οποίο έχει βάλει στόχο να διαλύσει τις συμφωνίες με την ηγεσία του αδελφού Κινέζικου Κομμουνιστικού Κόμματος στο λιμάνι με τις ευλογίες του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του ΛΑΟΣ, αλλά κυρίως του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος στήριξε κ εξέλεξε τον δήμαρχο Δραπετσώνας-Κερατσινίου για να έχει και τον πλήρη έλεγχο της περιοχής.Να είσαστε σίγουροι πως η ενίσχυση της ομάδας του λιμανιού στην μεταγραφική περίοδο του Δεκεμβρίου, παράλληλα με την ανάπτυξη του λαικού κινήματος μέσα από τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ-ΟΣΦΠ το ξεπούλημα του λιμανιού και κατά συνέπεια της χώρας δεν θα περάσει.

21 Νοε 2010

Το αδιέξοδο του καθεστωτικού μεταρρυθμισμού


Του ΓΙΑΝΝΗ ΜΗΛΙΟΥ

Καθεστωτικός και ριζοσπαστικός μεταρρυθμισμός. Ο μεταρρυθμισμός αποτελεί βασικό άξονα της παρέμβασης της Αριστεράς, διότι στο πλαίσιο του καπιταλισμού είναι νοητή η βελτίωση της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής θέσης των δυνάμεων της εργασίας.

Ο ριζοσπαστικός μεταρρυθμισμός αντιλαμβάνεται τα συμφέροντα της εργασίας ωςαυτοτελείς ταξικούς στόχους, στον «ορίζοντα» των οποίων βρίσκεται η ανατροπή του καπιταλισμού. Οι αλλαγές που επιζητεί δεν εστιάζονται γενικώς στην «πρόοδο της χώρας», διότι η «χώρα» είναι ένας καπιταλιστικός κοινωνικός σχηματισμός κι η «πρόοδός» της συνδέεται με την ενίσχυση της καπιταλιστικής συσσώρευσης και εκμετάλλευσης των εργαζομένων. Οι μεταρρυθμίσεις που προτείνει στοχεύουν στη μετατόπιση του ταξικού συσχετισμού δύναμης, «δείχνουν» τη δυνατότητα και δυναμική της αντικαπιταλιστικής προοπτικής: «Οι άνθρωποι πάνω από τα κέρδη», για μια «οικονομία των κοινωνικών αναγκών και του κοινωνικού ελέγχου», σε αντιδιαστολή με την οικονομία της μεγιστοποίησης του κέρδους.

Σε αντίθεση με αυτή τη στρατηγική, ο καθεστωτικός μεταρρυθμισμός είτε θεωρεί τη βελτίωση των όρων ύπαρξης της εργατικής τάξης ως «προϋπόθεση» για την πρόοδο του εγχώριου καπιταλισμού (η αύξηση των μισθών θα επιφέρει αύξηση της ζήτησης, επομένως ταχύτερους ρυθμούς συσσώρευσης κεφαλαίου), είτε αντιλαμβάνεται την πρόοδο του εγχώριου καπιταλισμού ως προϋπόθεση για τη βελτίωση των όρων ύπαρξης της εργασίας. Η «ορθή ανάπτυξη της οικονομίας» θα ωφελήσει, υποτίθεται, και τους εργαζόμενους.

Ο καθεστωτικός μεταρρυθμισμός της Αριστεράς: «Έξοδος από το ευρώ και την Ε.Ε.». Η συντηρητική «πατριωτική εκδοχή» του καθεστωτικού μεταρρυθμισμού αναπαράγεται αυτοτελώς από τα κόμματα εξουσίας. Όλες οι πολιτικές λιτότητας παρουσιάζονται ως «μεταρρυθμίσεις» για την «πρόοδο της χώρας», από την οποία θα προέκυπτε κατόπιν «βελτίωση της ζωής των εργαζομένων».

Όμως, στη συντηρητική αυτή εκδοχή του καθεστωτικού μεταρρυθμισμού εγκλωβίζεται και η Αριστερά, όποτε κυριαρχεί στο εσωτερικό της η αστική ιδεολογία που ερμηνεύει την πάλη των τάξεων ως «πάλη των εθνών»: τα «ξένα» συμφέροντα εναντίον της «Ελλάδας» και του «ελληνικού έθνους». Ένα σχήμα από το οποίο απορρέει μονοσήμαντα ως ζητούμενο η βελτίωση της θέσης της «χώρας» απέναντι στους διεθνείς ανταγωνιστές της, ως προϋπόθεση για να βελτιωθεί κατόπιν η θέση των εργαζομένων.

Στη σημερινή συγκυρία κρίσης του δημόσιου χρέους, η «εθνική λύση» που προτείνει ο αριστερός καθεστωτικός μεταρρυθμισμός συμπυκνώνεται στο σύνθημα «έξω από το ευρώ και την Ε.Ε.». Η ροή των επιχειρημάτων είναι μια απλοϊκή εξειδίκευση της «εθνικής αφήγησης»:

--Η ένταξη στην ΕΕ και στο ευρώ ζημίωσε τη «χώρα».

--Με την υιοθέτηση της «νέας δραχμής», η οποία θα υποτιμηθεί, οι εξαγωγές της «χώρας» θα αυξηθούν και οι εισαγωγές «της» θα μειωθούν, θα υπάρξει ανάπτυξη, που θα επιτρέψει και τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων.

--Για να επιτευχθούν οι πολιτικές αυτές, απαιτείται μια αριστερή ή έστω προοδευτική κυβέρνηση, που θα εκφράζει τα συμφέροντα της «χώρας» και της «ανάπτυξης».

Η εθνική αυτή αφήγηση διαλύεται αν εστιααστούμε στα ταξικά συμφέροντα και στρατηγικές. Ας θέσουμε λοιπόν τα ερωτήματα με πραγματικούς όρους:

--Ζημιώθηκε το ελληνικό κεφάλαιο από την υιοθέτηση του ευρώ ως εσωτερικού νομίσματος;

--Στην παρούσα συγκυρία είναι προς το συμφέρον του ελληνικού κεφαλαίου η υιοθέτηση ενός διαφορετικού εσωτερικού νομίσματος, ώστε να μπορεί να τεθεί σε λειτουργία ο μηχανισμός της υποτίμησης;

--Ζημίωσε την εργατική τάξη και τις άλλες λαϊκές τάξεις το ευρώ;

--Στην παρούσα συγκυρία είναι προς το συμφέρον των εργαζομένων η υιοθέτηση ενός νέου εσωτερικού νομίσματος και η έξοδος του ελληνικού καπιταλισμού από την ΕΕ;

1. Η άποψη ότι ο ελληνικός καπιταλισμός ζημιώθηκε από την υιοθέτηση του ευρώ είναι απολύτως ατεκμηρίωτη. Όπως αναλύσαμε διεξοδικότερα αλλού, η υιοθέτηση του ευρώ σήμαινε εντονότερη έκθεση των ατομικών επιχειρήσεων στον διεθνή ανταγωνισμό, πράγμα που «αποτελεί την πλέον ενδεδειγμένη στρατηγική οργάνωσης της αστικής εξουσίας (ως μοντέλο διαρκούς αναδιάρθρωσης της εκμετάλλευσης της εργασίας και εκκαθάρισης των μη-ανταγωνιστικών ατομικών κεφαλαίων προς όφελος τελικά του συνολικού κοινωνικού κεφαλαίου)».

Επιπλέον, ήδη πριν την εισαγωγή του ευρώ, ο ελληνικός καπιταλισμός, παρά την κατάργηση κάθε προστατευτικού μέτρου, πέτυχε ρυθμούς μεγέθυνσης σημαντικά ψηλότερους από το μέσο όρο της ΕΕ και της Ευρωζώνης (ΖτΕ), ψηλότερα ποσοστά κέρδους, δηλαδή αποδοτικότερη εκμετάλλευση της εργασιακής δύναμης συγκριτικά με τους άλλους ευρωπαϊκούς καπιταλισμούς.

Η άποψη ότι ο ελληνικός καπιταλισμός υποβαθμίστηκε εντός της ΖτΕ επειδή αυξήθηκε το έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών μπορεί να υποστηριχτεί μόνο στο πλαίσιο της φανταστικής εικόνας που αναπαράγει η αστική (κλασική και νεοκλασική) οικονομική θεωρία, μιας μη χρηματικής «πραγματικής οικονομίας» υλικών ροών, η οποία αφορά «ισορροπίες» σε συναλλαγές «αγαθών». Όμως ο καπιταλισμός είναι η οικονομία του χρήματος, στην οποία κάθε οικονομική διαδικασία αποτελεί απλώς μέσο, ώστε «το χρήμα να παράγει διαρκώς περισσότερο χρήμα».1 Αυτός είναι και ο λόγος που ένα θετικό (αρνητικό) ισοζύγιο αυτόνομων κεφαλαιακών ροών, υφίσταται πάντα ως κατοπτρική εικόνα ενός ελλείμματος (πλεονάσματος) τρεχουσών συναλλαγών.

Το ευρώ ευνόησε τους διεθνοποιημένους κλάδους του ελληνικού καπιταλισμού (τράπεζες, εφοπλισμός, τρόφιμα, χημικά-φάρμακα κλπ.) στην οικονομική τους επέκταση.

2. Όσα αναπτύξαμε στην προηγούμενη ενότητα καθιστούν σαφές ότι το ελληνικό κεφάλαιο δεν επιδιώκει την έξοδο από το ευρώ. Μιλώντας γενικά, το κεφάλαιο είναι «αμφίσημο» απέναντι στην προοπτική υποτίμησης του εσωτερικού νομίσματος: η υποτίμηση από τη μια μεριά αυξάνει τη διεθνή του ανταγωνιστικότητα, από την άλλη όμως μειώνει τη διεθνή «αγοραστική ισχύ», απαξιώνει τα περιουσιακά στοιχεία και την επενδυτική του δυνατότητα.

3. Βέβαια, η εξέλιξη της ιστορίας είναι αστάθμητη. Κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει απολύτως το ενδεχόμενο διάλυσης της ΖτΕ, εάν η παγκόσμια οικονομική κρίση βαθύνει. Σε μια τέτοια περίπτωση και με σημερινούς κοινωνικούς και πολιτικούς συσχετισμούς δύναμης, ο συλλογικός κεφαλαιοκράτης έχει την ισχύ να μεταθέσει και πάλι το κόστος της κρίσης στις δυνάμεις της εργασίας και δευτερευόντως στις πιο αδύναμες κεφαλαιακές μερίδες (καπιταλιστική αναδιάρθρωση). Οι δυναμικές και διεθνοποιημένες μερίδες του κεφαλαίου θα θιγούν λιγότερο από την απαξίωση της διεθνούς αξίας των παγίων εγκαταστάσεων, στην περίπτωση που υποτιμηθεί η νέα δραχμή, καθώς διατηρούν σημαντικά περιουσιακά στοιχεία σε διεθνές νόμισμα. Αντίθετα, οι εργαζόμενοι θα δουν την αγοραστική τους δύναμη να εξανεμίζεται, καθώς η αυξημένη τιμή των εισαγόμενων μέσων παραγωγής θα μετακυλίεται στην τελική τιμή του προϊόντος, οι τιμές των εισαγομένων θα εκτινάσσονται, ο χρηματοπιστωτικός πανικός θα αποτελεί εφαλτήριο για περαιτέρω μειώσεις μισθών, στέρηση δικαιωμάτων, κατάργηση και των τελευταίων δομών κοινωνικής προστασίας.

Όλα αυτά σημαίνουν ότι με τους σημερινούς ταξικούς συσχετισμούς δύναμης, δεν είναι προς το συμφέρον των δυνάμεων της εργασίας η έξοδος από το ευρώ (και την Ε.Ε.), καίτοι η προοπτική αυτή δεν αποτελεί επίσης επιδίωξη του κεφαλαίου.

Η άποψη ότι το σύνθημα «έξω από το ευρώ» θα αποτελέσει καταλύτη για να αλλάξει ο ταξικός και πολιτικός συσχετισμός δύναμης, αποτελεί μια ακόμα φαντασίωση του καθεστωτικού μεταρρυθμισμού, εφάμιλλη ίσως σε οικονομιστικό και μηχανιστικό περιεχόμενο με εκείνη την αρχαία πεποίθηση ότι η «ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων» οδηγεί στο σοσιαλισμό.

4. Φτάνουμε έτσι στο τελευταίο ερώτημα: Ζημίωσε την εργατική τάξη και τις άλλες λαϊκές τάξεις η υιοθέτηση του ευρώ; Η απάντηση προκύπτει εύκολα από τα προηγούμενα: Η εργατική τάξη δεν ζημιώθηκε από το ευρώ καθαυτό, αλλά από τις πολιτικές του νεοφιλελευθερισμού που κατάφερε να επιβάλει ο συλλογικός κεφαλαιοκράτης, στοιχείο των οποίων είναι η μεταβίβαση των πιέσεων του διεθνούς κεφαλαιακού ανταγωνισμού στις δυνάμεις της εργασίας.

Για μια συνολική «αναδιαπραγμάτευση» του ταξικού συσχετισμού. Η απάντηση που δώσαμε στο τελευταίο ερώτημα μας επιτρέπει να σκιαγραφήσουμε μια διαφορετική στρατηγική από αυτές που προκρίνουν οι διάφορες εκδοχές καθεστωτικού μεταρρυθμισμού, που αναζητούν ένα «καθολικό σύνθημα για το συμφέρον της χώρας».

Στη συγκυρία της κρίσης, πρώτο μέλημα είναι η οργάνωση της άμυνας των δυνάμεων της εργασίας. Απαραίτητο βήμα γι’ αυτό είναι η αποδόμηση της κυρίαρχης προπαγάνδας σχετικά με την κρίση και την αναγκαιότητα των κυβερνητικών μέτρων.

Είναι σημαντικό να δειχθεί ότι δεν μπορεί να υπάρξει μία καθολικά αποδεχτή μεθοδολογία για την έξοδο από την κρίση («για το καλό της χώρας»). Με άλλα λόγια, υπάρχουν δύο δρόμοι εξόδου από την κρίση: η έξοδος σε βάρος των προνομίων του κεφαλαίου και η έξοδος σε βάρος των δικαιωμάτων του κόσμου της δουλειάς. Αυτό σημαίνει ότι έχει τεράστια πολιτική σημασία η σειρά των στόχων:

Ξεκινάμε από τα ζητήματα προστασίας της εργασίας και αναδιανομής του εισοδήματος και τα επεκτείνουμε σε μέτρα για την αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης που μετατοπίζουν υπέρ της εργασίας το συσχετισμό των δυνάμεων (αύξηση των φορολογικών συντελεστών των κερδών στο 40%, κατάργηση φοροαπαλλαγών, φορολόγηση εκκλησιαστικής περιουσίας, περικοπή στρατιωτικών δαπανών κατά 50%, κλπ.). Στη συνέχεια και μόνο στη βάση των προηγούμενων θέτουμε ζητήματα που αφορούν την κρίση χρέους καθαυτή, όπως η αναδιαπραγμάτευσή του με όρους που να μη θίγουν τις συνθήκες διαβίωσης των εργαζομένων.

[Σχόλια και συζήτηση για το άρθρο στο ιστολόγιο των Ενθεμάτων]

Ο Γιάννης Μηλιός διδάσκει πολιτική οικονομία στο ΕΜΠ

1. Στο ερώτημα επομένως τι παράγει η «ελληνική οικονομία» (ο ελληνικός καπιταλισμός) μπορεί να δοθεί μια εξαιρετικά σύντομη αλλά εξίσου ακριβής απάντηση: Παράγει ένα ακαθάριστο προϊόν 343 δισ. δολαρίων (2008), κατατασσόμενη στην 22η θέση από πλευράς επιπέδου ανάπτυξης (ΑΕΠ ανά κάτοικο) στον πλανήτη.

11 Ιουν 2010

Το πολιτικό και ιδεολογικό μανιφέστο που θα κινηθεί η ΑΠ

Δείπνο - παρέμβαση στα δημόσια πράγματα παρέθεσε τη Δευτέρα (11/01) σε 45 προσωπικότητες της πολιτικής ζωής και του πολιτισμού ο Λεωνίδας Κύρκος στην Αίγλη του Ζαππείου με αφορμή την έκδοση δύο βιβλίων του. Στην ομιλία του υιοθέτησε το προεκλογικό σύνθημα του Γιώργου Παπανδρέου «αλλάζουμε ή βουλιάζουμε» και ζήτησε την επίτευξη εθνικής συνεννόησης για μείζονα θέματα, θυμίζοντας την πρόταση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη για κυβέρνηση εθνικής ανάγκης. Αναφέρθηκε στην ανάγκη συμπόρευσης της Αριστεράς -τους εκπροσώπους της οποίας παρέλειψε να προσκαλέσει στην εκδήλωση- με ευρύτερες δυνάμεις του δημοκρατικού σοσιαλισμού προκειμένου "να πυροδοτηθεί και να διασφαλιστεί η ελληνική αναγέννηση" και "απενεχοποίησε" την έννοια του συμβιβασμού θεωρώντας ότι είναι λάθος που συκοφαντήθηκε "ωσάν να ήταν παράδοση άνευ όρων" κατηγορώντας τους "τάχατες επαναστάτες που τον αντιμάχονται" -ακόμα. «Ηταν μια συνάντηση που άργησε τριάντα χρόνια», παρατήρησε ο πρωθυπουργός "σήμερα που το γκρέμισμα του τείχους στη γουόλ στριτ αποκάλυψε τους μύθους της ελεύθερης αγοράς και επανέφερε στο επίκεντρο της πολιτικής τις αναζητήσεις για το ρόλο του κράτους, για τη συμμετοχή του πολίτη." Και είναι σήμερα που ο Λ. Κύρκος, κόντρα στον ήρωα του Άλμπη, αποφάσισε "να παραδώσει το Βερολίνο του". 

Ανδρέας Παπαδόπουλος, εφημερίδα Αυγή

"Λ. Κύρκος: Ανάπτυξη με ανακατανομή για την ανακούφιση των φτωχότερων στρωμάτων"

"Ανάπτυξη που θα συνδυάζεται με ανακατανομή και με μέτρα που θα ανακουφίζουν τα φτωχότερα στρώματα πρότεινε ο Λεωνίδας Κύρκος, παρεμβαίνοντας στα δημόσια πράγματα με τη χθεσινή "κλειστή" συνάντηση που διοργάνωσε στην Αίγλη του Ζαππείου με αφορμή την έκδοση των βιβλίων του και στην οποία συμμετείχαν λίγοι προσκεκλημένοι.

Το “παρών” έδωσαν ο πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου, ο πρόεδρος της Βουλής, Φίλιππος Πετσάλνικος, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Φώτης Κουβέλης, ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωστής Στεφανόπουλος, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Θόδωρος Πάγκαλος, οι υπουργοί Άννα Διαμαντοπούλου, Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, Γιώργος Παπακωνσταντίνου, Ευάγγελος Βενιζέλος και Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ, Χρήστος Παπουτσής, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Κώστας Σκανδαλίδης και Μίμης Ανδρουλάκης, ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Σπύρος Δανέλλης, ο γραμματέας του υπουργείου Εργασίας, Ροβέρτος Σπυρόπουλος, ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης, ο Σάκης Πεπονής, τα στελέχη του ΣΥΝ Σπύρος Λυκούδης και Δημήτρης Χατζησωκράτης, οι καθηγητές Νίκος Αλιβιζάτος και Γιάννης Βούλγαρης, η εκδότρια της Εστίας Εύα Καραϊτίδου, ο σκηνοθέτης Παντελής Βούλγαρης, οι επιχειρηματίες Θ. Παπαλεξόπουλος, Λαυρέντης Λαυρεντιάδης και Δημήτρης Μελισσανίδης, οι δημοσιογράφοι Όλγα Τρέμη (συντόνιζε την εκδήλωση), Νίκος Φίλης, Σεραφείμ Φυντανίδης, Παντελής Καψής και Αλέξης Παπαχελάς.

Κραυγή για την περιφρούρηση της ομαλότητας
Η εκδήλωση άνοιξε με την τετράλεπτη ομιλία του Λ. Κύρκου και ακολούθησαν οι σύντομες τοποθετήσεις του Γ. Παπανδρέου και του Φ. Κουβέλη. Ο ιστορικός ηγέτης της αριστεράς επανέλαβε τη σταθερή θέση του για τη συνεργασία των κομμάτων της δημοκρατικής αριστεράς που εμπνέονται από τον μαρξισμό με τις προοδευτικές δυνάμεις του κέντρου. Μια τέτοια συνεργασία, είπε ο Λ. Κύρκος, θα μπορούσε να διασφαλίσει την ελληνική αναγέννηση. Στην ομιλία του, που είχε χαρακτήρα πολιτικής παρακαταθήκης, συμμερίστηκε το δίλημμα που έθεσε προεκλογικά ο Γ. Παπανδρέου "αλλάζουμε ή βουλιάζουμε", συμπληρώνοντάς το με το "ανακατανομή-ανάπτυξη ή βουλιάζουμε".

Χαρακτήρισε τη χθεσινή συνάντηση "κραυγή για την περιφρούση της ομαλότητας", μιλώντας για την ανάγκη "μεγάλων συμβιβασμών" στα πρότυπα του ιστορικού κειμένου του "Οι στόχοι του έθνους". Κατηγόρησε τους "τάχατες επαναστάτες που αντιμάχονται την έννοια του συμβιβασμού και πυροδοτούν επικίνδυνες εκρήξεις, όπως τα Δεκεμβριανά 2, ή παίζουν τον ρόλο των αδιάλλαχτων ασυμβίβαστων κηρύχνοντας τον θετικό ρόλο του φόβου".

Υποστήριξε ότι "πρέπει όλοι να αποδεχτούμε τις επιβαλλόμενες θυσίες μέσα σ' ένα σχέδιο που θα καταμερίζει τα βάρη, θα παίρνει υπόψη του ότι πλατιά λαϊκά στρώματα ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας και ότι η δίκαιη κατανομή είναι η απόλυτη προϋπόθεση για την επιτυχία του εγχειρήματος". Ο Λ. Κύρκος ανέφερε ως χρήσιμη μορφή πάλης τον εντοπισμό μορφών επίδειξης προκλητικού πλούτου, όπως είναι οι πολυτελέστατες κατοικίες και τα σκάφη αναψυχής, με στόχο την υποχρέωση του ιδιοκτήτη να καταβάλλει το ύψος του φόρου που θα προσδιορίζεται από το νέο φορολογικό σύστημα. Πρότεινε, μάλιστα, ελεγκτές να είναι οι κατά τόπους δημοτικές επιτροπές ελέγχου, αλλά και να θυροκολλείται το δελτίο φορολογικής ενημερότητας. Ανέφερε ότι δεν πρόκειται για ένα πογκρόμ κατά των πλουσίων αλλά "για μέτρα έγκαιρης πίεσης πριν η απελπισία των φτωχότερων στρωμάτων υπερβεί ένα όριο ασφάλειας και οδηγηθούμε σε ανεξέλεγκτες εκρήξεις".

Εξέφρασε την αντίθεσή του "συνηθισμένη αντίδραση του κατεστημένου" που δεν είναι άλλη από την ενίσχυση των κατασταλτικών μηχανισμών, όπως συμβαίνει σε συνθήκες κρίσης, εντάσσοντας σε αυτή την κατηγορία την ένταση των τρομοκρατικών ενεργειών, την ανεύθυνη δράση των αυτοαποκαλούμενων αντιεξουσιαστών, αλλά και την κατάχρηση του ασύλου. Ως προς το τελευταίο, δήλωσε "υπέρ της κατάργησης του ασύλου, γιατί αυτό που υπάρχει μόνο γελιοποίηση της έννοιας του ασύλου είναι και του κύρους της ακαδημαϊκής κοινότητας και ιδιαίτερα των σπουδαστών", προτείνοντας "τη θέσπιση ενός πραγματικού ασύλου της διακίνησης ιδεών υπό την ευθύνη της ακαδημαϊκής κοινότητας και με τη δημιουργία μεικτών ομάδων περιφρούρησης (ενός είδους Hyde Park)".

Διαφώνησε με τα όσα είπε η κυρία Παπαρήγα "περί πολέμου", ζητώντας από τους εργαζόμενους να εγγυηθούν την εσωτερική ειρήνη και να απορρίψουν νεοζαχαριαδικούς τυχοδιωκτισμούς. Αν και τόνισε ότι δεν πρέπει να υπάρξει διάσπαση του κινήματος των εργαζομένων, χαιρέτισε ως εναλλακτική μορφή πάλης την τελευταία απεργία του ΠΑΜΕ! Πρόσθεσε ότι πρέπει να αποφεύγονται πρωτοβουλίες που ταλαιπωρούν την κοινωνία και προκαλούν την αγανάκτηση κατά των οργανωτών.

Γ. Παπανδρέου: Ώρα για ευρύτερες συναινέσεις
Είναι η ώρα για ευρύτερες συναινέσεις πάνω σε αρχές για να πάει μπροστά ο τόπος, υποστήριξε ο Γιώργος Παπανδρέου στη σύντομη ομιλία του. Χαρακτήρισε τον Λ. Κύρκο πολέμιο κάθε λογής ψευτορθοδοξίαςκαι εξήρε τη συμμετοχή του στην προσπάθεια να αποκτήσει η έννοια της αριστεράς το απελευθερωτικό της νόημα μακριά από αυταρχισμούς, δογματισμούς και γραφειοκρατία, την εποχή που η κυριαρχία του σοβιετικού μπλοκ είχε δυσφημίσει την έννοια της αριστεράς.

Αν και από διαφορετικά κόμματα και διαφορετικούς δρόμους, είπε ο κ. Παπανδρέου, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι ήταν ουσιαστική η συμβολή του για την Ελλάδα, την Ευρώπη και τον κόσμο. "Σήμερα, το γκρέμισμα του τείχους στη γουόλ στριτ αποκάλυψε τους μύθους της ελεύθερης αγοράς και επανέφερε στο επίκεντρο της πολιτικής τις αναζητήσεις για τον ρόλο του κράτους, για τη συμμετοχή του πολίτη", είπε ο Γ. Παπανδρέου. Πρόσθεσε ότι πρέπει να διαμορφώσουμε ένα κράτος που υπηρετεί τον πολίτη, ενώ υποστήριξε ότι το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η χώρα δεν είναι κυρίως οικονομικό, αλλά σχετίζεται με τη μη αξιοποίηση του πλούτου.

Φ. Κουβέλης: Βιωματική η σχέση του με την αριστερά
Στην ξεχωριστή προσωπικότητα του Λεωνίδα Κύρκου αναφέρθηκε ο Φώτης Κουβέλης, κάνοντας λόγο για "μια εξέχουσα προσωπικότητα της πολιτικής ζωής του τόπου - έναν αταλάντευτο αγωνιστή της δημοκρατίας και της αριστεράς". Ανέφερε ότι η προστασία της ομαλότητας για τον Λεωνίδα βρίσκεται στη διεύρυνση των κοινωνικών δικαιωμάτων και κατέληξε: "Ο Λ. Κύρκος υποστηρίζει ότι η μετακίνηση της πολιτικής ζωής από τη συντηρητική θέση, στην οποία βρίσκεται, σε ουσιαστικά προοδευτική κατεύθυνση, προϋποθέτει τη συμπόρευση των δυνάμεων της αριστεράς με δυνάμεις του δημοκρατικού σοσιαλισμού. Ο Λεωνίδας καταθέτει με ειλικρίνεια τις απόψεις του και με τη γενναιότητα του αδιαμφισβήτητου αγωνιστή προειδοποιεί και προτρέπει"."

Βούλα Κεχαγιά, εφημερίδα Νέα"«Ώρα να πέσουν τα τείχη»"

"Σε προσκλητήριο συναίνεσης προχώρησε χθες ο Γιώργος Παπανδρέου αποδεχόμενος τη χείρα πολιτικής φιλίας που του έτεινε ο ιστορικός ηγέτης της Αριστεράς Λεωνίδας Κύρκος. Ενώ ο κ. Παπανδρέου ανταποκρίθηκε αμέσως στην πρόσκληση, λέγοντας μάλιστα ότι στόχος όλων θα πρέπει να είναι η μετατροπή του κράτους από ένα σύστημα διαφθοράς και πελατειακών σχέσεων σε κράτος που θα υπηρετεί τον πολίτη, δεν υπήρξαν αντιδράσεις από την αξιωματική αντιπολίτευση στο προσκλητήριο Κύρκου. Μάλιστα ο πρόεδρος της Ν.Δ. Αντώνης Σαμαράς που είχε προσκληθεί στο δείπνο δεν κατάφερε λόγω υποχρεώσεων, όπως είπε, να παρευρεθεί στο Ζάππειο.

Ουσιαστικά ο κ. Κύρκος μιλώντας κατά τη διάρκεια του δείπνου προσέφερε στήριξη- υπό προϋποθέσεις- στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, κατηγορώντας παράλληλα τις δυνάμεις εκείνες που όπως είπε, φωτογραφίζοντας το ΚΚΕ, πυροδοτούν τον πόλεμο στο εσωτερικό της ελληνικής κοινωνίας ως λύση στα προβλήματα και ως υπόσχεση για ένα καλύτερο αύριο.

Απάντηση Παπαρήγα 
Η χθεσινή πολιτική παρέμβαση του ιστορικού στελέχους της Αριστεράς σχολιάστηκε προκαταβολικά από τη γενική γραμματέα του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα, η οποία τόνισε πως όταν ο κ. Κύρκος μιλάει για εθνική συνεννόηση και συναίνεση σε καμία περίπτωση δεν εννοεί και το ΚΚΕ, γιατί ακριβώς θέλει να αποκλείσει μια ριζοσπαστική, αγωνιστική, λαϊκή γραμμή. Πρόσθεσε δε ότι εθνική συνεννόηση σημαίνει «καθόμαστε κάτω και κάνουμε έναν αντιλαϊκό συμβιβασμό με αυτούς που ευθύνονται για τα λαϊκά προβλήματα, αλλά δεν θα ωφελούσε καθόλου τον τόπο ένα ροζ ΚΚΕ».

Αντίδραση από ΣΥΝ 
Αντιδράσεις ωστόσο προκάλεσε η χθεσινή εκδήλωση του Λεωνίδα Κύρκου και στο εσωτερικό του Συνασπισμού, η ηγεσία του οποίου δεν είχε προσκληθεί. Έτσι μετά τη δυσφορία που εξέφρασαν παράγοντες της Κουμουνδούρου για το γεγονός ότι δεν προσεκλήθη ο Αλέξης Τσίπρας, ενώ προσεκλήθη ο κ. Σαμαράς, ο γραμματέας του ΣΥΝ Δημήτρης Βίτσας έσπευσε να δηλώσει πως στην Αριστερά η πολιτική χαράσσεται από τις εκλεγμένες ηγεσίες και με συλλογικές, ανοιχτές, δημοκρατικές διαδικασίες. «Με την αριστερή, προγραμματική μας αντιπολίτευση δημιουργούμε μια ασπίδα προστασίας για τους εργαζόμενους και τη νεολαία, απέναντι στις πολιτικές που δημιούργησαν την κρίση, πολιτικές που συνεχίζει να εφαρμόζει και η σημερινή κυβέρνηση», τόνισε ο κ. Βίτσας."

ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΡΑΛΗΣ, εφημερίδα Καθημερινή

"Ο κ. Λ. Κύρκος εισηγείται άμεση κατάργηση του ασύλου"

"Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η στάση του κ. Δ. Παπαδημούλη ο οποίος, αν και προσκλήθηκε να παραστεί, εντούτοις επέλεξε να μην πάει, διαχωρίζοντας έτσι, τη θέση του από την επιλογή του κ. Κύρκου να μην καλέσει τον πρόεδρο του ΣΥΝ. Ο βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ επικοινώνησε μάλιστα με το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς εκφράζοντας και στον ίδιο τις αντιρρήσεις του. «Επικοινώνησα με τον κ. Κύρκο και του είπα ότι δεν θα είμαι παρών στην εκδήλωση επειδή έχω μια υποχρέωση τηλεοπτική. Με την ευκαιρία, επειδή με τον Λεωνίδα μιλάμε συχνά, του είπα ότι δεν θεωρώ σωστό να έχουν προσκληθεί όλοι σε αυτή τη συζήτηση και όχι ο πρόεδρος του ΣΥΝ», τόνισε (Θέμα 9,89).
Ερωτηθείς σχετικά με την απάντηση του κ. Κύρκου, είπε: «Οπως πάντα ο Λεωνίδας ακούει προσεκτικά τις απόψεις μου όπως κι εγώ τις δικές του». Αλλα στελέχη της Ανανεωτικής Πτέρυγας, που αιφνιδιάστηκαν, από αυτή την εξέλιξη, σημείωναν ότι η συγκεκριμένη πρωτοβουλία δεν αφορά τα εσωκομματικά του ΣΥΝ, λέγοντας ότι έχει προσωπικό χαρακτήρα και ότι έγινε με αφορμή την έκδοση των δύο βιβλίων του Λ. Κύρκου.

Την ίδια ώρα, συνεργάτες του κ. Τσίπρα, εμφανώς αιφνιδιασμένοι, προχωρούσαν σε πολιτικούς παραλληλισμούς με την πρόταση που πρόσφατα εξέφρασε ο κ. Κ. Μητσοτάκης περί κυβέρνησης εθνικής ενότητας και τόνιζαν ότι ο ΣΥΝ δεν πρόκειται να συνταχθεί με κινήσεις «εθνικής συνεννόησης», όπως τουλάχιστον αυτές εκφράζονται από το ΠΑΣΟΚ και τη Ν.Δ., καθώς και από το μοντέλο διακυβέρνησης που προτείνουν τα δύο κόμματα εξουσίας."

Σκίτσο του Στάθη, Πηγή: εφημερίδα ΕλευθεροτυπίαΣκίτσο του Στάθη, Πηγή: εφημερίδα ΕλευθεροτυπίαΓιάννης Τριάντης, εφημερίδα Ελευθεροτυπία

"Αναξιόπιστοι, έκπαλαι"

"Δεν είναι θέμα καλών τρόπων. Τίθεται ζήτημα πολιτικού ήθους με την ακατανόητη -ή μήπως ευεξήγητη;- ενέργεια του Λεωνίδα Κύρκου να μην προσκαλέσει τους Κωνσταντόπουλο, Αλαβάνο και Τσίπρα. Τραγικό ολίσθημα, στο όριο της απρέπειας το οποίο υπονομεύει δραστικά την ύστατη, θεμιτή προσπάθειά του να κλείσει τον κύκλο της πολιτικής παρουσίας του με τον τίτλο του σοφού γέροντα της Αριστεράς."

Βασίλης Χιώτης, εφημερίδα Βήμα

"Απρόσμενες συναντήσεις"

"Η χθεσινή εμφάνιση του Λεωνίδα Κύρκου στο Ζάππειο είναι η πιο τρανταχτή απόδειξη πως οι καιροί αλλάζουν. Το κακό είναι ότι λίγοι το βλέπουν και πολύ λιγότεροι το ομολογούν, ειδικά όταν είναι πολιτικοί. Η χθεσινή του ομιλία θα θεωρείτο αδιανόητη για έναν πρώην ηγέτη της Αριστεράς πριν από λίγα χρόνια. Θεωρείται όμως φυσιολογική για ένα πρόσωπο που έζησε ολόκληρη τη νεότερη πολιτική ιστορία της χώρας και μπορεί πια να μιλήσει ελεύθερα.

Για να πει ένας πολιτικός όλη την αλήθεια, θα πρέπει να φθάσει στην ηλικία του Λεωνίδα Κύρκου ή του Κώστα Μητσοτάκη. Θα πρέπει πρώτα να δεχθεί για τον εαυτό του ότι έφτασε στο τέλος της πολιτικής του διαδρομής για να αρχίσει να λέει τα πράγματα με το όνομά τους και να σπέρνει ζιζάνια στο πολιτικό σκηνικό, αναταράσσοντας τα λιμνάζοντα νερά του. Γι΄ αυτό και δεν πρέπει να μας προκαλεί εντύπωση που ο πρώην ηγέτης της Αριστεράς ομολόγησε χθες δημοσίως πως η καλύτερη μορφή μαζικού αγώνα για την προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων είναι αυτή που εκπροσωπεί το ΠΑΜΕ, το οποίο είναι γνωστό ότι ανήκει στο ΚΚΕ!

(...) Ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας δεν ήταν χθες προσκεκλημένος στο Ζάππειο. Σταδιακά αναπτύχθηκε μια ψυχρότητα με τον Κύρκο, επειδή λέει πράγματα που δεν τολμά να πει ο ίδιος. Για τον ίδιο λόγο είναι μισητός και ο Κώστας Μητσοτάκης στη δική του παράταξη, σε σημείο μάλιστα που ο ίδιος δεν επιθυμεί πλέον να αποκαλείται «επίτιμος πρόεδρος της ΝΔ».

Ο κ. Μητσοτάκης τόλμησε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς να δηλώσει ότι στην κυβέρνηση εθνικής ανάγκης που προτείνει, πρωθυπουργός δεν μπορεί να είναι άλλος από τον Γιώργο Παπανδρέου. Το αυτονόητο είπε, αλλά έκανε πολλούς να αφρίσουν στη Ρηγίλλης. 
Κατά κάποιο τρόπο ο Λεωνίδας Κύρκος και ο Κώστας Μητσοτάκης συναντήθηκαν χθες με εντελώς διαφορετικό τρόπο από αυτόν που συναντήθηκαν το 1989. Και θα συναντηθούν στο μέλλον και πολλοί οι οποίοι έχουν καταγραφεί ως αντίπαλοι στο παρελθόν. Και αυτό κάτι σημαίνει..."

Βούλα Κεχαγιά, εφημερίδα Νέα

"«Καλλικράτης»: το νέο πρόβλημα του ΣΥΝ"

"Ο νέος διοικητικός χάρτης θα πλήξει πρωτίστως τους υποψηφίους που εκλέγονται με τα χρώματα της Αριστεράς μειώνοντας την επιρροή τους. Με βάση αυτήν την προοπτική, κάποιοι θα θεωρούσαν λογικό κόμματα όπως π.χ. ο ΣΥΡΙΖΑ να στρέψουν το ενδιαφέρον τους στο πώς θα μπορέσουν να διασφαλίσουν όσο το δυνατόν περισσότερες ισχυρές συμμαχίες στις τοπικές κοινωνίες.

Στις εκλογές του 2006 η Κουμουνδούρου ενέκρινε με το σταγονόμετρο τη σύμπραξη στελεχών του ΣΥΝ με το ΠΑΣΟΚ, επιχειρώντας για μία ακόμη φορά να ξηλώσει την ταμπέλα που πολλοί της έχουν φορέσει, ότι δηλαδή σύρεται πίσω από ένα κόμμα εξουσίας. 
Φέτος, έστω και καθυστερημένα, ο ΣΥΝ έχει ανακοινώσει ότι σκέφτεται να προωθήσει στις τοπικές κοινωνίες συνεργασίες με τους Οικολόγους Πράσινους μολονότι στις εκλογές του 2007 δεν ήθελε ούτε ζωγραφιστούς να τους δει. 
Παράλληλα απέκλεισε συνεργασίες στους μεγάλους δήμους και συγχρόνως την πρόταση των Ανανεωτών που λένε «όχι» στη λογική του απομονωτισμού.

Κάπου εδώ επανέρχεται όμως ένα κρίσιμο ερώτημα για ένα πολιτικό κόμμα που διεκδικεί την ψήφο του ελληνικού λαού: επιθυμεί να λειτουργεί ως κόμμα διαμαρτυρίας, ως πολιτική κίνηση αδιαφορώντας για τη συμμετοχή στην κάθε μορφής εξουσίας ή αποσκοπεί στη συμμετοχή στην εξουσία με τη δική του προσέγγιση για την πρόοδο του τόπου, παίρνοντας βεβαίως και το ρίσκο των επιλογών του;"

ΣΤΑΘΗΣ Σ., εφημερίδα Ελευθεροτυπία

"Συνιστώσες εναντίον συνισταμένης …"

"Σε εθνική ενότητα πλην Αριστεράς καλεί ο κ. Λεωνίδας Κύρκος. Μάλιστα καλεί αυτούς που προκάλεσαν όχι μόνον την κρίση, αλλά κυρίως κακομεταχειρίστηκαν τη χώρα 30 ολόκληρα χρόνια, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και τη Ν.Δ., να μας βγάλουν τώρα αυτοί οι ίδιοι απ' την κρίση, συνθλίβοντας και ταπεινώνοντας ακόμα περισσότερο τις ζωές μας. Σαν να φώναζε δηλαδή ο άλλος Λεωνίδας τότε τους Πέρσες να σώσουν την Ελλάδα απ' την ελευθερία της. Άντε γεια..."

28 Μαΐ 2010

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ
ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΜΑΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΩΝ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
Εμείς, κάτοικοι των περιοχών Θησείου και Πετραλώνων, πολίτες ανεξαρτήτως πολιτικών απόψεων και κομματικών προτιμήσεων, που είχαμε την ευκαιρία να  βρεθούμε, να συζητήσουμε και να δράσουμε για την αντιμετώπιση τοπικών ζητημάτων, όπως η δημιουργία του πάρκου της Κορεάτικης Αγοράς, το ξήλωμα των κεραιών κινητής τηλεφωνίας, την αναστολή του μέτρου της ελεγχόμενης στάθμευσης κ.λ.π., συγκεντρωθήκαμε στις 20 Μαΐου 2010 στο «Αψέντι», όπου συζητήσαμε και καταλήξαμε ότι, απέναντι στην πρωτόγνωρη οικονομική και κοινωνική κατάσταση εξαθλίωσης που η οικονομική τρόϊκα έχει αποφασίσει να επιβάλει σε όλους μας, απαιτείται κοινωνική αντίσταση σε ένα πλαίσιο δράσης και αλληλεγγύης που μπορεί να ξεκινήσει από τις γειτονιές μας.

Μπροστά στο ψευτοδίλημμα, μεταξύ της διαχείρισης και επιβίωσης ενός συστήματος  που έχει πια χρεοκοπήσει, και της δημιουργίας μια καινούργιας πολιτικής και κοινωνικής κατάστασης που θα έχει ως κέντρο άνθρωπο και περιβάλλον μαζί, η συμμετοχή όλων μας σε διαδικασίες αυτοοργάνωσης και διεκδίκησης μια εναλλακτικής, δίκαιης κοινωνικής λύσης, αποτελεί την ελάχιστη πολιτική πράξη που μπορεί όντως να μας οδηγήσει μακριά από τα κοινωνικά και οικονομικά αδιέξοδα που μας «φορτώνουν».

Σήμερα, υπό το βάρος των πιέσεων που δεχόμαστε ως κοινωνία από τη γενικότερη πολιτική και οικονομική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στη χώρα μας και παγκοσμίως, αισθανθήκαμε την ανάγκη να ενωθούμε ξανά, σε μια ευρύτερη πολιτική βάση, για να επεξεργαστούμε το ρόλο μας ως τοπική κοινωνία και τη δυνατότητά μας να ενεργήσουμε στην κατεύθυνση της αντιμετώπισης των νέων αυτών συνθηκών.

Πιστεύουμε ότι, η μόνη απάντηση από τη μεριά των πολιτών είναι η οργάνωση αντίστασης και η αλληλεγγύη και υποστήριξη που μπορούμε να βρούμε ο ένας στον άλλο.
Γιατί στις μέρες που έρχονται κανείς δεν θα μπορέσει να τα βγάλει πέρα μόνος του.

Το πρόβλημα είναι ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ !
Η λύση που θέλουμε είναι στα ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ !

Καλούμε σε Λαϊκή Συνέλευση των Κατοίκων Θησείου – Πετραλώνων
στις 2 Ιουνίου 2010 ώρα 7:00μμ
Στο Πάρκο της Κορεάτικης Αγοράς, Περσεφόνης και Πειραιώς, απέναντι από το Γκάζι

όπου Όλοι Μαζί θα πάρουμε αποφάσεις
Οργάνωσης της Αντίδρασης και Αντίστασής μας,
που θα ανατρέψουν αυτά που έχουν αποφασίσει για Μας χωρίς Εμάς !

Κάλεσμα Κατοίκων Θησείου-Πετραλώνων

26 Μαΐ 2010

Mιά ξεχωριστή παρουσίαση βιβλίου.

Με ιδιαίτερη τιμή οι εκδόσεις Λιβάνη σας καλούν
στην παρουσίαση του βιβλίου του Γ. Μαλούχου

«Δικηγορικό γραφείο Λυκουρέζου 1910-2010.
Το χρονικό μιας οικογένειας νομικών»

Την Τετάρτη 2 Ιουνίου στο Μέγαρο Μουσικής

Το βιβλίο θα παρουσιάσουν οι:

* Α.Ψαρούδα Μπενάκη, πρώην πρόεδρος της Βουλής,
* Ευάγγ. Βενιζέλος, υπ. Εθνικής Αμυνας,
* Αλ. Αλαβάνος, τ. πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ,
* Δημ. Παξινός, πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών,
* Χρ. Αργυρόπουλος, πρόεδρος της Ενώσεως Ποινικολόγων



Συντονίζει ο δημοσιογράφος Γ. Πρετεντέρης.

20 Μαΐ 2010

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΠΙΒΑΤΙΚΟ ΚΟΙΝΟ

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟΙ ΖΗΤΑΜΕ

ΝΑ ΠΟΥΝ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΑ ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ.

ΤΑ ΧΑΛΚΕΥΜΕΝΑ ΚΑΙ ΨΕΥΔΗ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΑΣ ΑΔΙΚΟΥΝ ΚΑΤΑΦΟΡΑ
ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΝΑΔΕΙΚΝΥΟΥΝ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΗ ΡΙΖΑ ΤΟΥ.

ΟΙ ΜΑΝΤΕΛΗΣ ΒΕΡΕΛΗΣ ΛΙΑΠΗΣ (ΠΡΩΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ)
ΚΑΙ ΤΩΡΑ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΡΕΠΠΑΣ ΠΑΡΑΔΕΧΕΤΑΙ ΟΤΙ ΤΟ ΕΛΛΕΙΜΑ ΤΟΥ ΟΣΕ
ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΑΣΤΟΧΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ
ΠΟΥ ΕΣΤΗΝΑΝ ΣΤΟ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟ.

ΟΡΙΣΜΕΝΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ

1.ΕΣΤΗΣΑΝ 10 ΘΥΓΑΤΡΙΚΕΣ ΑΦΟΥ ΤΙΣ ΠΛΗΡΩΣΑΜΕ ΤΙΣ ΕΚΛΕΙΣΑΝ.

2.ΝΟΙΚΙΑΣΑΝ ΤΡΕΝΑ ΓΙΑ 2 ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΗΣ
ΘΑ ΤΑ ΕΙΧΑΝ ΑΓΟΡΑΣΕΙ.

3.ΑΓΟΡΑΣΑΝ ΒΑΓΟΝΙΑ ΤΟ 2004 ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΙΟΛΕΙΔΗ 160 ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ
ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ 2008 ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΜΟΝΟ ΤΑ 80 !!!

4.ΞΟΔΕΨΑΝ ΔΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΟ ΚΡΥΟΝΕΡΙ-ΑΓΡΙΝΙΟ ΠΟΥ
ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕ.

5.ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΑ ΚΑΛΩΔΙΑ ΤΟΥ ΟΣΕ (ΗΛΕΚΤΡΟΚΙΝΗΣΗΣ-ΣΗΜΑΤ/ΣΗΣ)
ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΑΝΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΑ 10 ΕΚΑΤ.

6.ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΙΣΗΤΗΡΙΑ ΤΟΥ
ΠΡΟΑΣΤΙΑΚΟΥ (75% ΤΩΝ ΕΠΙΒΑΤΩΝ ΧΩΡΙΣ ΕΙΣΗΤΗΡΙΟ).

7.ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΑ ΧΑΜΗΛΑ ΚΟΜΙΣΤΡΑ ΣΕ ΜΕΓΑΛΟΕΠΕΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ ΓΙΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑ
ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΤΩΝ 5-10 ΕΥΡΩ Ο ΤΟΝΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΑΘΗΝΑΣ ΘΕΣ/ΝΙΚΗΣ.

8.ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ ( ΒΛΕΠΕ SIEMENS )

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΣΙΔ/ΚΩΝ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

17 Μαΐ 2010

«Ελληνικά προβλήματα» κράτησαν τον Γκοντάρ μακριά από τις Κάννες


Η μεγάλη απουσία του φεστιβάλ των Κανών, είναι αναμφισβήτητα ο Ζάν Λικ Γκοντάρ. Με επιστολή του χθες το απόγευμα, ο Γάλλος σκηνοθέτης ανακοίνωσε στον καλλιτεχνικό διεθυντή, Τιερί Φρεμό, ότι δε θα εμφανιστεί στην πρεμιέρα της νέας του ταινίας, «Σοσιαλισμός», που παρουσιάζεται στο πλαίσιο του τμήματος «Ένα κάποιο βλέμμα».
Η είδηση μαθεύτηκε σήμερα. Θα έδινε συνέντευξη τύπου το μεσημέρι, κι έτσι τον περίμεναν όλοι με μεγάλο ενδιαφέρον. Ειδικά οι Έλληνες δημοσιογράφοι. Γιατί μετά τις πρόσφατες δηλώσεις του σε γαλλικό περιοδικό, όπου έλεγε ότι "πρέπει να βοηθήσουμε την Ελλάδα να βγει από την οικονομική κρίση γιατί της χρωστάμε ακόμα και το οξυγόνο που αναπνέουμε", πολλοί περίμεναν να βγάλουν κι άλλα φιλελληνικά ...λαυράκια. Και να που στο λακωνικό γράμμα του προς την διεύθυνση του φεστιβάλ, μας ανέφερε. Έλεγε συγκεκριμένα ότι δε θα παραστεί στο φεστιβάλ εξαιτίας προβλημάτων ελληνικού τύπου. Η ακριβής έκφραση ήταν "problemes de type grec". Συνοδεύει μάλιστα το γράμμα με φωτογραφία του Ιάπωνα σκηνοθέτη, Γιασοχίρου Όζου αλλά και του δίδυμου Χοντρός-Λιγνός, που έχει λεζάντα τη φράση «Ω, παιδικοί εγκέφαλοι!"
Πολύ κουβέντα έχει γίνει από το πρωί για το τι εννοεί ο....ποιητής. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι πρόκειται για γαλλική έκφραση που χρησιμοποιείται για δυσεπίλυτα προβλήματα. Αυτή είναι η απλοϊκή ερμηνεία.
Γιατί άλλοι λένε ότι δεν υπάρχει τέτοια έκφραση και ότι ο Γκοντάρ έχει στο μυαλό του κάτι πολύ πιο σύνθετο, και φυσικά πιο κοινωνικο-πολιτικό. Η ερμηνεία που δίνει, για παράδειγμα, η Liberation είναι ότι ο Γκοντάρ δεν έρχεται για να αποφύγει την φιέστα του φεστιβάλ, με τις αμέτρητες Φεράρι, τις ηλιοκαμένες γυναίκες από τον εκτυφλωτικό ήλιο της ανοησίας, και να μην δει τον εαυτό του σε βιτρίνα την ώρα που η οικονομική κρίση έχει χτυπήσει την πόρτα της Ευρώπης. Πολιτική η απουσία του, λοιπόν.
Με λίγα λίγα λόγια, ο κόσμος χάνεται και η Κρουαζέτ ζει σε έκλυτους ρυθμούς χλιδής. Κάτι τέτοιο, αλλά πιο γενικευμένο, είχε μάλλον στο μυαλό του όταν έβαζε υπέρτιτλο σε μια από της ενότητες της ταινίας του-που περιλαμβάνει αρχαία Ελλάδα, Χόλιγουντ, Εβραίους, Παλαιστίνιους, Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, φοροδιαφυγές, ελληνικό εμφύλιο-..."quo vadis Europa?"
Η απογοήτευση πάντως των σινεφίλ είναι διάχυτη. Και τα γραφεία τύπου του φεστιβάλ...πελαγωμένα. Φανταστείτε μόνο πόσοι έτρεξαν να ρωτήσουν την πραγματική αιτία της απουσίας του Γκοντάρ. Οι υπεύθυνοι, που δεν είχαν έτοιμη δικαιολογία, έφτασαν στο σημείο να μας πούνε "δεν ξέρουμε τι εννοεί. Το καλύτερο θα ήταν να ρωτήσετε τον ίδιο!", λες και μπορούμε να τον πάρουμε τηλέφωνο!
'Οπως και να χει, η παρουσία του θα ήταν το μεγάλο γεγονός στο φετινό φεστιβάλ, που είναι κατώτερο σε σχέση με άλλες χρονιές, και σε επίπεδο ταινιών αλλά και καλεσμένων. Οι Κάνες είχαν διαφημίσει πολύ την άφιξη του μεγάλου auteur. Αυτός όμως, έκανε κίνηση μάτ. Και σίγουρα, κάποιο καλό λόγο είχε για να το κάνει.

Η κρίση δημιουργεί ...








15 Μαΐ 2010

Σκουλαρίκι του ΘΑΝΑΣΗ ...

Ένα πουλί απόδημο, καθόταν στην πλατεία
χάζεβε τους περάστικους, και έπινε μπύρα κρύα.
Η πρώτη φέρνει δεύτερη, η δεύτερη ζαλάδες
κάτω απο τα καθίσματα, κινούντε συμπλιγάδες.

Και ενώ στου Vox παιζότανε, έργο του Παζολίνι
χάλασε απότομα ο καιρός, και ξέσπασε μπουρίνι.
Δεν ήταν στάλες τις βροχής, για να κρατάς ομπρέλα
ήταν μπάτσοι διαλεχτοί, που ψάχναν πασαρέλα.

Κανένας δεν τους κοίταζε, τους γύριζαν την πλάτη
και έμειναν τα μανεκέν, στην πίκρα και στο άχτι.
Και έτσι όπως ήταν το θεριό, την πέσανε στο πουλάκι
γιατί είχε στην φτερούγα του, φθηνό σκουλαρικάκι.

Ρε για το μοντελάκι σου, που έφτιαξε ο Τσεκλένης
κυρ αστυνόμε τον φτωχό, τι έφτεξα και δέρνεις.
Φταίει το σκουλαρίκι σου, γιατί αντάβγες βγάζει
και ενώ είμαι αυτοκράτορας, γελάει και με χλευάζει.

ΠΑΥΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ-ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ

KEIMENO ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ,ΤΗΝ ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΟ Δ.Ν.Τ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΑΝΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΠΟΡΕΙΑ,ΓΙΑ ΔΙΕΞΟΔΟ ΠΡΟΣ ΟΦΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ.

ΠΑΥΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ - ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ!

ΔΝΤ σημαίνει φτώχεια ανεργία, κατοχή κι επικυριαρχία

Δραματική επιδείνωση της θέσης των εργαζομένων, της νεολαίας και των συνταξιούχων προοιωνίζεται η προσφυγή στο ΔΝΤ και το μηχανισμό διάσωσης της ΕΕ. Με αφορμή την δυσκολία δανεισμού του δημοσίου, επιχειρείται ένα πρωτοφανές για τα μεταπολεμικά δεδομένα πλήγμα στις κατακτήσεις των εργαζομένων.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, μετά από ένα καταιγισμό αντιλαϊκών μέτρων (αύξηση του ΦΠΑ, την μείωση των μισθών των δημόσιων υπαλλήλων, κ.α.), με το μνημόνιο που ψήφισε στη Βουλή, φέρεται αποφασισμένη να επιβάλλει: καταστρατήγηση των συλλογικών συμβάσεων, δραματική συρρίκνωση σε βαθμό εξαφάνισης των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων, κατάργηση του ορίου απολύσεων που θα οδηγήσει σε έκρηξη την ανεργία, περαιτέρω ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας κ.α.
Ωστόσο, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, εκλέχτηκε με δέκα μονάδες διαφορά από τη ΝΔ τον Οκτώβρη υποσχόμενη αναδιανομή του εισοδήματος προς όφελος των εργαζομένων και πράττει ακριβώς τ’ αντίθετο. Επομένως, δεν έχει καμιά νομιμοποίηση να σύρει τους εργαζόμενους στο σφαγείο του ΔΝΤ και του (κατ’ ευφημισμό) μηχανισμού διάσωσης της ΕΕ.
Η προσφυγή στο μισητό ΔΝΤ ισοδυναμεί με κοινωνικό όλεθρο γιατί θα προκαλέσει έκρηξη της φτώχειας και συνεχή μέτρα λιτότητας, καθώς η ύφεση θα οδηγεί σε συνεχή συρρίκνωση τα δημόσια έσοδα. Τι θετικό άλλωστε βρίσκει η κυβέρνηση στην Ουγγαρία, τη Λετονία, την Ουκρανία, την Τουρκία και δεκάδες άλλες χώρες του κόσμου που υποβλήθηκαν στο παρελθόν στις θεραπείες σοκ του μισητού οργανισμού;
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι εκτεθειμένη πολύ περισσότερο μετά την απόφαση της ΕΕ στις 9 Μαΐου όταν έγινε εμφανές πως υπήρχαν κι άλλοι δρόμοι από την μετατροπή των εργαζομένων της Ελλάδας σε πειραματόζωα για την εφαρμογή των νέων αντι-εργασιακών μέτρων. Πρόκειται για εξέλιξη που διευκολύνει την Ελλάδα να ζητήσει αναθεώρηση των όρων ενεργοποίησης του μηχανισμού και ακύρωση των μέτρων.

Ο νέος Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος δεν είναι μονόδρομος

Η κυβέρνηση εξ αρχής είχε κι άλλους δρόμους πριν οδηγήσει την Ελλάδα στο τελευταίο σκαλοπάτι του διασυρμού, εκεί που συνωστίζονται όλα τα αποτυχημένα κράτη του κόσμου. Μπορούσε: να προσφύγει σε εσωτερικό δανεισμό (κάτι που δεν έκανε για να μη δυσαρεστήσει τους τραπεζίτες που θα έχαναν μέρος των καταθέσεων), να απαιτήσει ευνοϊκό δανεισμό από την ΕΚΤ (με επιτόκιο 1% που δανείζει τις τράπεζες), να απευθυνθεί στην Κίνα (όχι μέσω της …Goldman Sachs), στη Ρωσία και στις αραβικές χώρες, να απαιτήσει διμερή δανεισμό από άλλες χώρες της ΕΕ ακόμη κι απ’ τη Γερμανία με το επιτόκιο που δανείζεται η ίδια, ως ελάχιστη υποχρέωση τους για τη ζημιά που έχουν προκαλέσει στο εμπορικό ισοζύγιο της Ελλάδας από το 1981, να συμπτύξει μέτωπο διεκδίκησης φθηνών δανείων με άλλες χώρες του νότου που αντιμετωπίζουν το ίδιο πρόβλημα (Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, κ.λπ), να αντιμετωπίσει τη φοροδιαφυγή, που αγγίζει τα 19 δισ. ευρώ (8% του ΑΕΠ), να φορολογήσει την εκκλησία, τις τράπεζες, τους εφοπλιστές, να μειώσει τους εξοπλισμούς, κ.α.
Αντί για τα παραπάνω η κυβέρνηση επέλεξε ένα νέο Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο υπό το μανδύα του ΔΝΤ, επικαλούμενη τα σπρεντς της δευτερογενούς αγοράς (που μόνο ενδεικτική σημασία έχουν) πριν καν εκδώσει ομόλογα! Μια επιλογή που αποδεικνύεται καταστροφική κι επίσης ατελέσφορη. Ιδιαίτερα, μετά την ολιγωρία της κυβέρνησης να βάλει πρακτικά εμπόδια στη συνεχή φυγή κεφαλαίων από τις τράπεζες που οξύνει τα πρόβλημα ρευστότητας αυξάνοντας τον κίνδυνο δέσμευσης των καταθέσεων των μικροαποταμιευτών από τους τραπεζίτες!
Η κυβέρνηση επομένως, με τη συνενοχή του ΛΑΟΣ, των ξένων πρεσβειών, την ουσιαστική συμφωνία της ΝΔ και με την ενθάρρυνση των ΜΜΕ που καλλιεργούν κλίμα πανικού επωμίζεται τεράστιες, ιστορικές ευθύνες που ισοδυναμούν με πρωτοφανή οπισθοδρόμηση στο επίπεδο της οικονομίας και των κοινωνικών δικαιωμάτων. Δραματικές είναι επίσης κι οι συνέπειες στο μέτωπο των δημοκρατικών ελευθεριών που σηματοδοτεί η ξένη κατοχή όπως φαίνεται από τις υπερεξουσίες που συγκεντρώνει ο υπουργός Οικονομικών, από την επίδειξη βίας των δυνάμεων καταστολής και τις επιθέσεις στην Αριστερά και σε τμήματα πρωτοπόρων εργατών που μάχονται για τα δικαιώματά τους, όπως οι ναυτεργάτες.

Σε αυτό το κλίμα προοδευτικοί οικονομολόγοι και επιστήμονες με διαφορετικές απόψεις κι από διαφορετικές πολιτικές διαδρομές:

• απαιτούμε από την κυβέρνηση να ζητήσει αναθεώρηση των όρων δανειοδότησης από την ΕΕ αξιοποιώντας την απόφαση της 9ης Μαΐου.
• καλούμαστε να σπάσουμε τη συνήθη σιωπή, να στηρίξουμε τους αγώνες των εργαζομένων για υπεράσπιση και διεύρυνση των κοινωνικών τους κατακτήσεων, για να μην περάσει ο νέος Μεσαίωνας.
• θεωρούμε πλέον κοινωνική αναγκαιότητα την έξοδο από το ευρώ και την ΟΝΕ κι επίσης την παύση πληρωμών του χρέους και την επαναδιαπραγμάτευση του με στόχο την μείωση ή και τη διαγραφή του. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν κανένα λόγο να επωμίζονται κάθε χρόνο το τεράστιο βάρος εξυπηρέτησης ενός χρέους που δεν δημιούργησαν οι ίδιοι και παραλύει κάθε προσπάθεια άσκησης φιλολαϊκής πολιτικής. Αρκεί ν΄ αναφερθεί πως με βάση τον κρατικό προϋπολογισμό, που έχει ανατραπεί επί τα χείρω, οι πληρωμές τόκων (12,3 δισ. ευρώ) είναι διπλάσιες από τις πληρωμές συντάξεων (6,4 δισ.), ενώ τα χρεολύσια (29,1 δισ.) ξεπερνούν τις δαπάνες προσωπικού (26,5 δισ.)!
• απαιτούμε από την κυβέρνηση να θέσει επιτέλους ένα φραγμό στη ασυδοσία των τραπεζών επιβάλλοντας απαγόρευση φυγής κεφαλαίων, να προχωρήσει στην κρατικοποίηση των μεγάλων τραπεζών, την επαναφορά στο δημόσιο των στρατηγικής σημασίας ιδιωτικοποιημένων επιχειρήσεων (ΟΤΕ, Ολυμπιακή κ.α.) την εφαρμογή μέσω του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων μιας μακρόπνοης βιομηχανικής πολιτικής.
• άμεσα δε, διεκδικούμε την αύξηση των συντελεστών φορολόγησης των μεγάλων επιχειρήσεων, στο 45%, όπως ήταν μέχρι το 1981. Με βάση υπολογισμούς του σημερινού υπουργού Οικονομικών, από την μείωση των συντελεστών φορολόγησης των ΑΕ (από 35% στο 25%) που ανακοίνωσε ο Κ. Καραμανλής από τη ΔΕΘ το 2004, το δημόσιο χάνει κάθε χρόνο 5 δισ. Επομένως, τα διαφυγόντα έσοδα την τελευταία 6ετία είναι ίσα με το έλλειμμα του προϋπολογισμού. Γι’ αυτό ζητάμε άμεση αύξηση της φορολόγησης κεφαλαίου για να στηριχθεί η δημόσια υγεία και παιδεία. Επίσης ζητάμε μείωση του ΦΠΑ και των έμμεσων φόρων και αύξηση του αφορολόγητου ορίου για τους εργαζόμενους. Αυτά τα μέτρα μπορούν να λύσουν το πρόβλημα χρηματοδότησης της οικονομίας κι αποτελούν αφετηρία μιας γενναίας αναδιανομής του κοινωνικού πλούτου που έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι.
• καλούμε τον ελληνικό λαό να ανατρέψει τη νέα κατοχή. Να ακυρώσει τα εξευτελιστικά, αντιλαϊκά σχέδια υποταγής στο ΔΝΤ και τον μηχανισμό εξόντωσης της ΕΕ.
• Τέλος, αναγνωρίζοντας την ανάγκη διεύρυνσης του μετώπου δηλώνουμε την πρόθεσή μας να συμβάλουμε στο μέτρο των δυνάμεών μας σε κάθε ευρύτερη πρωτοβουλία που θα κινείται στην κατεύθυνση στήριξης των λαϊκών αγώνων και καταγγελίας της κυβερνητικής πολιτικής.
Αθήνα, 15 Μαΐου 2010
http://www.gopetition.com/online/36271/sign.हटमल





13 Μαΐ 2010

Η Αννούλα μας!

Ούτε δέκα, ούτε είκοσι αλλά 46 άτομα έχει στο γραφείο της η Άννα!
ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ...
Από τρεις συνεργάτες, οκτώ ειδικούς συμβούλους και πολλούς άλλους
υπαλλήλους στη Γραμματεία, Επικοινωνία, Δημόσιες Σχέσεις, ιδιαίτερα και
πολιτικά γραφεία κ.λπ. αποτελείται ο μηχανισμός της υπουργού Παιδείας
Άννας Διαμαντοπούλου.

Ειδικότερα, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του υπουργείου Παιδείας, υπό
την υπουργό ως συνεργάτες υπηρετούν οι Ιωάννης Μήτσος, Κωνσταντίνα
Παπαδογιάννη και Γιάννης Χάλαρης, ενώ ως ειδικοί σύμβουλοι οι Εύη
Χατζηανδρέου, Παύλος Γούσης, Ελένη Πετράκη, Ματίνα Στάππα, Ελένη
Μωραΐτου, Χαρά Σωτηριάδου, Αργύρης Περουλάκης και Αλεξάνδρα Ιωαννίδου.


Διευθύντρια του Γραφείου της υπουργού ανέλαβε η Ευγενία Λοκανά με
γραμματείς της τις κυρίες Γεωργία Θεοφανοπούλου και Μαρίνα Μαγκουρλίδου.

Στο ιδιαίτερο γραφείο της υπουργού εργάζονται οι Ρούλα Μπικίδου, Αθηνά
Πανούτσου και Μίζη Ελένη, στη Γραμματεία οι Σοφία Κυρούση και η
Κατερίνα Καρβέλα, στο Πρωτοκόλλο η Αλεξάνδρα Μπουρνιά, η Δήμητρα Γαζή
και η Ουρανία Σταύρακα, στις Δημόσιες Σχέσεις η Σταυρούλα Τσούτσουρα
(διευθύντρια) και η Αγγελική Καρακατσάνη.


Στο Πολιτικό Γραφείο της Άννας Διαμαντοπούλου εργάζονται οι: Αναστασία
Χατζηδάκη, Βασιλική Σκαρτσούνη, Χρήστος Δρούζιας, Γιώργος Πλούσος,
Μάρθα Παναγιώτου, Διονύσης Τσαγκρής, Ιωάννα Λογαρά, Γιώργος Σταθιάς και
Έφη Μεγαγιάννη. Το πολυπρόσωπο Γραφείο Τύπου αποτελούν οι: Ρίτσα
Γαλογαύρου, Γιάννης Μαστρογεωργίου, Δώρα Τσολάκη, Νιόβη Λακοπούλου,
Γιώργος Παπούλιας, Γιάννης Νάστος, Άννα Μπεκρή, Μαργαρίτα Βεβή,
Σταματίνα Μοτάκη, Πελαγία Γιαννικοπούλου, Φραντζέσκα Φακάρου, Αλεξάνδρα
Σπύρου και Νίκος Διαμανταρίδης.


Μέχρι στιγμής δηλαδή χρειάζονται 46 άτομα στο γραφείο της υπουργού....

Άννα Διαμαντοπούλου: Η υπέρμαχος της αξιοκρατίας
Εκτός από τα στελέχη της αμαρτωλής διοίκησης του ΟΕΕΚ που βρήκαν
καταφύγιο στην αυλή της μικρής πριγκηποπούλας του σοσιαλισμού, αρκετοί
άλλοι αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί χαίρονται την εύνοια της Υπουργού
Παιδείας, και μάλιστα με το αζημίωτο:



Πολλά και διάφορα συμβαίνουν κάτω απο τα "άγρυπνα μάτια" της πολιτικής
ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας
Είσαι εκπαιδευτικός και σου κόβουν το μισθό;
Έχεις "ταξιδιάρα" ψυχή αλλά οι καθημερινές ανάγκες επιβίωσης δεν στο
επιτρέπουν; Υπάρχει λύση στο πρόβλημά σου... Κάνε μία καταγγελία και
μπες στον κόσμο των έργων της Ε.Ε. Δες πως και που να απευθυνθείς...


Ο κ. Γ. Σταθιάς, εκπ/κός με απόσπαση στο πολιτικό γραφείο της Υπουργού
Παιδείας ΔΒΜΘ, δίχως τίτλο μεταπτυχιακού επιπέδου(!), έχει αναλάβει -
εκτός άλλων εξυπηρετήσεων και ρουσφετιών - το πετυχημένο (για τα
δεδομένα της χώρας μας) ευρωπαϊκό έργο etwinning, το οποίο προάγει την
αξιοποίηση των ΤΠΕ στην εκπαίδευση και επενδύει στην καλλιέργεια της
ευρωπαϊκής ιδέας.
Το τελευταίο όμως τετράμηνο, εξαιτίας των χειρισμών του, αρχίζει να μην
αποτελεί και τόσο καλή προβολή στην Ε.Ε., ειδικά ενώ οι ποσοτικοί και
ποιοτικοί δείκτες του, παρέμεναν υψηλοί για μία πενταετία.


Επίσης, ο ίδιος, ενώ δεν έχει απολύτως καμία διοικητική ισχύ - όπως
όλοι οι σύμβουλοι σε όλα τα Υπουργεία - λύνει και δένει, ορίζοντας
ομάδες εργασίας εκπαιδευτικών, συγκαλώντας συναντήσεις και άλλα διάφορα
ευτράπελα, με συμπεριφορά 100 καρδιναλίων! Ή μήπως άραγε παπάδων, μιας
και αναμεμιγμένο φαίνεται να είναι και το Διορθόδοξο Κέντρο της
Εκκλησίας της Ελλάδας; Τι ανταλλάγματα άραγε έχουν ταχθεί παρασκηνιακά;

Η αποσπασμένη εκπαιδευτικός κ. Ι. Κομνηνού στο εν λόγω Κέντρο, θεωρεί
εαυτόν σωτήρα του έργου και ως "φίλη" με τον συνεργάτη της Υπουργού,
έχει οριστεί αντ' αυτού, ενώ προ τετραμήνου κατέθετε ανυπόστατες
καταγγελίες για το εν λόγω έργο στο Υπουργείο, εμπλέκοντας και άλλους 2
συναδέλφους της (στο παιχνίδι των καταγγελιών) για να εδραιώσει τη θέση
της.
Στο συγκεκριμένο έργο οι καταγγέλοντες συμμετείχαν ως πρεσβευτές του
από το 2005, οι οποίοι όχι μόνο δεν εξέφρασαν καμία διαμαρτυρία όλα
αυτά τα χρόνια, αλλά κέρδιζαν συμμετοχή σε συνέδρια στο εξωτερικό και
γενικότερα σε εμπειρίες και τεχνογνωσία. Έτσι η εκ των υστέρων
καταγγελία τους, αποδεικνύει τις όχι τόσο αγνές τους προθέσεις.


Πρόκειται για ένα πολύ καλά οργανωμένο σχέδιο κάτω από τη μύτη ή και
την ανέχεια ίσως της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας, με
τελικό στόχο τις επιπρόσθετες αμοιβές που προκύπτουν από την ανάληψη
καθηκόντων στο έργο και τη στελέχωση ομάδας εκπαιδευτικών μέσα από
αδιαφανείς και αναξιοκρατικές διαδικασίες!


Είναι λυπηρό που το 2010, ακόμη και σε θέματα νέων τεχνολογιών, τα
νήματα υποκινούνται από παρωχημένους τσιφλικάδες με θεώρηση των
πραγμάτων της Ελλάδας του 1980.

Κάποιοι εργάζονται "σκληρά" στο γραφείο τύπου της Υπουργού Παιδείας
Σε πρόσφατη συνέντευξή της η υπουργός Παιδείας κ.Άννα Διαμαντοπούλου
μίλησε για την εξάλειψη φαινομένων αποσπάσεων εκπαιδευτικών από τις
τάξεις τους που έχουν "μπάρμπα στην Κορώνη".
Διαβάζοντας τα ονόματα των συνεργατών της (13 τον αριθμό!!!) με τα
οποία στελέχωσε το γραφείο τύπου, διάβασα και το όνομα του κ. Νίκου
Διαμανταρίδη!
Για όσους τυχόν δε γνωρίζουν , ο κ. Διαμανταρίδης είναι αποσπασμένος
στο Υπουργείο Παιδείας τα τελευταία περίπου 10 χρόνια.
Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια απασχολείται σε γνωστό ιδιωτικό κανάλι
(MEGA) εκφωνώντας το δελτίο καιρού.
Σαν μάχιμη εκπαιδευτικός με 18 χρόνια προϋπηρεσίας και χωρίς να επιθυμώ
να αποσπαστώ σε κανένα υπουργείο, ερωτώ:
Πόσα χρόνια υπηρέτησε ο κ.Διαμανταρίδης στην τάξη του;
Πόσα χρόνια θα παραμείνει αποσπασμένος στο Υπουργείο Παιδείας;


Πώς αποδεικνύεται από την παραπάνω περίπτωση η δέσμευση της υπουργού
για διαφάνεια, αντικειμενικότητα και κατάργηση των πελατειακών σχέσεων
και εξυπηρετήσεων;
Για πόσα χρόνια θα μας θεωρούν οι εκάστοτε υπουργοί κορόιδα;
Ο συνεργάτης στο γραφείο τύπου της Υπουργού Παιδείας, κ.Νίκος
Διαμανταρίδης, εν ώρα... σκληρής εργασίας φωτογραφίζεται σε χώρο του
Υπουργείου ως μοντέλο... και μάλιστα αμείβεται υπερωριακά γι' αυτό!

Ασφαλιστικό νομοσχέδιο Η κατεδάφιση του δημόσιου κοινωνικού ασφαλιστικού συστήματος

Γιάννης Δούκας
12/5/2010
 
            Το προσχέδιο του ασφαλιστικού νομοσχεδίου που δόθηκε στη δημοσιότητα θα πρέπει να το δούμε συνδυασμένο με τη συμφωνία που έχει γίνει με την τρόικα. Στη συμφωνία αυτή αφ’ ενός ενυπάρχουν οι δεσμεύσεις που έχει αναλάβει τη ελληνική κυβέρνηση και αφ’ ετέρου υπάρχει η δέσμευση ότι αν απαιτηθεί θα παρθούν και άλλα μέτρα στην πορεία. Κατά συνέπεια ακόμη και αυτό που θα ψηφιστεί θα αλλάξει αργότερα προς το χειρότερο. Επίσης μια σειρά από θέματα παραπέμπονται σε Π.Δ. και σε Υπουργικές αποφάσεις. Τέλος είναι πιθανό λόγω του μικρού διαστήματος επεξεργασίας καθώς και της πολυπλοκότητας του θέματος να υπάρχουν κενά.
Τι προβλέπεται στη συμφωνία
            Στη συμφωνία με την τρόικα για το ασφαλιστικό αναφέρεται:
  • Απλούστευση του κατακερματισμένου συστήματος συντάξεων με τη συγχώνευση των υφιστάμενων συνταξιοδοτικών ταμείων σε τρία ταμεία και θέσπιση ενός ενιαίου νέου συστήματος για όλους τους τωρινούς και μελλοντικούς εργαζόμενους. Οι νέοι καθολικώς δεσμευτικοί κανόνες για τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα, τις εισφορές, τους κανόνες συσσώρευσης και την τιμαριθμική αναπροσαρμογή των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων πρέπει να εφαρμόζονται κατ’ αναλογία προς όλους από την 1/1/2013.
  • Εισαγωγή ενός ενιαίου ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης στα 65 έτη, ακόμη και για τις γυναίκες στο δημόσιο  τομέα (σταδιακά από την 1η Ιανουρίου 2011), που θα ολοκληρωθεί ως τον Δεκέμβριο του 2013.
  • Σταδιακή αύξηση της ελάχιστης ανταποδοτικής περιόδου για συνταξιοδότηση με πλήρη σύνταξη από 37 σε 40 έτη ως το 2015.
  • Τροποποίηση του τύπου απονομής σύνταξης στο ανταποδοτικό σχήμα για την ενίσχυση της σχέσης μεταξύ των εισφορών που καταβάλλονται και των παροχών που λαμβάνονται, με το ποσοστό συσσώρευσης να περιορίζεται σε ένα μέσο ετήσιο ρυθμό της τάξης του 1,2% και οι συντάξεις να τιμαριθμοποιούνται.
  • Εισαγωγή ενός αυτόματου μηχανισμού προσαρμογής όπου, κάθε τρία χρόνια αρχίζοντας το 2020, θα αυξάνει τις (ελάχιστες και νομοθετημένες) ηλικίες συνταξιοδότησης ανάλογα με την αύξηση του προσδόκιμου ζωής κατά τη συνταξιοδότηση,
  • Επέκταση για τον υπολογισμό των συντάξιμων αποδοχών από τα τελευταία πέντε έτη στο σύνολο του εργασιακού βίου (διατηρώντας τα κεκτημένα δικαιώματα).
  • Μείωση του ανώτατου ορίου στις συντάξεις.
  • Εισαγωγή ενός εγγυημένου εισοδήματος βασισμένου σε εισοδηματικά κριτήρια για τους ηλικιωμένους (πάνω από το νομοθετημένο όριο ηλικίας συνταξιοδότησης), για την προστασία των πιο ευάλωτων ομάδων, συμβατό με τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών.
  • Μέτρα για τον περιορισμό της πρόσβασης στην πρόωρη συνταξιοδότηση. Ειδικότερα η αύξηση της ελάχιστης ηλικίας πρόωρης συνταξιοδότησης στα 60 έτη από την 1η Ιανουαρίου 2011, συμπεριλαμβανομένων και των εργαζομένων στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα και εκείνων με 40 χρόνια εισφορών. Κατάργηση των ειδικών κανόνων για τους ασφαλισμένους πριν από το 1993 (με παράλληλη διατήρηση των κεκτημένων δικαιωμάτων). Ουσιαστική αναθεώρηση των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων.
  • Μείωση των συνταξιοδοτικών παροχών (κατά 6% ετησίως) για τα άτομα που συνταξιοδοτούνται μεταξύ των ηλικιών 60 και 65, με περίοδο συνεισφορών μικρότερη των 40 ετών.
  • Εισαγωγή αυστηρότερων όρων και τακτική επανεξέταση της πλήρωσης των προϋποθέσεων για τις συντάξεις αναπηρίας.
Αρκετά από τα παραπάνω θέματα δεν εμπεριέχονται στο νομοσχέδιο και συνάγεται ότι αυτό γίνεται για να μετριασθούν σήμερα οι αντιδράσεις και θα έρθουν αργότερα. Τέτοια θέματα είναι η κατάργηση της 37ετίας, η ελάχιστη ηλικία πρόωρης συνταξιοδότησης στα 60 έτη, η μείωση της σύνταξης για όσους δεν έχουν 40 χρόνια υπηρεσίας και η εξίσωση των ορίων ηλικίας ανδρών και γυναικών στο δημόσιο.
Τι προβλέπεται στο νομοσχέδιο
Το νομοσχέδιο αποτελείται από εννέα κεφάλαια:
Α. Το κεφάλαιο με τις βασικές συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις
Β. Το κεφάλαιο με την αναμόρφωση του πλαισίου αναπηρικών συντάξεων
Γ. Το κεφάλαιο που τιτλοφορείται «λοιπές ασφαλιστικές ρυθμίσεις» και ασχολείται με τα όρια ηλικίας, με συντάξεις επιζώντων συζύγων, με τη μείωση των επικουρικών συντάξεων, με την απασχόληση συνταξιούχων, με τα Βαρέα κ.α.
Δ. Το κεφάλαιο με την ασφάλιση ειδικών μορφών απασχόλησης
Ε. Το κεφάλαιο με τα κίνητρα παραμονής στην εργασία και τα αντικίνητρα πρόωρης συνταξιοδότησης
ΣΤ. Το κεφάλαιο με τις ρυθμίσεις θεμάτων διοικητικής οργάνωσης ΦΚΑ (ενοποιήσεις)
Ζ. Το κεφάλαιο με τα θέματα οικονομικής οργάνωσης (Χρηματοδότηση)
Η. Το κεφάλαιο με το ενιαίο σύστημα ρύθμισης οφειλών και
Θ. Το κεφάλαιο με τις λοιπές διατάξεις .
Τα κυριότερα ζητήματα που ανοίγονται με το νομοσχέδιο είναι
  1. Η εισαγωγή στο σύστημα τριών πυλώνων και η μετάλλαξη της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης σε ατομική – ιδιωτική.
  2. Το ξεκίνημα για τη σταδιακή αποχώρηση του κράτους από την κοινωνική ασφάλιση.
  3. Η μείωση των συντάξεων μέσω της μείωσης των ποσοστών αναπλήρωσης.
  4. Η μείωση των συντάξεων μέσω του υπολογισμού των συντάξιμων αποδοχών με βάση το σύνολο των εισφορών όλου του ασφαλιστικού βίου.
  5. Η περαιτέρω μείωση μέσω της θεσμοθέτησης ενός νέου ΛΑΦΚΑ.
  6. Η αύξηση  των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.
  7. Η μείωση των κατωτέρων ορίων συνταξιοδότησης στα 15 ημερομίσθια του ανειδίκευτου εργάτη.
  8. Η κατά 6% ετησίως μείωση των πρόωρων συντάξεων.
  9. Η παραπομπή στην εθνική αναλογιστική αρχή και σε υπουργικές αποφάσεις των παροχών της επικουρικής ασφάλισης.
  10. Η θεσμοθέτηση κινήτρων παραμονής στην εργασία ακόμη και πέραν του 65ου έτους.
  11. Η παραπομπή σε υπουργική απόφαση της αναθεώρησης της λίστας των ΒΑΕ και ο αποχαρακτηρισμός δεκάδων επαγγελμάτων.
  12. Η συσχέτιση των ορίων ηλικίας με το προσδόκιμο ζωής.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α
Βασικές συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις
Με τα άρθρα αυτού του κεφαλαίου:
  1. Μπαίνει πλέον επίσημα το σύστημα των τριών πυλώνων και προχωράει η μετάλλαξη της κοινωνικής ασφάλισης σε ατομική – ιδιωτική.
  2. Από 1/1/2018 καθιερώνεται η βασική σύνταξη η οποία έχει προσδιορισθεί στα 360 € και την οποία δικαιούνται όσοι θεμελιώσουν συνταξιοδοτικό δικαίωμα μετά την εν λόγω ημερομηνία καθώς και όσοι συμπληρώνουν το 65ο έτος της ηλικίας τους χωρίς να έχουν συμπληρώσει τις απαιτούμενες προϋποθέσεις συνταξιοδότησης. Για τους τελευταίους χορηγείται με εισοδηματικά κριτήρια.
2.1.  Για όσους έχουν ασφαλιστεί πριν το 2013 η βασική σύνταξη υπολογίζεται αναλογικά με βάση τα έτη ασφάλισης πριν και μετά το 2013.
2.2.  Στις περιπτώσεις μειωμένης συνταξιοδότησης ισχύουν οι αντίστοιχες μειώσεις που ισχύουν για την κύρια σύνταξη 6% ετησίως για τη μειωμένη σύνταξη γήρατος, τα αντίστοιχα ποσοστά των συντάξεων αναπηρίας και τα αντίστοιχα ποσοστά σύνταξης θανάτου.
  1. Θεσμοθετείται η λεγόμενη αναλογική σύνταξη, τα μειωμένα ποσοστά αναπλήρωσης ανά έτος και ο υπολογισμός των συντάξιμων αποδοχών με βάση το σύνολο όλου του ασφαλιστικού βίου.
  2. Με βάση τις δηλώσεις του Υπουργού η μέγιστη αναπλήρωση με 40 χρόνια ασφάλισης θα είναι το 65% του συντάξιμου μισθού ο οποίος βέβαια θα υπολογίζεται με βάση τις εισφορές όλου του ασφαλιστικού βίου.
  3. Ως κατώτερα όρια (βασική συν αναλογική) ορίζονται τα 15 ημερομίσθια του ανειδίκευτου εργάτη όπως ορίζονται από την Ε.Γ.Σ.Σ.Ε. και χορηγούνται στους έχοντες 15 χρόνια και άνω, στους έχοντες αναπηρία άνω του 80% και στους συνταξιούχους λόγω εργατικού ατυχήματος.
  4.  Οι μεταβατικές διατάξεις για όσους έχουν συντάξιμη υπηρεσία πριν το 2013 ορίζουν ότι το διάστημα πριν το 2013 υπολογίζεται με βάση τον προηγούμενο τρόπο υπολογισμού και το μετά με το νέο δηλαδή με τα νέα ποσοστά αναπλήρωσης και τον υπολογισμό των συντάξιμων αποδοχών με βάση τις εισφορές όλου του ασφαλιστικού βίου.
  5. Συνεχίζουν να ισχύουν τα ανώτερα όρια συντάξεων που ισχύουν σήμερα.
  6. Για όσους θεμελιώνουν δικαίωμα συνταξιοδότησης (αφορά τους προ του 1992) μέχρι τέλος του 2017 το ποσοστό αναπλήρωσης για τα χρόνια 2013 έως 2017 δεν μπορεί να είναι ανώτερο του 2% κατ’ έτος.
  7. Σε ότι αφορά τη διαδοχική ασφάλιση ο συντελεστής αναπλήρωσης 0,06 ετησίως είναι πολύ μικρός με αποτέλεσμα να διαιωνίζονται οι αδικίες. Από κει και μετά η ρύθμιση που γίνεται έχει διπλή ανάγνωση. Ο γενικός κανόνας με βάση τις διατάξεις είναι ότι αν ο απονέμων οργανισμός είναι ταμείο μισθωτών τότε η ρύθμιση έχει ένα μικρό θετικό αντίκρισμα ενώ αν είναι ταμείο αυτοαπασχολούμενων συμβαίνει το αντίθετο.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β
Αναμόρφωση πλαισίου αναπηρικών συντάξεων
 
Αναμορφώνεται το πλαίσιο που διέπει τις συντάξεις αναπηρίας και δημιουργείται ένα κέντρο πιστοποίησης αναπηρίας με σκοπό την ενιαιοποίηση της υγειονομικής κρίσης σε ότι αφορά το βαθμό αναπηρίας, θεσπίζεται ενιαίος κανονισμός προσδιορισμού ποσοστού αναπηρίας ανά πάθηση και επανακαθορίζονται οι όροι με βάση τους οποίους μονιμοποιείται η σύνταξη αναπηρίας. Πρόκειται για ρυθμίσεις οι οποίες μπαίνουν προκειμένου να χρησιμοποιηθούν στα επιχειρήματα του τύπου βάζουμε τάξη.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ
Λοιπές ασφαλιστικές ρυθμίσεις
  1. Ο νόμος Πετραλιά για τους μέχρι το 1992 ασφαλισμένους στο ΙΚΑ θεσμοθέτησε τη συνταξιοδότηση με 35 χρόνια υπηρεσίας στα 58,5 για το 2013 και αυξανόμενο 6 μήνες ανά έτος μέχρι τα 60 το 2016. Το ίδιο θεσμοθέτησε για τους όσους είχαν ασφαλιστεί στα ειδικά ταμεία τη δεκαετία 1983 – 1992. Για τους έχοντες 35 χρόνια από τα οποία τα 25 στα βαρέα και ανθυγιεινά αντίστοιχα είπε 55,5 έως 57 ετών από το 2013 έως το 2017 και για μειωμένη των βαρέων 53,5 έως 55 από το 2013 έως το 2017. Οι ρυθμίσεις αυτές κατ’ αναλογία ισχύουν πλέον και στο δημόσιο ή τους ΟΤΑ όχι όμως από το 2013 αλλά από το 2011.
  2. Οι αναπροσαρμογές των συντάξεων θα γίνονται με Υπουργικές αποφάσεις. Η διατύπωση που υπάρχει αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο οι αναπροσαρμογές αυτές να είναι και αρνητικές δηλαδή να έχουμε και μείωση.
  3. Δίνει τη δυνατότητα στους δημοσίους υπαλλήλους να παραμείνουν στην εργασία μέχρι και 3 χρόνια μετά τη συμπλήρωση των 35 ετών υπηρεσίας αν είναι κάτω των 65 ετών και αν δεν έχουν 35 χρόνια μέχρι να γίνουν 67 ετών.
  4. Επαναδιατυπώνει τις ρυθμίσεις του νόμου Πετραλιά που αφορούν στις διατάξεις κανονισμών εργασίας ή συλλογικών συμβάσεων που προβλέπουν υποχρεωτική αποχώρηση και συνταξιοδότηση. Με τη διάταξη που εισάγει προβλέπει την υποχρεωτική αποδοχή από τον εργοδότη της αίτησης του υπαλλήλου για παραμονή στην εργασία μέχρι 3 χρόνια.
  5. Θεσμοθετείται η σύνδεση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης με το προσδόκιμο ζωής ανά δεκαετία αρχής δεδομένης από το 2021.
  6. Ρυθμίζονται ζητήματα σχετικά με τους όρους συνταξιοδότησης επιζώντων δικαιούχων.
  7. Καταργούνται οι όποιες διατάξεις έχουν μείνει για τη συνταξιοδότηση άγαμων και διαζευγμένων θυγατέρων και αδερφών.
  8. Καταργείται το άρθρο 146 του νόμου Πετραλιά για τις επικουρικές συντάξεις και η εθνική αναλογιστική αρχή μετά από αναλογιστικές μελέτες που θα εκπονήσει για όλους τους φορείς, τομείς ή κλάδους θα καταθέσει προτάσεις οι οποίες γίνονται υποχρεωτικά αποδεκτές από τις διοικήσεις των φορέων.
  9. Με Υπουργική απόφαση θα καθοριστεί νέος πίνακας για τα ΒΑΕ. Θα ισχύσει για τους νέους ασφαλισμένους από 1/7/2011.
  10. Οι προ του 1993 ασφαλισμένοι που ασκούν παράλληλη δραστηριότητα θα υποχρεωθούν σε διπλή ασφάλιση.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ
ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ
Θεσμοθετείται το κουπόνι για ορισμένες κατηγορίες όπως το οικιακό προσωπικό, τους παραδίδοντες κατ’ οίκον ιδιαίτερα μαθήματα, τους εργάτες γης και τους εργαζόμενους σε επιχειρήσεις θεάματος - ακροάματος. Το κουπόνι αγοράζεται από τους ΦΚΑ και περιέχει τις κρατήσεις υπέρ ΙΚΑ ή υπέρ ΟΓΑ, υπέρ ΕΤΕΑΜ και υπέρ ΟΕΚ ή υπέρ Λογαριασμού Αγροτικής Εστίας. Αν το ημερομίσθιο αυτού του προσωπικού είναι μικρότερο από το 1/25 του ημερομισθίου του ανειδίκευτου εργάτη για να δικαιούται ασφάλιση ασθένειας πρέπει να έχει πραγματοποιήσει 150 ημέρες εργασίας.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε
ΚΙΝΗΤΡΑ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΑΝΤΙΚΙΝΗΤΡΑ ΠΡΟΩΡΗΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΗ
  1. Επαναδιατυπώνονται και ελαφρώς αυξάνονται τα ποσοστά των κινήτρων παραμονής στην εργασία που έχουν θεσπιστεί με προηγούμενους νόμους. Τα κίνητρα παραμονής μετά την 35ετία ισχύουν μέχρι το τέλος του 2017.
  2. Τα κίνητρα αποχώρησης που χορηγούν επιχειρήσεις σε ασφαλισμένους που έχουν συμπληρώσει τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης φορολογούνται με αυξημένο φορολογικό συντελεστή.
  3. Οι αναφορές για μη αναγνώριση πλασματικού χρόνου που χορηγούν επιχειρήσεις είναι κενές περιεχομένου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΣΤ
ΡΥΘΜΙΣΗ ΘΕΜΑΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΦΟΡΕΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ
 
  1. Τα ταμεία κύριας ασφάλισης από 1/1/2018 ενοποιούνται σε τρία. Μισθωτών, Αυτοαπασχολούμενων και Αγροτών. Όλα τα σχετικά ζητήματα με προϋποθέσεις ένταξης, κανονισμούς ασφάλισης και παροχών, οι οργανισμοί λειτουργίας των νέων φορέων κύριας ασφάλισης και γενικά όλα τα εκκρεμή ζητήματα θα λυθούν με Προεδρικά Διατάγματα και Υπουργικές αποφάσεις.
  2. Οι προσλαμβανόμενοι από το 2013 στο δημόσιο ή στους ΟΤΑ ασφαλίζονται στο ΙΚΑ.
  3. Ο κλάδος υγείας του ΙΚΑ από 1/1/2011 λειτουργεί  με πλήρη οικονομική και λογιστική αυτοτέλεια και οι κεντρικές υπηρεσίες διακρίνονται σε υπηρεσίες ασθένειας και υπηρεσίες ασφάλισης.
  4. Εντάσσονται και λειτουργούν σε ενιαίο πλαίσιο οι υπηρεσίες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας φροντίδας υγείας του ΕΣΥ και των φορέων κοινωνικής ασφάλισης. Η ρύθμιση αυτή θα εφαρμοστεί πιλοτικά σε περιφέρειες της χώρας που θα επιλεγούν με Υπουργική απόφαση.
  5. Επί της ουσίας οι δύο προηγούμενες αναφορές όπως και άλλα θέματα που υπάρχουν στο κεφάλαιο αυτό παραπέμπουν στο θέμα ενιαίου φορέα υγείας και ένταξης των κλάδων υγείας στο ΕΣΥ. Για το θέμα αυτό έχουμε πει ότι είναι ανοιχτά τα θέματα της περιουσίας των ασφαλιστικών ταμείων, των παροχών του καθενός απ’ αυτά και τα των εργασιακών σχέσεων στους φορείς αυτούς. Για τα θέματα αυτά δεν υπάρχουν αναφορές.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ζ
Θέματα οικονομικής οργάνωσης
            Οριοθετείται μέχρι το 2017 η χρηματοδότηση του ΙΚΑ μαζί με το πρώην ΤΑΠ – ΟΤΕ στο 1,3% του ΑΕΠ, η χρηματοδότηση της ΔΕΗ με βάση τα σημερινά ισχύοντα, του ΟΑΕΕ στο 0,4% του ΑΕΠ, για τον ΟΓΑ μέχρι το 0,3 του ΑΕΠ, για το ΕΤΑΑ ότι ρυθμίζεται με το νόμο 2084,92 και για το ΝΑΤ το 0,5% του ΑΕΠ.
            Για τον κλάδο υγείας του ΟΓΑ ο προϋπολογισμός καλύπτει το έλλειμμα μέχρι του 0,15% του ΑΕΠ και θεσπίζεται κρατική εισφορά 2,5%. Για τους κλάδους υγείας του ΙΚΑ, του ΤΑΥΤΕΚΩ, του ΟΑΕΕ και του ΕΤΑΑ ισχύει η τριμερής χρηματοδότηση του νομου Σιούφα για τους νεοπροσλαμβανόμενους.
            Ο προϋπολογισμός από το 2018 θα καλύπτει μόνο τη βασική σύνταξη όλων των φορέων κοινωνικής ασφάλισης εκτός αυτών που έχουν κοινωνικούς πόρους που ξεπερνούν το 1/3 των εσόδων τους
            Θεσπίζεται νέος ΛΑΦΚΑ για συντάξεις:
από 1400 – 1700 € σε ποσοστό 3%
από 1700 – 2300 € σε ποσοστό 5%
από 2300 – 2900 € σε ποσοστό 7% και
από 2900 και άνω  σε ποσοστό 9%.
            Από 1/1/2011 γίνεται λογιστικός διαχωρισμός των προνοιακών από τις ασφαλιστικές παροχές.
            Από 1/1/2011 όλες οι πληρωμές των ασφαλιστικών ταμείων όπως και η είσπραξη των εισφορών γίνονται μόνο διατραπεζιτικά.
            Από 1/7/2011 οι αποδοχές, οι ασφαλιστικές εισφορές και ο παρακρατηθείς από το μισθωτό ΦΜΥ κατατίθενται από τον εργοδότη σε τράπεζα και μεταφέρονται και αποδίδονται από αυτή στους δικαιούχους.
            Αναδιανέμονται οι εισφορές εργοδότη και εργαζόμενου στους φορείς κοινωνικής πολιτικής και μεταφέρεται την επόμενη τριετία ένα 3% από ΟΑΕΔ, ΟΕΚ και ΟΕΕ στο ΙΚΑ.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Η
ΘΕΣΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΩΝ ΦΟΡΕΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ
 Με το άρθρο 46 αίρεται ο περιορισμός για αγορά σύνθετων ομολόγων μέχρι 2% των διαθεσίμων. Με το ίδιο άρθρο επαναδιατυπώνεται η δυνατότητα χορήγησης δανείων σε άλλους φορείς κοινωνικής ασφάλισης.
Θεσμοθετείται πάγιο σύστημα ρύθμισης οφειλών με δυνατότητα εξόφλησης των ληξιπρόθεσμων οφειλών προς τα ασφαλιστικά ταμεία σε δόσεις και με δυνατότητα μείωσης και των πρόσθετων τελών και προσαυξήσεων.
Είναι σαφές ότι αν το νομοσχέδιο αυτό γίνει νόμος και αν οι ρυθμίσεις που υπάρχουν μέσα στη συμφωνία κυβέρνησης – τρόικας γίνουν πράξη το αύριο για το ασφαλιστικό σύστημα θα είναι μαύρο.
            Η υλοποίηση των κυβερνητικών θέσεων και των ρυθμίσεων που υπάρχουν στη συμφωνία θα σημάνουν την αρχή του τέλους του δημόσιου ασφαλιστικού συστήματος και την εισαγωγή της ιδιωτικής ασφάλισης στο ασφαλιστικό σύστημα. Σήμερα περισσότερο από ποτέ επιβάλλεται οι δυνάμεις της πολιτικής και κοινωνικής Αριστεράς να δώσουν ενωμένα τη μάχη ενάντια σ’ αυτές τις επιλογές οι οποίες αν περάσουν θα είναι χωρίς επιστροφή.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails